Jerzy Samiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Samiec
Biskup Kościoła
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1963
Cieszyn
Zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP
Okres sprawowania od 2010
Prezes Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP
Okres sprawowania 20072009
Wyznanie luteranizm
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
Ordynacja 22 stycznia 1989
Nominacja biskupia 17 października 2009
Sakra biskupia 6 stycznia 2010
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RFN
Strona internetowa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 2010
Miejscowość Warszawa
Miejsce Kościół Ewangelicko-Augsburski Świętej Trójcy w Warszawie
Konsekrator Janusz Jagucki
Współkonsekratorzy Miloš Klátik
Hans-Jürgen Abromeit

Jerzy Samiec (ur. 27 marca 1963 w Cieszynie) – polski biskup luterański, zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, od 2016 prezes Polskiej Rady Ekumenicznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Oskara i Lidii z domu Fryda[1], pochodzi z Puńcowa[2]. Ukończył Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Cieszynie, następnie rozpoczął studia na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, którą ukończył w 1988 roku. 22 stycznia 1989 roku w Zabrzu wraz z Adrianem Korczago został ordynowany na duchownego przez ks. bpa Janusza Narzyńskiego.

Z dniem ordynacji skierowany do pracy w parafiach w Zabrzu i Gliwicach. W 1990 roku poślubił w Cieszynie Beatę Michałek. Po przejściu w 1992 roku na emeryturę ks. Alfreda Figaszewskiego został proboszczem Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Gliwicach. Powołał do życia Ewangelickie Towarzystwo Edukacyjne, które prowadzi społeczną szkołę podstawową, gimnazjum oraz liceum. W latach 1994-2000 był Diecezjalnym Duszpasterzem Młodzieży Diecezji Katowickiej. W latach 2002-2008 był Diecezjalnym Duszpasterzem Ewangelizacyjno-Misyjnym. W latach 2003-2009 był prezesem Stowarzyszenia Księży i Katechetów Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Nieprzerwanie od roku 1997 jest członkiem Rady Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła.

14 kwietnia 2007 został wybrany na prezesa Synodu podczas pierwszej sesji XII Synodu Kościoła w Wiśle[3].

17 października 2009 roku w czasie obrad szóstej sesji XII Synodu Kościoła wybrano ks. Jerzego Samca Zwierzchnikiem Kościoła. Otrzymał on 38 głosów spośród 63 oddanych[4]. Po tym wyborze zrezygnował z funkcji prezesa Synodu. Jego następcą został wybrany ks. Waldemar Pytel. Wybór na Biskupa Kościoła wiązał się z rezygnacją z funkcji proboszcza w Gliwicach oraz przeprowadzką do Warszawy.

Uroczystość konsekracji odbyła się 6 stycznia 2010 roku w Kościele Świętej Trójcy w Warszawie. Konsekracji dokonał bp Janusz Jagucki, bp Miloš Klatik, zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego Słowacji, oraz bp Hans-Jürgen Abromeit, zwierzchnik Pomorskiego Kościoła Ewangelickiego. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele kościołów ewangelickich z Niemiec, Czech, Słowacji, Szwecji, Ukrainy, Rosji oraz Wielkiej Brytanii[5].

We wrześniu 2011 roku bp Jerzy Samiec został wybrany na pięcioletnią kadencję wiceprezesem Zarządu Polskiej Rady Ekumenicznej. Jest członkiem Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i Polskiej Rady Ekumenicznej.

W 2016 roku został prezesem Polskiej Rady Ekumenicznej[6] na pięcioletnią kadencję. Zastąpił na tym stanowisku arcybiskupa Jeremiasza.

26 maja 2018 został za swoje działania na rzecz pojednania polsko-niemieckiego odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. biografia ks. Jerzego Samca na stronie bik.luteranie.pl.
  2. http://www.super-nowa.pl/art.php?i=16277.
  3. Dariusz Bruncz: Ks. Jerzy Samiec prezesem Synodu Kościoła luterańskiego w Polsce (pol.). ekumenizm.pl, 14-04-2007. [dostęp 07-07-2009].
  4. Ks. Jerzy Samiec Biskupem Kościoła (pol.). 17-10-2009. [dostęp 17-10-2009].
  5. Bp Samiec nowym biskupem Kościoła luterańskiego w Polsce (pol.). 06-01-2010. [dostęp 06-01-2010].
  6. l, Bp Samiec nowym prezesem PRE, 31 sierpnia 2016 [dostęp 2016-09-01] (pol.).
  7. Bp Samiec odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi. luteranie.pl, 2018-05-24. [dostęp 2018-05-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]