Bębło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°10′49″N 19°47′6″E
- błąd 39 m
WD 50°11'N, 19°47'E, 50°10'49.91"N, 19°47'14.68"E
- błąd 2325 m
Odległość 380 m
Bębło
wieś
Ilustracja
Widok ze skały Łabajowej
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Wielka Wieś
Liczba ludności (2013) 1190
Strefa numeracyjna 12
Kod pocztowy 32-089[1]
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0341824
Położenie na mapie gminy Wielka Wieś
Mapa konturowa gminy Wielka Wieś, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bębło”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Bębło”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bębło”
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa konturowa powiatu krakowskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Bębło”
Ziemia50°10′49″N 19°47′06″E/50,180278 19,785000
Strona internetowa
Kościół

Bębłowieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wedle tradycji założona w XIII w. przez Tatarów. Od XIV w. do 1795 r. należała do starostwa ojcowskiego[3].

Bębel był wsią królewską w tenucie ojcowskiej w powiecie proszowskim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość położona jest na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej w jej części zwanej Wyżyną Olkuską, w sąsiedztwie Ojcowskiego Parku Narodowego. Wieś rozłożona jest na wierzchołkowych partiach wyżyny, przy drodze krajowej nr 94. Cały teren wsi wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie obejmującego doliny i wąwozy z licznymi skałami wapiennymi, jaskiniami, źródłami krasowymi i zabytkami kultury materialnej. Na terenie wsi Bębło znajdują się liczne ostańce skalne, 20 z nich uznane zostało za pomniki przyrody. Są to m.in. grupa skałek Tomaszówki Górne, Tomaszówki Dolne, Mała Skałka, Dupna, skałki Łabajowa, Żytnia, Losek, skałki wierzchowinowe Klin, Osiczanka, skałki typu mury obronne Przy Górze, Polnik, skałka zboczowa typu baszta Dziurawiec[5]. Na terenie wsi odkryto znaleziska z późnego paleolitu w Jaskini w Żytniej i na stanowisku otwartym[6].

Położenie miejscowości sprawia, że jest ona dobrym punktem wypadowym do zwiedzania Ojcowskiego Parku Narodowego i dolin: Kluczwody, Będkowskiej i Bolechowickiej. W bezpośrednim sąsiedztwie wsi znajdują się też dwie udostępnione do zwiedzania jaskinie: Jaskinia Nietoperzowa i Jaskinia Wierzchowska Górna.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Szlaki rowerowe[edytuj | edytuj kod]

szlak rowerowy czerwony – zataczający pętlę szlak z Bolechowic przez Zelków, górną część rezerwatu przyrody Dolina Kluczwody, Wierzchowie, Bębło, Dolinę Będkowską (w dół), Łączki, Kobylany, Dolinę Kobylańską (w górę), Krzemionkę, Dolinę Bolechowicką (w dół) do Bolechowic.
szlak rowerowy zielony – z Bolechowic obok Bramy Bolechowickiej, przez Las Krzemionka, przysiółek Kawiory, Bębło Lasek, górną część Doliny Będkowskiej i Doliny Szklarki do Jerzmanowic.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bębło[7][8]
SIMC Nazwa Rodzaj
0341830 Brzegi część wsi
0341847 Stara Wieś część wsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 19 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  3. Ojcowski Park Narodowy, Kraków 2012, wyd. Polskapresse Sp. z o.o., Oddz. Prasa Krakowska w Krakowie, mapa oprac. Compass
  4. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 95.
  5. Pomniki przyrody gminy Wielka Wieś. [dostęp 2012-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-12)].
  6. Janusz Bogdanowski: Sztuka Obronna. Kraków: ZZJPKwK, 1993, s. 139.
  7. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  8. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]