Grzegorz Aleksander Ghica (zm. 1857)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Aleksander Ghica
Ilustracja
hospodar Mołdawii
Okres od 1849
do 1853
Poprzednik Michał Sturdza
hospodar Mołdawii
Okres od 1854
do 1856
Dane biograficzne
Data i miejsce śmierci 1857
Paryż

Grzegorz Aleksander Ghica (rum. Grigore Alexandru Ghica; zm. 1857) – hospodar Mołdawii, w latach 1849–1853 i 1854–1856, z rodu Ghica.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Powołany na mołdawski tron hospodarski, w 1849, na okres siedmiu lat, na mocy, zawartej w tym samym roku, konwencji rosyjsko-tureckiej, dotyczącej wspólnej kontroli nad księstwami naddunajskimi. Przez pierwsze dwa lata panowania w Mołdawii stacjonowały wojska rosyjskie, które wkroczyły tam podczas tłumienia Wiosny Ludów. Ghica jednak nie podejmował działań skrajnie reakcyjnych, lecz wręcz liberalne, np. pozwalając na powrót do kraju emigrantom politycznym.

W 1853 został zmuszony do ucieczki z Mołdawii wobec ponownego wkroczenia wojsk rosyjskich (tym razem w ramach wojny krymskiej). Na emigracji w Austrii przebywał do 1854, gdy Rosjanie pod naciskiem mocarstw wycofali się z Wołoszczyzny i Mołdawii i zostali zastąpieni przez Austriaków. Po powrocie na tron próbował doprowadzić do zaangażowania Francji w sprawy rumuńskie, sprzyjał także rozwojowi ruchu zjednoczeniowego (pozwalając wydawać mu gazety, zakładać związki, a nawet powierzając jego sympatykom stanowiska państwowe) mając nadzieję na objęcie tronu zjednoczonej Rumunii. Jednak po upływie siedmioletniej kadencji, w 1856 został zdetronizowany.

Wkrótce potem popełnił samobójstwo w Paryżu, gdzie próbował nadal działać na rzecz zjednoczenia Rumunii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.