Anatolij Zubrycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anatolij Zubrycki
Imię i nazwisko Anatolij Fedorowicz Zubrycki
Data i miejsce
urodzenia
20 listopada 1920
Odessa,
Data i miejsce
śmierci
17 lutego 2005
Odessa, Ukraina
Pozycja bramkarz
Wzrost 175 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera juniorska
1934–1935 Pałac Pionierów Odessa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1936–1939
1939
1940
1941
1942
1943
1944–1952
1953
1954–1955
Burewisnyk Odessa
Dynamo Odessa
Charczowyk Odessa
OdWO Odessa
Gloria-Ford Odessa
Wiktoria Odessa
Dynamo Kijów
Lokomotiw Moskwa
Buriewiestnik Kiszyniów

8 (0)
26 (0)



140 (0)
9 (0)
27 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1955–1956
1956–1958
1959–1962
1963
1963
1964–1965
1966
1967
1968–1969
1970–1971
1971–1973
1974
1977–1979
Kołhospnyk Połtawa
Dynamo Kijów (asystent)
Czornomoreć Odessa
Dnipro Dniepropetrowsk
Dynamo Kijów
Dnipro Dniepropetrowsk
Dnipro Dniepropetrowsk (dyrektor)
Krywbas Krzywy Róg
Tawrija Symferopol
Krywbas Krzywy Róg
Czornomoreć Odessa
Krywbas Krzywy Róg
Czornomoreć Odessa

Anatolij Fedorowicz Zubrycki, ukr. Анатолій Федорович Зубрицький, ros. Анатолий Фёдорович Зубрицкий, Anatolij Fiodorowicz Zubricki (ur. 20 listopada 1920 w Odessie, zm. 17 lutego 2005 tamże) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W 1934 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie piłkarskiej Pałacu Pionierów Odessa. Pierwsze lata kariery spędził w lokalnych drużynach z Odessy. W 1939 zadebiutował w rozgrywkach pierwszoligowych jako golkiper walczącego o utrzymanie Dynama Odessa. W kolejnym sezonie pozostał w drużynie, wówczas występującej już jako Piszczewik. Wiosną 1941 odbywał służbę w szeregach Armii Czerwonej i grał w odeskiej drużynie wojskowej. Po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 brał udział w walkach, a następnie dostał się do niewoli. Po ucieczce z kolumny jeńców dostał się do rodzinnego miasta, będącego pod niemiecką i rumuńską okupacją. Znalazł miejsce w przyfabrycznej drużynie Gloria-Ford złożonej z byłych piłkarzy, która występowała w towarzyskich spotkaniach z zespołami lokalnymi oraz drużynami rumuńskimi. Po wyzwoleniu Odessy w 1944 wyjechał do Kijowa, gdzie został zawodnikiem miejscowego Dynama. Przez kolejne jako pierwszy bramkarz kijowskiego klubu występował w radzieckiej ekstraklasie, ale nie odniósł większych sukcesów. Na początku lat 50. z powodu kontuzji stracił miejsce w bramce na rzecz młodszych konkurentów. Po sezonie spędzonym w Lokomotiwie Moskwa przeniósł się do Kiszyniowa, gdzie w miejscowym Buriewiestniku zakończył karierę.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze jako piłkarz uzyskał uprawnienia trenerskie i po zakończeniu kariery piłkarskiej zajął się pracą szkoleniową. Prowadzone przez niego drużyny występowały głównie w niższych klasach rozgrywkowych. Prowadził wyłącznie ekipy z Ukraińskiej SRR. Największym awansem zawodowym było zatrudnienie w pierwszoligowym Dynamie Kijów, gdzie spędził jednak tylko kilka miesięcy w sezonie 1963. Do pracy w radzieckiej ekstraklasie powrócił dopiero w 1977 obejmując po raz trzeci w karierze stanowisko trenera Czernomorca Odessa.

W kolejnych latach poświęcił się pracy w młodzieżowej szkole piłkarskiej Czernomorca i działalności w odeskim stowarzyszeniu piłki nożnej. Pod jego opieką pierwsze kroki w futbolu stawiali znani później zawodnicy, m. in. Ihor Biełanow, Jurij Nikiforow i Ilja Cymbalar.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]