Chorągwie kopijnicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polskie chorągwie kopijnicze (po prawej) w bitwie pod Orszą w 1514

Chorągwie kopijnicze – w wojsku polskim XV-XVI wieku jeden z dwóch obok chorągwi strzelczych rodzajów jazdy.

Chorągwie kopijnicze składały się z ciężkozbrojnych kopijników, uzbrojonych w zbroje, kopie i miecze oraz z lekkozbrojnych strzelców. Czy chorągiew była kopijnicza, czy też strzelcza decydował stosunek tych dwóch rodzajów jazdy. W chorągwi kopijniczej na jednego kopijnika przypadało dwóch strzelców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Grabski, Zdzisław Spieralski i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864 T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
  • Polskie tradycje wojskowe.. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07675-8.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.