Bogdan Lăpușneanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogdan Lăpușneanu
ilustracja
Bogdan Lăpușneanul, wizerunek z jednego z klasztorów na górze Athos
hospodar Mołdawii
Okres od 1568
do 1572
Poprzednik Aleksander Lăpușneanu
Następca Jan Srogi
Dane biograficzne
Dynastia Muszatowicze
Data śmierci 1574
Ojciec Aleksander Lăpușneanu

Bogdan IV Lăpușneanu (rum. Bogdan Lăpușneanu; zm. 1574) – hospodar Mołdawii w latach 1568-1572 z rodu Muszatowiczów.

Był synem hospodara Aleksandra IV Lăpușneanu, objął tron mołdawski po jego śmierci w 1568. Wychowywany w dużej mierze na dworze polskim stał się narzędziem dla ambitnych polskich magnatów, w 1569 uznał się też za lennika polskiego.

Takie postępowanie wykorzystał Jan Srogi, syn hospodara Stefana IV Młodego i Ormianki, który przy pomocy Imperium osmańskiego otrzymał tron ​​mołdawski. W lutym 1572 roku Bohdan IV został zmuszony do opuszczenia tronu i szukania ochrony w Polsce. Polski król Zygmunt II August zamiast wysłać żołnierzy i przywrócić Bogdana IV na tronie mołdawskim, wysłał posła do ​​sułtana Selima II. Próba powrotu do Mołdawii z pomocą lokalnej ruskiej i podolskiej szlachty polskiej nie powiodła się.

Bogdan, przez własną obrazę, został schwytany i uwięziony przez szlachcica Krzysztofa Zborowskiego w jednym z jego zamków (Jezupol[1]), a zatem Sulejman II umieścił na tronie Jana Srogiego. Bogdan pozostał w Chocimiu, dopóki Jan Srogi nie złożył przysięgi lojalności wobec Polski. Jan zarządzał od Polski o opuszczenie Bogdana z terytorium Mołdawii. Bohdan, próbując odzyskać tron szukał poparcia także na innych dworach europejskich, m.in. w Wiedniu, Dreźnie, Paryżu i Kopenhadze, ostatecznie zmarł w 1574 roku w Moskwie, szukając tam sojusznika.

Synem Bogdana był Aleksander Zły, późniejszy hospodar mołdawski i wołoski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Czołowski: Z przeszłości Jezupola i okolicy (pol.). Polona, 1890. s. 30-37. [dostęp 2018-11-27].

Literatura: J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.