Serhij Kowałeć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serhij Kowałeć
Сергій Ковалець
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Serhij Iwanowycz Kowałeć
Data i miejsce urodzenia 5 września 1968
Czechowe
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
DJuSSz Krasiłów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984 Słucz Krasiłów ? (?)
1985 Podilla Chmielnicki ? (?)
1986–1987 Zirka Berdyczów ? (?)
1988–1989 Podilla Chmielnicki ? (?)
1989–1994 Dynamo Kijów 118 (13)
1995–1996 Dnipro Dniepropetrowsk 30 (3)
1997 FC Twente 0 (0)
1997 Dnipro Dniepropetrowsk 1 (1)
1998–2000 Karpaty Lwów 62 (8)
2000–2002 Metałurh Zaporoże 31 (3)
2002–2003 Obołoń Kijów 27 (2)
2003 Krasiłów-Obołoń Krasiłów 5 (1)
2003–2004 Wołyń Łuck 8 (1)
2004 Borysfen Boryspol 3 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1994  Ukraina 10 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2005–2008 Metalist Charków (asystent)
2008–2009 FK Lwów
2009 FK Ołeksandrija
2010–2011 Obołoń Kijów
2012 1. FC Tatran Prešov
2012 Metałurh Zaporoże
2012–2015 Ukraina U-21
2016 FK Trakai
2017 1. FC Tatran Prešov
2018– Obołoń-Browar Kijów

Serhij Iwanowycz Kowałeć, ukr. Сергій Іванович Ковалець, ros. Сергей Іванович Ковалец, Siergiej Iwanowicz Kowalec (ur. 8 grudnia 1968 we wsi Czechowe, w obwodzie krymskim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na Krymie, ale potem przeniósł się z rodzicami na Podole. Wychowanek DJuSSz w Krasiłowie, skąd w 1984 trafił do drużyny seniorów Słucz Krasiłów, a potem do Podilla Chmielnicki. W latach 1986-1987 odbywał służbę wojskową w Zirce Berdyczów, po czym powrócił do Podilla Chmielnicki. W 1989 został zaproszony do Dynama Kijów, z którym odnosił największe sukcesy. W latach 1995-1996 występował w klubie Dnipro Dniepropetrowsk. Na początku 1997 został wypożyczony na pół roku do FC Twente. Po powrocie do Dnipro Dniepropetrowsk, zmienił klub na Karpaty Lwów. Potem występował w klubach Metałurh Zaporoże, Obołoń Kijów, Krasiłów-Obołoń Krasiłów oraz Wołyń Łuck. Jesienią 2004 przeszedł do Borysfena Boryspol, rozegrał 3 mecze, nabawił się kontuzji i zakończył karierę piłkarską w wieku 36 lat. W czerwcu 2005 w Chmielnickim odbył się jego pożegnalny mecz, w którym Dynamo Kijów zremisował z reprezentacją Ukrainy 4:4.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1992 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu towarzyskim z Węgrami przegranym 1:3. Łącznie zaliczył 10 gier reprezentacyjnych.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej od 2005 był asystentem trenera w klubie Metalist Charków. Od października 2008 do czerwca 2009 pracował na stanowisku głównego trenera FK Lwów. Od sierpnia 2009 do końca roku prowadził klub FK Ołeksandrija[1], a od stycznia 2010 roku Obołoń Kijów[2]. 31 października 2011 po nieudanej rundzie jesiennej (ostatnie miejsce) został zwolniony z zajmowanego stanowiska[3]. 20 stycznia 2012 podpisał do końca sezonu 2011/12 kontrakt z słowackim 1. FC Tatran Prešov[4]. 24 lipca 2012 objął stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże[5], ale już 31 sierpnia 2012 został zwolniony z tego stanowiska[6]. 26 grudnia 2012 objął prowadzenie młodzieżowej reprezentacji Ukrainy[7]. 30 sierpnia 2016 stał objął stanowisko głównego trenera litewskiego FK Trakai[8], z którym pracował do końca roku[9]. 9 października 2017 ponownie stał na czele 1. FC Tatran Prešov[10], którym kierował do końca roku. 13 czerwca 2018 stał na czele klubu Obołoń-Browar Kijów[11]

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]