Ołeh Taran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ołeh Taran
Imię i nazwisko Ołeh Anatolijowycz Taran
Data i miejsce
urodzenia
11 stycznia 1960
Ordżonikidze, Ukraińska SRR 
Pozycja napastnik
Wzrost 179 cm
Masa ciała 76 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978–1980
1980
1981–1982
1982
1983–1988
1989
1990
1990
1991
1991–1992
1992
1992–1993
1993
1993–1994
1994–1995
Dynamo Kijów
Czornomorec Odessa
SKA Odessa
CSKA Moskwa
Dnipro Dniepropetrowsk
Metałurh Zaporoże
Wydad Casablanca
Metałurh Zaporoże
Hapoel Tzafririm Cholon
Metałurh Zaporoże
Markaryds IF
Metałurh Zaporoże
Enerhija Nowa Kachowka
TSV Ettlingen
Dnipro Dniepropetrowsk
6 (0)
15 (0)
43 (20)
21 (3)
134 (45)
40 (16)
? (?)
15 (4)
? (?)
27 (4)
? (?)
1 (0)
? (1)
? (?)
7 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1977–1979  ZSRR U-20 ? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1994–1995
1997–2000
2001–2002
2002–2003
2003
2007–2009
2012–2013
2013–
Dnipro Dniepropetrowsk (grający trener)
Krywbas Krzywy Róg
Metałurh Zaporoże
SFC Opawa (konsultant)
Slovan Bratysława (szef-trener)
Krywbas Krzywy Róg
Krywbas Krzywy Róg (p.o.)
Metałurh Zaporoże

Ołeh Anatolijowycz Taran, ukr. Олег Анатолійович Таран, ros. Олег Анатольевич Таран, Oleg Anatoljewicz Taran (ur. 11 stycznia 1960 w Ordżonikidze, w obwodzie dniepropietrowskim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek DJuSSz w Ordżonikidze (od 1969) oraz Internatu Sportowego w Kijowie (od 1973). Pierwszy trener N.A. Szarikow. W 1977 został przyjęty do zespołu juniorów Dynama Kijów, a następnie przesunięty do drużyny rezerw, skąd wkrótce przeszedł do pierwszego składu. W ciągu trzech sezonów rozegrał tylko 6 spotkań, dlatego w lipcu 1980 przeszedł do Czornomorec Odessa. Następnie odbywał służbę wojskową najpierw w SKA Odessa, a potem w CSKA Moskwa. Po zakończeniu służby wojskowej w 1983 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, w którym zdobył największych sukcesów. W 1989 przeszedł do Metałurha Zaporoże, a w 1990 został pierwszym radzieckim piłkarzem, który wyjechał występować do Maroka, gdzie bronił barw Wydadu Casablanca. W lipcu 1990 powrócił do Metałurha Zaporoże. Jeszcze dwa razy wyjeżdżał za granicę, gdzie bronił barw klubów Hapoel Tzafririm Cholon i Markaryds IF i zawsze wracał do Metałurha. W 1993 występował w amatorskiej drużynie Enerhija Nowa Kachowka, skąd wyjechał do niemieckiego TSV Ettlingen. W ostatnim sezonie 1994/95 łączył funkcję piłkarza i trenera w zespole Dnipra Dniepropetrowsk.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-20 zdobył w 1977 brązowe medale Juniorskich Mistrzostw Europy, a w następnym 1978 złote medale. W 1979 zdobył wicemistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Japonii.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk wykonywał również funkcje asystenta trenera. W sierpniu 1997 otrzymał propozycję trenować Krywbas Krzywy Róg. W lipcu 2001 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w klubie Metałurh Zaporoże[1]. W latach 2002-2003 przeniósł się do zagranicy, gdzie pracował w czeskim klubie SFC Opawa, a potem w słowackim Slovan Bratysława[2]. Od 2007 do 2009 ponownie prowadził Krywbas Krzywy Róg. 13 lipca 2012 ponownie objął stanowisko głównego trenera Krywbasu Krzywy Róg[3]. Z drużyną zdobył wysokie 6 miejsce, ale 19 maja 2013 roku ze względu na niewyznaczoną sytuację finansową klubu podał się do dymisji[4]. 28 października 2013 został ponownie wyznaczony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1983
  • najlepszy piłkarz Ukraińskiej SRR: 1983

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]