Egils Levits

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Egils Levits
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1955
Ryga
Minister sprawiedliwości Łotwy
Okres od 1993
do 1994
Przynależność polityczna Łotewska Droga
Poprzednik Viktors Skudra
Następca Romāns Apsītis

Egils Levits (ur. 30 czerwca 1955 w Rydze[1]) – łotewski prawnik, polityk i dyplomata, w latach 1993–1994 wicepremier i minister sprawiedliwości, sędzia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (1995–2004) oraz Trybunału Sprawiedliwości (2004–2019). W 2019 wybrany na prezydenta Łotwy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo (1982) i nauki polityczne (1986) na Uniwersytecie Hamburskim. W latach 1982–1986 był pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii[1][2]. Później do 1991 pracował jako doradca prawny w administracji publicznej oraz w instytucie naukowym w Getyndze[1].

W okresie przemian politycznych wziął udział w opracowaniu łotewskiej deklaracji niepodległości z 4 maja 1990[3]. W latach 1991–1992 był doradcą łotewskiego parlamentu w zakresie prawa międzynarodowego i konstytucyjnego. Dwukrotnie sprawował urząd ambasadora – w latach 1992–1993 w Niemczech i w Szwajcarii, w latach 1994–1995 w Austrii, w Szwajcarii i na Węgrzech[1][2]. Między tymi okresami pełnił funkcję wicepremiera i ministra sprawiedliwości[2], był w tym czasie związany z ugrupowaniem Łotewska Droga[4].

Od 1995 do 2004 był sędzią Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Od 1997 członek Trybunału Koncyliacji i Arbitrażu w ramach OBWE, a od 2001 członek Stałego Trybunału Arbitrażowego. W 2004 został pierwszym łotewskim sędzią w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej[2].

29 maja 2019 został wybrany przez Sejm na urząd prezydenta Republiki Łotewskiej, uzyskując poparcie głównie posłów z ugrupowań współtworzących rząd Artursa Krišjānisa Kariņša[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Egils Levits (łot.). parlevitu.lv. [dostęp 2019-02-17].
  2. a b c d Prezentacja członków. curia.europa.eu. [dostęp 2019-02-17].
  3. Romāns Apsītis: 4.maija deklarācijas tapšanas vēsturiskie aspekti (łot.). vestnesis.lv, 3 maja 2002. [dostęp 2019-02-17].
  4. Leaders of Latvia (ang.). zarate.eu. [dostęp 2019-02-17].
  5. Nākamais prezidents būs Egils Levits (łot.). diena.lv, 29 maja 2019. [dostęp 2019-05-29].