Anne Baxter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anne Baxter
Ilustracja
Anne Baxter (lata 40-te)
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1923
Michigan City, w stanie Indiana
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1985
Nowy Jork
Zawód aktorka
Współmałżonek John Hodiak (1946–1953)
Randolph Galt (1960–1969)
David Klee (1977–1977)
Lata aktywności 1940–1983
Aktorka w scenie z filmu Wyznaję (1953)
Jako Nefretiri w filmie Dziesięcioro przykazań (1956)

Anne Baxter (ur. 7 maja 1923 w Michigan City w stanie Indiana, zm. 12 grudnia 1985 w Nowym Jorku) − amerykańska aktorka sceniczna, filmowa i telewizyjna, laureatka Oscara za rolę drugoplanową w filmie Ostrze brzytwy.

Życiorys[edytuj]

Lata wczesne[edytuj]

Baxter urodziła się w Michigan City, w stanie Indiana, jako córka Kennetha Stuarta Baxtera i Catherine Wright; jej dziadek Frank Lloyd Wright, był architektem. Ojciec aktorki był znanym producentem alkoholi z Seagrams Distillery Co. Aktorka wychowywała się w zamożnym domu w Nowym Jorku i uczęszczała do prestiżowej szkoły Brearley. W wieku 10 lat, Baxter zagrała w sztuce na Broadwayu u boku Helen Hayes. Będąc pod wrażeniem aktorskich możliwości Hayes, powiedziała swojej rodzinie, że chce zostać aktorką. W wieku 13 lat zaczęła występować na Broadwayu. W tym okresie, nauczycielką Baxter była aktorka Marija Uspienskaja.

Kariera[edytuj]

W wieku 16 lat Anne ubiegała się o rolę Pani DeWinter w Rebece, przegrywając z Joan Fontaine, gdyż reżyser Alfred Hitchcock, uważał ją "za zbyt młodą" do tej roli. Jednak aktorka zrobiła bardzo dobre wrażenie, co pozwoliło jej na podpisanie siedmioletniego kontraktu z wytwórnią 20th Century Fox. Jej pierwszą rolą był film 20 Mule Team z 1940 roku. Została zaproszona przez reżysera Orsona Wellesa do wystąpienia w jego filmie Wspaniałość Ambersonów (1942), opartym na powieści Bootha Tarkingtona. Baxter zagrała ponadto z Tyronem Powerem i Gene Tierney w Ostrzu brzytwy z 1946 roku, za który otrzymała Oscara za najlepszą rolę drugoplanową.

W 1950 roku wystąpiła w tytułowej roli w filmie Wszystko o Ewie, głównie ze względu na jej podobieństwo do Claudette Colbert, która początkowo została wybrana do tej roli. Baxter otrzymała nominację dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej za rolę tytułową Ewy Harrington. Następnie w ciągu tego dziesięciolecia, Baxter kontynuowała karierę w profesjonalnym teatrze. Zgodnie z programem produkcji, Baxter pojawiła się na Broadwayu w 1953 roku u boku Tyrone'a Powera i Charlesa Laughtona w sztuce Ciało Johna Browna. W 1953 roku wystąpiła u boku Montgomery'ego Clifta w filmie Alfreda Hitchcocka Wyznaję.

W roli egipskiej księżniczki Nefertiri, wystąpiła wraz z Charltonem Hestonem w filmie Cecila B. DeMille'a Dziesięcioro przykazań (1956).

Po roku 1960 aktorka regularnie występowała w telewizji, grywając w serialach telewizyjnych takich jak Doktor Kildare czy Columbo.

Baxter powróciła na Broadway w 1970 roku w sztuce Applause, musicalowej wersji Wszystkiego o Ewie, ale tym razem w roli Margo Channing, którą w filmie grała Bette Davis. W 1983 roku zastąpiła Davis w roli w serialu telewizyjnym Hotel.

Aktorka posiada swoją własną gwiazdę w Hollywood Walk of Fame znajdującą się przy 6741 Hollywood Blvd.

Śmierć[edytuj]

Baxter zmarła na tętniaka mózgu w dniu 12 grudnia 1985 r., idąc w dół Madison Avenue w Nowym Jorku. Została pochowana w majątku Franka Lloyda Wrighta w Lloyd Jones Cemetery w Spring Green w stanie Wisconsin. Aktorka przeżyła wszystkie swoje dzieci.

Filmografia[edytuj]

Filmy fabularne[edytuj]

Seriale[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Anne Baxter. T. 34: Kolekcja Alfred Hitchcock Przedstawia. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., sierpień 2010, s. 9. ISBN 978-83-252-0774-8.

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Angela Lansbury
za Portret Doriana Graya
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki drugoplanowej
1947 za Ostrze brzytwy
Następca
Celeste Holm
za Dżentelmeńska umowa