Basic English

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Basic English (z ang. „podstawowa angielszczyzna”, także skrótowiec od inicjałów angielskich wyrazów: British = „brytyjski”, American = „amerykański”, scientific = „naukowy”, international = „międzynarodowy” i commercial = „handlowy”) – forma języka angielskiego obejmująca 850 podstawowych wyrazów o nieskomplikowanej budowie gramatycznej. Została stworzona w 1930 r. przez C.K. Ogdena[1].

Angielszczyzna podstawowa funkcjonuje współcześnie jako pomocniczy język międzynarodowy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Powszechna PWN. T. 1. A-F. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 219.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]