Wenedyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wenedykjęzyk sztuczny typu naturalistycznego, stworzony przez holenderskiego tłumacza i lingwistę Jana van Steenbergena. Celem jego powstania było pokazanie, jak mógłby wyglądać język polski będąc językiem romańskim, a nie słowiańskim[1] (lub gdyby język włoski wyglądał i brzmiał jak po polsku). Wenedyk przeszedł przez te same zmiany z łaciny ludowej co polski z prasłowiańskiego; wskutek tego słownictwo i morfologia są przeważnie romańskie, natomiast fonologia, ortografia i składnia polskie. Wenedyk odgrywa rolę w historii alternatywnej Ill Bethisad, w której jest jednym z języków Rzeczypospolitej Dwóch Koron. Jest to alternatywa Polski, której nie spotkały rozbiory za czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów, i dwa narody dalej istnieją jako jeden kraj.

Przykład (Ojcze nasz)[edytuj | edytuj kod]

Potrze nostry, ki jesz en czałór, sąciewkaty si twej numię.
Owień twej rzeń.
Foca si twa włątać, komód en czału szyk i sur cierze.
Da nów odzej nostry pań kocidzany.
I dziemieć nów nostrze dziewta, komód i nu dziemiećmy swór dziewtorzór.
I nie endycz nosz en ciętaceń, uta liwra nosz dzie mału. Amen.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wenedyk, steen.free.fr [dostęp 2019-10-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]