Arturs Krišjānis Kariņš

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arturs Krišjānis Kariņš
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1964
Wilmington
Premier Łotwy
Okres od 23 stycznia 2019
Przynależność polityczna Jedność
Poprzednik Māris Kučinskis
Minister gospodarki Łotwy
Okres od 2004
do 2006
Przynależność polityczna Nowa Era
Poprzednik Juris Lujāns
Następca Aigars Štokenbergs

Arturs Krišjānis Kariņš (wym. [ˈar.turs kriʃ.ˈjaː.nis ka.ˈriɲʃ]; ur. 13 grudnia 1964 w Wilmington) – łotewski przedsiębiorca, filolog i polityk, posiadający również obywatelstwo amerykańskie[1]. Minister gospodarki (2004–2006), poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji, od 2019 premier Łotwy, lider ugrupowania Nowa Jedność.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził i wychował się w Stanach Zjednoczonych w rodzinie łotewskich emigrantów, którzy opuścili kraj w 1944 w ucieczce przed sowiecką okupacją. Poznali i pobrali się w Szwecji, po czym razem wyemigrowali do miasta Wilmington w stanie Delaware w USA[2]. Uczył się w łotewskiej szkole średniej w Niemczech, gdzie jego nauczycielem był późniejszy prezydent Łotwy Egils Levits[3].

Arturs Krišjānis Kariņš kształcił się w St. John's College w Annapolis (1984–1986), następnie studiował lingwistykę na Uniwersytecie Pensylwanii, uzyskując w 1996 doktorat z tej dziedziny[4]. Wkrótce po jego obronie przeniósł się na Łotwę, gdzie w 1994 założył spółkę „Lāču ledus” zajmującą się produkcją oraz dystrybucją lodu i mrożonej żywności (do 2002 był jej prezesem).

W 2001 należał do założycieli partii Nowa Era. Został wybrany do łotewskiego parlamentu w 2002 i ponownie w 2006 (z okręgu Vidzeme). Był zastępcą delegata łotewskiego Sejmu do Konwentu Europejskiego. Sprawował funkcję prezesa frakcji parlamentarnej Nowej Ery (2002–2004) oraz ministra gospodarki w rządzie Aigarsa Kalvītisa (2004–2006). W 2007 wzostał wybrany na przewodniczącego partii, funkcję tę pełnił do 2008. W wyborach w 2009 ubiegał się o mandat w Parlamencie Europejskim z pierwszego miejsca listy Nowej Ery, jako jej jedyny przedstawiciel został wybrany. Został członkiem prezydium grupy Europejskiej Partii Ludowej, zasiadał w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. W wyborach parlamentarnych w 2014 uzyskał reelekcję jako jeden z czterech kandydatów Jedności[5].

W kwietniu 2018 został liderem Nowej Jedności (zrzeszenia partii Jedność i kilku ugrupowań regionalnych) oraz jej kandydatem na stanowisko premiera Łotwy po wyborach w 2018[6][7].

W styczniu 2019 prezydent Łotwy desygnował go na ten urząd, powierzając misję stworzenia nowego rządu[1]. 23 stycznia 2019 Arturs Krišjānis Kariņš został przez Sejm zatwierdzony na stanowisku premiera (poparło go 61 na 100 deputowanych). Tego samego dnia jego wielopartyjny gabinet rozpoczął urzędowanie[8]. Jego rząd przeprowadził reformę administracyjną, która zmniejszyła liczbę regionów i miast wydzielonych[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma czworo dzieci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tomasz Otocki: Prezydent Łotwy mianował kandydata na premiera. przegladbaltycki.pl, 7 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-31].
  2. „I have absolutely nothing to lose”: Prime Minister Krišjānis Kariņš on his first month in office (ang.). lsm.lv, 28 lutego 2019. [dostęp 2019-11-01].
  3. Levits savulaik bijis Kariņa skolotājs (łot.). lsm.lv, 30 maja 2019. [dostęp 2021-11-22].
  4. Curriculum Vitae (łot.). karins.lv. [dostęp 2019-01-07].
  5. Jānis Kincis: Oficiālie rezultāti: Pirmo reizi EP krēslos sēdīsies Pabriks, Mamikins un Grigule (łot.). diena.lv, 26 maja 2014. [dostęp 2019-01-07].
  6. Tomasz Otocki: Łotewska centroprawica przechodzi lifting. przegladbaltycki.pl, 26 kwietnia 2018. [dostęp 2019-01-07].
  7. Katrīna Žukova: 'Jaunā Vienotība' iesniedz deputātu kandidātu sarakstu; Kariņš un Straujuma nestartē (łot.). przegladbaltycki.pl, 2 sierpnia 2018. [dostęp 2021-06-03].
  8. Latvia gets a new government led by Krišjānis Kariņš (ang.). lsm.lv, 23 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-23].
  9. Law on Administrative Territories and Populated Areas (ang.). likumi.lv, 22 czerwca 2020. [dostęp 2021-11-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]