Apoloniusz Golik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apoloniusz Golik
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1928
Polska Rzeczyca Okrągła
Data i miejsce śmierci 28 lipca 2012
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1949-1991
Stanowiska dowódca 9 Dywizji Zmechanizowanej, szef sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego, komendant Centrum Doskonalenia Oficerów, szef inspekcji Sił Zbrojnych
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Apoloniusz Golik (ur. 8 lipca 1928 w Rzeczycy Okrągłej, zm. 28 lipca 2012[1] w Warszawie) – generał dywizji WP.

Służba w wojsku[edytuj]

Absolwent Państwowego Liceum Handlowego w Mielcu. Od września 1949 służył w WP w Legionowie. W 1950 ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy, a w 1952 Wyższą Szkołę Piechoty w Rembertowie. Od 1952 dowódca kompanii, potem batalionu szkolnego w 14 pp. w Tarnowie, potem w 16 pp. w Krakowie. W latach 1954-1957 studiował w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie, potem został dowódcą batalionu w 4 pp. w Kielcach. W latach 1961-62 dowódca 75 Pułku Zmechanizowanego w Bartoszycach, od 1963 szef sztabu i zastępca dowódcy 15 Dywizji Zmechanizowanej, a od 1965 9 Drezdeńskiej Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie. Od 1967 dowódca tej dywizji. W 1970 został dowódcą 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej w Krośnie Odrzańskim. W 1971 ukończył kurs taktyczno-operacyjny ASG, a 1973 kurs w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W październiku 1971 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Józef Cyrankiewicz. Od października 1973 do października 1976 szef sztabu i zastępca dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. 1977-1978 oraz w roku 1990 szef Misji Polskiej w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Korei. Od września 1979 zastępca komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. liniowych, a od stycznia 1980 komendant Centrum Doskonalenia Oficerów im. gen S. Popławskiego w Rembertowie. W latach 1985-1990 szef Inspekcji Sił Zbrojnych W październiku 1986 mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. W 1991 przeniesiony w stan spoczynku.

Generał Golik wśród słuchaczy CDO

Radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie i Bydgoszczy, wiceprezes Krajowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Koreańskiej.

Wykształcenie wojskowe[edytuj]

  • Szkoła Oficerów Rezerwy w Legionowie
  • Wyższa Szkoła Piechoty w Rembertowie
  • Akademia Sztabu Generalnego im. gen. K. Świerczewskiego w Warszawie
  • Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie

Odznaczenia[edytuj]

Grób Apoloniusza Golika na Wojskowych Powązkach

I inne.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 446-448.