Janusz Wójcik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Wójcik
Ilustracja
Imię i nazwisko Janusz Marek Wójcik
Data i miejsce
urodzenia
18 listopada 1953
Warszawa, Polska
Data i miejsce
śmierci
20 listopada 2017
Warszawa, Polska
Pozycja obrońca
Wzrost 180 cm
Kariera juniorska
1968–1970
1970–1972
Agrykola Warszawa
Gwardia Warszawa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1972–1974
1974
1975–1976
1976–1977
1979–1980
Gwardia Warszawa
Ursus Warszawa
Hutnik Warszawa
Rawalpindi
Toronto Falcons
1 (0)




Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja


1978
1978–1979
1981–1982
1983–1984
1983–1984
1984–1985
1986–1987
1988
1989–1992
1992
1992–1994
1994–1996
1996
1996–1997
1997–1999
2000
2001
2001
2003
2004
2007
2008
2010
Hutnik Warszawa (juniorzy)
Hutnik Warszawa (asystent)
Hutnik Warszawa
 Polska U-16 (asystent)
Pogoń Grodzisk Mazowiecki
Huragan Wołomin
 Polska U-16
Hutnik Kraków
Jagiellonia Białystok
 Polska U-18
 Polska U-21
Polska Polska IO
Legia Warszawa
Zjednoczone Emiraty Arabskie ZEA U-23
Chur Fakkan
Khaleej FC
 Polska
Pogoń Szczecin
Śląsk Wrocław
Anorthosis Famagusta
 Syria
Świt Nowy Dwór Mazowiecki
Znicz Pruszków
Widzew Łódź
Al-Nahda

Janusz Marek Wójcik (ur. 18 listopada 1953 w Warszawie, zm. 20 listopada 2017 tamże) – polski piłkarz, trener i polityk. W latach 1989–1992 trener polskiej reprezentacji olimpijskiej w piłce nożnej mężczyzn, z którą zdobył srebrny medal igrzysk w Barcelonie, a w latach 1997–1999 reprezentacji Polski seniorów. Poseł na Sejm V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz występował w klubach warszawskich: Agrykoli (1968–1970), Gwardii (1970–1974, jeden mecz w ekstraklasie), Ursusie (1974) i Hutniku (1975–1976) oraz za granicą: w Rawalpindi w Pakistanie (1976–1977) i w kanadyjskim polonijnym Toronto Falcons[1] (1979–1980).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył studia na Wydziale Trenerskim Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Pracę trenerską rozpoczął w Hutniku Warszawa. Następnie współpracował z reprezentacją Polski juniorów do lat 16. Później pracował w Pogoni Grodzisk Mazowiecki, Huraganie Wołomin, reprezentacji Polski juniorów do lat 16, Hutniku Kraków i Jagiellonii Białystok, z którą w 1987 awansował do I ligi (najwyższego ówcześnie poziomu ligowego). Odszedł jednak po nieudanym początku nowego sezonu.

Był szkoleniowcem reprezentacji Polski do lat 18. Od lutego 1989 trenował młodzieżowo-olimpijską reprezentację Polski, z którą wywalczył awans do turnieju olimpijskiego w Barcelonie w 1992, gdzie prowadzona przez niego ekipa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie stał się jednym z głównych kandydatów do zastąpienia na stanowisku selekcjonera reprezentacji Polski Andrzeja Strejlaua. Objął jednak funkcję trenera Legii Warszawa. W pierwszym sezonie pracy zajął z drużyną Legii pierwsze miejsce w lidze. Jednak po zweryfikowaniu wyników ostatniej kolejki PZPN postanowił odebrać Legii punkty zdobyte w meczu z Wisłą Kraków. Tym samym Legia straciła tytuł mistrzowski na rzecz Lecha Poznań. Janusz Wójcik kontynuował pracę z Legią do końca rundy jesiennej sezonu 1993/1994, po czym w przerwie zimowej opuścił Polskę i podjął pracę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie prowadził reprezentację olimpijską oraz klubowe drużyny Kworfakkan i Al-Khallej.

W lipcu 1997 objął stanowisko pierwszego trenera reprezentacji. Nastąpił to po dymisji Antoniego Piechniczka ze stanowiska selekcjonera kadry narodowej i krótkim epizodzie Krzysztofa Pawlaka. Znaczącą rolę w prowadzonej przez niego drużynie odgrywali zawodnicy, z którymi zdobył srebrny medal w Barcelonie (m.in. Jerzy Brzęczek, Andrzej Juskowiak, Wojciech Kowalczyk, Tomasz Łapiński czy Tomasz Wałdoch). Zwolniony został w 1999 po nieudanych eliminacjach do Mistrzostw Europy w 2000. Później pracował jako menedżer w Pogoni Szczecin, jako trener w Śląsku Wrocław, cypryjskim Anorthosis Famagusta i reprezentacji Syrii. W 2004 prowadził drużynę Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. Od 2004 do 2007 był członkiem Wydziału Szkolenia PZPN. W latach 2007–2008 prowadził Znicz Pruszków. W 2008 został trenerem Widzewa Łódź, zwolniono go po trzech meczach. W 2010 prowadził omański zespół Al-Nahda[2].

Przebieg kariery trenerskiej[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

Należał do PZPR[3]. W okresie III RP przez pewien czas był doradcą szefa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, Jacka Dębskiego. Później związany z lewicą. W latach 2001–2003 należał do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał w zespole konsultacyjnym ds. sportu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, gdy stanowisko premiera piastował Leszek Miller.

W 2005 wystartował w wyborach do Sejmu z okręgu białostockiego z listy Samoobrony RP, uzyskując mandat poselski liczbą 4236 głosów. W Sejmie V kadencji objął funkcję przewodniczącego Komisji Kultury Fizycznej i Sportu. Zasiadał też w Komisji Łączności z Polakami za Granicą i był wiceprzewodniczącym podkomisji ds. ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

W przedterminowych wyborach w 2007 nie został ponownie wybrany (otrzymał 630 głosów). W lutym 2008 został wykluczony z Samoobrony RP[4].

Postępowania karne i dyscyplinarne[edytuj | edytuj kod]

8 stycznia 2006 został zatrzymany za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym[5] (1,48‰ w pierwszym badaniu i 1,30‰ w drugim). Prokurator Prokuratury Rejonowej w Warszawie wniósł za to przeciw niemu do sądu akt oskarżenia. Janusz Wójcik zgodził dobrowolnie poddać się karze 10 tys. zł grzywny i dwuletniemu zakazowi prowadzenia samochodów[6].

22 października 2008 został zatrzymany przez policję w związku z aferą korupcyjną w polskiej piłce nożnej. Prokurator przedstawił mu 11 zarzutów dotyczących ustawienia ośmiu meczów Świtu Nowy Dwór Mazowiecki w 2004[7]. Wrocławski sąd zastosował wówczas wobec niego poręczenie majątkowe w wysokości 500 tys. zł[8].

We wrześniu 2012 w związku z aferą korupcyjną Komisja Dyscyplinarna PZPN ukarała trenera czteroletnią dyskwalifikacją[9][10]. 9 października 2014 został skazany za przestępstwa korupcyjne na karę dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres pięciu lat oraz na karę grzywny, orzeczono również wobec niego dwuletni zakaz pracy w roli trenera[11][12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił gościnnie w filmie Chłopaki nie płaczą w reż. Olafa Lubaszenki z 2000[13]. W 2014 wraz z Przemysławem Ofiarą wydał swoją autobiografię, pt. Wójt. Jedziemy z frajerami! Całe moje życie[14], natomiast w 2016 ukazała się jej druga część zatytułowana Wójt. Jak goliłem frajerów. O piłce, pieniądzach i kobietach.

Janusz Wójcik był żonaty z Krystyną, miał syna Andrzeja. Zmarł 20 listopada 2017 w Warszawie[15]. 29 listopada 2017, po żałobnej mszy świętej w warszawskim kościele św. Dominika, został pochowany na cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej[16].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na odsiecz z Krakowa. naszemiasto.pl, 18 grudnia 2004. [dostęp 2015-07-29].
  2. Janusz Wójcik. sport.pl. [dostęp 2017-11-20].
  3. Ciął równo z trawą. rp.pl, 15 listopada 1999. [dostęp 2014-10-09].
  4. „Żaden Janusz Wójcik nie będzie kandydował”. interia.pl, 14 marca 2009. [dostęp 2014-10-09].
  5. Pijany poseł za kierownicą. interia.pl, 8 stycznia 2006. [dostęp 2014-10-09].
  6. Janusz Wójcik chce poddać się karze. interia.pl, 27 stycznia 2007. [dostęp 2014-10-09].
  7. Areszt dla Janusza W.. rp.pl, 24 października 2008. [dostęp 2014-10-09].
  8. Pół miliona za wolność trenera Janusza W.. dziennik.pl, 7 listopada 2008. [dostęp 2014-10-09].
  9. Janusz Wójcik ukarany za korupcję. polskapilka.net, 27 czerwca 2012. [dostęp 2014-10-09].
  10. Komisja Dyscyplinarna PZPN ukarała trenera i dwóch piłkarzy za udział w korupcji. 90minut.pl, 27 września 2012. [dostęp 2014-09-10].
  11. Tadeusz Kądziela: Piłka nożna. Janusz Wójcik skazany za korupcję. sport.pl, 9 października 2014. [dostęp 2014-10-09].
  12. B. trener reprezentacji Janusz Wójcik skazany za korupcję. polskieradio.pl, 9 października 2014. [dostęp 2014-10-09].
  13. Janusz Wójcik w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2014-10-09].
  14. Piotr Stokłosa: Książki sportowe: Świat według „Wójta”. Książki Sportowe, środa, 19 listopada 2014. [dostęp 2017-11-20].
  15. Nie żyje Janusz Wójcik. Były selekcjoner kadry miał 64 lata. 20 listopada 2017. [dostęp 2017-11-20].
  16. Tłumy na pogrzeb Janusza Wójcika. fakt.pl, 29 listopada 2017. [dostęp 2017-11-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]