Przejdź do zawartości

Debrzno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Debrzno
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Fragment rynku
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

człuchowski

Gmina

Debrzno

Data założenia

XII wiek

Prawa miejskie

1354

Burmistrz

Marta Urbańska
(od 2024)

Powierzchnia

7,52[1] km²

Wysokość

130,4 - 173,3 m n.p.m.

Populacja (30.06.2023)
 liczba ludności
 gęstość


4 868[2]
647,34 os./km²

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

77-310

Tablice rejestracyjne

GCZ

Położenie na mapie gminy Debrzno
Mapa konturowa gminy Debrzno, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Debrzno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Debrzno”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Debrzno”
Położenie na mapie powiatu człuchowskiego
Mapa konturowa powiatu człuchowskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Debrzno”
Ziemia53°32′18″N 17°14′07″E/53,538333 17,235278[3]
TERC (TERYT)

2203044

SIMC

0977338

Urząd miejski
ul. Traugutta 2
77-310 Debrzno
Strona internetowa

Debrzno (tuż po wojnie Frydląd Pomorski[4], kaszub. Frédląd, niem. Preußisch Friedland) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Debrzno.

Według danych z 1 stycznia 2018 Debrzno liczyło 5152 mieszkańców[5][6].

Położenie

[edytuj | edytuj kod]

Miasto położone jest nad jeziorami: Żuczek oraz Staw Miejski, nad rzeką Debrzynką, w północnej części Krajny, w pasie Pojezierza Południowopomorskiego (w tym Pojezierza Krajeńskiego).

Od północy graniczy z gminami Czarne i Człuchów, od wschodu z gminami Kamień Krajeński i Sępólno Krajeńskie i od południa z Okonkiem i Lipką[7]. Debrzno znajduje się w odległości 152 km na południowy zachód od Gdańska, oraz 166 km na północ od Poznania.

Przy zachodnich granicach miasta znajduje się florystyczno-stepowy Rezerwat przyrody Miłachowo o powierzchni 3,7 ha.

Historia

[edytuj | edytuj kod]
Herb Debrzna w sali plenarnej staromiejskiego ratusza w Gdańsku
Fragment murów miejskich z pomnikiem upamiętniającym odzyskanie miasta przez króla Kazimierza Jagiellończyka

Pierwsze wzmianki dotyczące Debrzna pochodzą z XII w. Osada leżała w granicach średniowiecznej Polski, następnie w XIV w. została zajęta przez Krzyżaków[8]. W 1354 roku miasto otrzymało prawa miejskie z nadania wielkiego mistrza krzyżackiego Winricha von Kniprode[8]. Po wybuchu powstania przeciw Krzyżakom, w 1454 miasto uznało władzę króla Polski. Podczas wojny trzynastoletniej obronione przed Krzyżakami w 1455, jednakże z czasem ponownie utracone. W 1461 miasto zdobył Kazimierz IV Jagiellończyk, a w 1462 roku Debrzno zostało zajęte przez wojska krzyżackie i było oblegane przez wojska Korony Polskiej przez 8 dni, ale nie zostało zdobyte. W 1464 Krzyżacy opuścili miasto, uprzednio je grabiąc i paląc. W wyniku zapisów II pokoju toruńskiego zostało włączone w granice Polski, a po dwunastu latach król Polski potwierdził prawa miejskie Debrzna. Miasto leżało w granicach województwa pomorskiego Korony Polskiej. W 1587, 1620 i 1648 miały miejsce pożary miasta.

W 1738 roku stanowisko proboszcza frydlandzkiego objął kanonik poznański Jan Jerzy Kostka Węsierski (ok. 1680 - po 1746), który piastował to stanowisko w latach 1743-1744 w czasie wizytacji Archidiakonatu Kamieńskiego[9].

Widokówka z czasów Cesarstwa Niemieckiego, z 1917

W pracy dra Schwitza "Biały Bór i jego historia" Wyd. w Pile 1932 roku znajduje się informacja iż w latach 1531–1553 proboszczem był ks. Georg Sabat, a od 1698 roku ks. Godszalski.

W wyniku I rozbioru Polski w 1772 miasto znalazło się w zaborze pruskim.

W 1875 r. (święcenia kapłańskie 1900 rok) w Debrznie urodził się ojciec Anicet Kopliński, polski kapucyn pochodzenia niemieckiego, nazywany jałmużnikiem Warszawy lub Św. Franciszkiem Warszawy, zamordowany przez Niemców w 1941 r. w KL Auschwitz, ogłoszony w 1999 r. błogosławiony Kościoła katolickiego[10]

W końcu stycznia 1945 miejscowość została zajęta przez Armię Czerwoną, którą wkrótce wyparli żołnierze niemieckiej 32 DP. W doniesieniu dowództwa 2 Armii z 14 lutego 1945 stwierdzono: W Preussisch Friedland oraz we wsi Zisskau 29 i 30 stycznia rozstrzelano po poddaniu potwornym torturom większość znajdujących się tam mężczyzn. Domy i mieszkania zostały rozgrabione, zniszczone i podpalone. Do kobiet i dzieci, które chciały ratować się ucieczką, bolszewiccy mordercy strzelali z karabinów maszynowych. W znajdującym się dwa kilometry od szosy folwarku we wszystkich pokojach znaleziono ciała dzieci, starców, zgwałconych i zastrzelonych kobiet[11].

W latach 1961–1972 miasto było siedzibą władz gromady Debrzno, chociaż samo do niej nie należało.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]
Obwarowania miejskie

Według rejestru zabytków NID[12] na listę zabytków wpisane są:

Stare kamieniczki w Debrznie
Dawne seminarium nauczycielskie

Lotnisko

[edytuj | edytuj kod]

Na południe od miasta w odległości 2–3 km już na terenie województwa wielkopolskiego znajduje się dawne lotnisko wojskowe Debrzno.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]
Zmiany populacji ludności miasta Debrzno w przekroju lat 1810-1960
Źródło: Adam Jelonek. Ludność Miast i Osiedli Typu Miejskiego na Ziemiach Polski Od 1810 Do 1960 roku.. „Dokumentacja Geograficzna”. Zeszyt 3/4, s. 105. PAN. Instytut Geografii PAN. 
Piramida wieku mieszkańców Debrzna w 2014 roku[5]

Debrzno ma dodatni przyrost naturalny wynoszący 9. Odpowiada to przyrostowi naturalnemu 1,75 na 1000 mieszkańców Debrzna. W 2017 roku urodziło się 53 dzieci, w tym 45,3% dziewczynek i 54,7% chłopców.

Od 1945 roku istniał w Debrznie Ludowy Klub Sportowy „Żagiel". Najpopularniejszą sekcją klubu była piłka nożna. Największym sukcesem piłkarzy był tytuł mistrza okręgu juniorów, oraz awans do ligi międzywojewódzkiej w 1986 roku. Sukcesy odnosili również bokserzy którzy byli powoływani do kadry narodowej juniorów. Klub został zlikwidowany w 1992 roku z powodów finansowych. Na miejsce „Żagla” został założony Miejski Klub Sportowy (MKS) W roku 2014 do użytku klubu został oddany zmodernizowany stadion[14].

Wspólnoty wyznaniowe

[edytuj | edytuj kod]
Kościół Wniebowzięcia NMP

Gminy partnerskie

[edytuj | edytuj kod]

Ludzie związani z Debrznem

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Debrznem.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Debrzno w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-06-17], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny [online], demografia.stat.gov.pl [dostęp 2023-11-29] (pol.).
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 22740.
  4. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945.
  5. 1 2 Debrzno w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-11], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  6. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2018r.
  7. Dzieje miasta i gminy Debrzno Wydawnictwo Jasne; 2014 rok; str 559
  8. 1 2 Debrzno [online], pomorskie.eu [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-29] (pol.).
  9. Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd.Z.P. POLIMER Koszalin 2010, s. 46 i 54. ISBN 978-83-89976-40-6
  10. Biografia – Fundacja Kapucyńska – pomoc potrzebującym, ubogim, bezdomnym [online] [dostęp 2022-10-17] (pol.).
  11. Mark Sołonin: Nic dobrego na wojnie. Poznań: Rebis, 2011, s. 246-247. ISBN 978-83-7510-714-2.
  12. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 11 [dostęp 2017-01-08].
  13. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 480, ISBN 978-83-7495-133-3.
  14. Serwis Internetowy Miejskiego Klubu Sportowego Debrzno [online], mksdebrzno.pl [dostęp 2017-11-22].
  15. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-09].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]