Fabricio Coloccini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fabricio Coloccini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1982
Córdoba
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub San Lorenzo
Numer w klubie 32
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1998–1999 Boca Juniors 2 (1)
1999–2005 A.C. Milan 1 (0)
2001 San Lorenzo (wyp.) 19 (3)
2001–2002 Deportivo Alavés (wyp.) 33 (6)
2002–2003 Atlético Madryt (wyp.) 27 (0)
2003–2004 Villarreal CF (wyp.) 32 (1)
2005–2008 Deportivo La Coruña 105 (5)
2008–2016 Newcastle United 248 (6)
2016– San Lorenzo 12 (0)
W sumie: 479 (22)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001  Argentyna U-20 12 (2)
2004  Argentyna U-23 6 (0)
2003–2013  Argentyna 39 (1)
W sumie: 57 (3)
  1. Aktualne na: 1 lipca 2017.
  2. Aktualne na: 1 lipca 2017.
Dorobek medalowy
Copa América
Srebro Peru 2004
Puchar Konfederacji
Srebro Niemcy 2005
Igrzyska olimpijskie
złoto Ateny 2004 piłka nożna

Fabricio Coloccini (wym. [faˈβrisjo koloˈini]; ur. 22 stycznia 1982 roku w Córdobie) – argentyński piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Obecnie gra w San Lorenzo. Posiada również włoskie obywatelstwo.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Fabricio Coloccini zawodową karierę rozpoczynał w 1998 roku w Club Atlético Boca Juniors. Rozegrał dla niego dwa mecze w argentyńskiej Primera División i strzelił jednego gola, po czym w 1999 roku podpisał kontrakt z Milanem. W ekipie „Rossonerrich” nie mógł jednak liczyć na regularne występy, ponieważ w linii obrony tego klubu grali tacy piłkarze jak Paolo Maldini, Alessandro Costacurta, Thomas Helveg, Serginho, Roberto Ayala, José Antonio Chamot czy Bruno N’Gotty.

Sezon 2000/2001 Coloccini spędził na wypożyczeniu w San Lorenzo, z którym zajął pierwsze miejsce w turnieju Clausura. Następnie argentyński obrońca został wypożyczony do Deportivo Alavés, w barwach którego 26 sierpnia 2001 roku w wygranym 2:0 wyjazdowym spotkaniu z CD Tenerife zadebiutował w hiszpańskiej Primera División. W sezonie 2002/2003 Coloccini reprezentował barwy Atlético Madryt, a w kolejnych rozgrywkach był zawodnikiem Villarrealu. W 2004 roku Argentyńczyk powrócił do Milanu. 27 października w wygranym 3:0 pojedynku przeciwko Atalancie BC po raz pierwszy wystąpił w Serie A, jednak był to jego jedyny występ we włoskiej lidze.

W trackie sezonu 2004/2005 Coloccini przeniósł się do Deportivo La Coruña, z którym związał się sześcioletnią umową. W nowej drużynie ligowy debiut zaliczył 6 lutego 2005 roku, a Deportivo zremisowało wówczas na własnym stadionie z Athletikiem Bilbao 1:1. Z hiszpańskim zespołem Coloccini dwa razy z rzędu zajął ósme miejsce w ligowej tabeli, dwa razy dotarł także do półfinału Pucharu Króla. Przez trzy i pół sezonu gry na Estadio Municipal de Riazor Argentyńczyk wziął udział w 105 pojedynkach Primera División. W tym czasie w linii obrony „Depor” grał u boku takich zawodników jak Jorge Andrade, Manuel Pablo, Enrique Romero i Joan Capdevila.

15 sierpnia 2008 roku Coloccini odszedł do Newcastle United. Podpisał z nim pięcioletni kontrakt, a działacze „Srok” zapłacili za niego nieco ponad dziesięć milionów funtów. W Premier League argentyński piłkarz zadebiutował już dwa dni później, 17 sierpnia w zremisowanym 1:1 meczu z Manchesterem United. W sezonie 2008/2009 Newcastle United spadło z Premier League. 13 września 2009 roku w meczu z Cardiff City zdobył swoją pierwszą bramkę w klubie. W kwietniu 2010 roku został wybrany do najlepszej jedenastki sezonu w lidze[1]. Wraz z klubem wywalczył także awans do najwyższej klasy rozgrywkowej w Anglii[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Razem z młodzieżową reprezentacją Argentyny Coloccini wywalczył w 2001 roku Mistrzostwa Świata U-20. W dorosłej kadrze zadebiutował 30 kwietnia 2003 roku w wygranym 3:1 towarzyskim meczu z Libią. W 2004 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Atenach, gdzie razem z ekipą „Albicelestes” na turnieju piłkarskim wywalczył złoty medal. Następnie Coloccini został powołany przez José Néstora Pekermana do kadry na Mistrzostwa Świata 2006. Na mundialu tym Argentyńczycy zostali wyeliminowani w ćwierćfinale, kiedy to przegrali po rzutach karnych z Niemcami. Na mistrzostwach Coloccini wystąpił w dwóch pojedynkach – w zremisowanym 0:0 meczu rundy grupowej przeciwko Holandii w 24 minucie zmienił kontuzjowanego Nicolása Burdisso, a w przegranym ćwierćfinale z Niemcami rozegrał całe spotkanie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rooney is PFA player of the year (ang.). BBC Sport, 2010-04-25. [dostęp 2010-04-26].
  2. Plymouth 0 – 2 Newcastle (ang.). BBC Sport, 2010-04-19. [dostęp 2010-04-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]