Miron Barnowski-Mohyła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miron Barnowski-Mohyła
ilustracja
Miron Barnowski-Mohyła ukazany z ufundowaną przez siebie cerkwią w Jassach
hospodar Mołdawii
Okres panowania od 1626
do 1629
Poprzednik Radu Mihnea
Następca Aleksander Dziecię
hospodar Mołdawii
Okres panowania 1633
Poprzednik Aleksander Eliasz
Następca Mojżesz Mohyła
Dane biograficzne
Data śmierci 1633
Ojciec Dumitru Barnovschi

Miron Barnowski-Mohyła (rum. Miron Barnovschi-Movilă; zm. 1633) – hospodar Mołdawii w latach 1626-1629 i 1633.

Ojcem Mirona był bojar Dumitru Barnovschi, matka pochodziła natomiast z hospodarskiego rodu Mohyłów. Podobnie jak ojciec, Miron pełnił różne ważne funkcje na dworach hospodarskich, w dwóch ostatnich latach panowania Radu Mihnei faktycznie kierując sprawami kraju wobec choroby hospodara. Po śmierci Radu Mihnei w styczniu 1626 został wybrany przez bojarów na hospodara mołdawskiego, co zatwierdziła Wysoka Porta (podobnie jak wszyscy hospodarowie tego okresu, Miron musiał okupić to stanowisko wysoką daniną). Pragnąc uporządkować kraj spustoszony licznymi wojnami przeprowadził pewne reformy. Z tego samego powodu nie zgodził się jednak na zapłacenie podwyższonego haraczu Porcie, w związku z czym w 1629 został usunięty z tronu; udał się wówczas do swoich dóbr w Polsce (otrzymał tu indygenat). Powrócił na tron w 1633, wezwany przez bojarów, którzy zbuntowali się przeciwko Aleksandrowi Eliaszowi i usunęli go z tronu. Udawszy się do Konstantynopola w celu uzyskania zatwierdzenia Porty został w Konstantynopolu uwięziony i ścięty – Turcy nie ufali mu z uwagi na związki z Polską, a nieufność tę wzmagały intrygi późniejszego hospodara Bazylego Lupu.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.