Dziesięcioro przykazań (film 1956)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziesięcioro przykazań
The Ten Commandments
Ilustracja
Plakat filmu
Gatunek dramatyczny, biblijny
Rok produkcji 19541955 (zdjęcia)[1]
Data premiery 5 października 1956
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język  angielski
Czas trwania 220 min
Reżyseria Cecil B. DeMille
Scenariusz Aeneas MacKenzie
Fredric M. Frank
Jack Gariss
Główne role Charlton Heston
Yul Brynner
John Carradine
Muzyka Elmer Bernstein
Zdjęcia Loyal Griggs
Scenografia Hal Pereira
Sam Comer
Ray Moyer
Walter H. Tyler
Albert Nozaki
Kostiumy Dorothy Jeakins
Edith Head
John Jensen
Ralph Jester
Arnold Friberg
Montaż Anne Bauchens
Produkcja Cecil B. DeMille
Wytwórnia Paramount Pictures
Motion Picture Associates
Dystrybucja Paramount Pictures
Budżet 13 mln USD (szacowany)[1]
Przychody brutto 65,5 mln USD
Nagrody
1957: Oscar, kat.:
• najlepsze efekty specjalne.

Dziesięcioro przykazań (ang. The Ten Commandments) – amerykański film religijny z 1956 roku, będący remakiem filmu Dziesięć przykazań z 1923 roku, tego samego reżysera.

Realizacja[edytuj | edytuj kod]

Okres zdjęciowy trwał od 13 października 1954 do 13 sierpnia 1955. Zdjęcia realizowano w Stanach Zjednoczonych (Monument Valley) i Egipcie (Synaj, Abu Rudajs, Abu Ruwaysh, Luksor)[2].

Film miał swoją premierę 5 października 1956[3].

Zwiastun filmu (ang.)

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Autorzy scenariusza w wielu aspektach trzymali się tekstu biblijnego zawartego w Księdze Wyjścia. Z wielkim rozmachem w filmie została przedstawiona historia opuszczenia przez Izraelitów ziemi egipskiej pod wodzą Mojżesza i o przymierzu z Jahwe pod Synajem[4].

W czasach prześladowania Żydów za faraona Ramzesa I jego córka odnajduje ukryte w rzecznej trzcinie niemowlę, które postanawia uratować i wychować. Wzrastając w książęcym pałacu Mojżesz zyskuje przychylność Setiego i miłość księżniczki Nefertiri. Po zabiciu żołnierza egipskiego musi jednak uciekać z Egiptu. Znajduje schronienie wśród Madianitów, gdzie żeni się. Otrzymując objawienie Boga Jahwe na pustyni, wyrusza w drogę powrotną, by uratować Izraela. Po serii plag zsyłanych przez Boga, faraon zgadza się na eksodus. Zanim Izraelici dotrą pod Bożą Górę, by zawrzeć przymierze i otrzymać przykazania, będą musieli przekroczyć Morze Czerwone, gonieni przez Egipcjan[4].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

W filmie wystąpili, m.in.[5]:

Nagrody i nominacje (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Oscary za rok 1957

  • Najlepsze efekty specjalne – John P. Fulton
  • Najlepszy film – Cecil B. DeMille (nominacja)
  • Najlepsze zdjęcia (film barwny) – Loyal Griggs (nominacja)
  • Najlepsza scenografia i dekoracje wnętrz (film barwny) – Edith Head, Ralph Jester, John Jensen, Dorothy Jeakins, Arnold Friberg (nominacja)
  • Najlepszy dźwięk – Loren L. Ryder Paramount SSD (nominacja)
  • Najlepszy montaż – Anne Bauchens (nominacja)

Złote Globy 1957

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Box office / business (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-16].
  2. Filming & Production/Filming Dates (ang.). imdb.com. [dostęp 2019-12-05].
  3. Release Info (ang.). imdb.com. [dostęp 2019-12-05].
  4. a b Plot/Synopsis (ang.). imdb.com. [dostęp 2019-12-05].
  5. Full Cast & Crew (ang.). imdb.com. [dostęp 2019-12-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]