Forrest Griffin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Forrest Griffin
Forrest Griffin
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1979
Columbus
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 191 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki zapasy, bjj
Klub Throwdown Training Center, Xtreme Couture
Zwycięstwa 19
Przez nokauty 3
Przez poddania 7
Przez decyzje 9
Porażki 7
Remisy 0
Nieodbyte 0

Forrest Griffin (ur. 1 lipca 1979 roku w Columbus) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) w latach 2001-2013. Zwycięzca pierwszego sezonu The Ultimate Fighter oraz były mistrz wagi półciężkiej UFC z 2008 roku. Członek Galerii Sław UFC.

Kariera sportowa[edytuj]

Griffin w MMA zadebiutował w 2001 roku. Swoje pierwsze walki toczył na zasadach amatorskich. Dopiero pod koniec roku w październiku stoczył zawodowy pojedynek przeciw Danowi Severnowi. Ostatecznie przegrywając na punkty. Kolejny pojedynek stoczył miesiąc później w RPA odprawiając przed czasem zawodnika gospodarzy Wiehana Lesha. Kolejne pojedynki toczył na mniejszych amerykańskich turniejach. Zwyciężał m.in. z utytułowanym grapplerem Jeffem Monsonem, zapaśnikami Travisem Fultonem i Chaelem Sonnenem oraz przegrał przed czasem z Jeremym Hornem.

The Ultimate Fighters[edytuj]

W 2005 roku wziął udział w pierwszej edycji programu The Ultimate Fighter transmitowanego w telewizji Spike TV. Będąc w drużynie prowadzonej przez Chucka Liddella dostał się do półfinału wagi półciężkiej w którym wyeliminował Sama Hogera przez techniczny nokaut. W finale który miał miejsce 9 kwietnia pokonał na punkty Stephana Bonnara po emocjonującym i dynamicznym 15 minutowym pojedynku. W nagrodę za zwycięstwo w finale, Griffin otrzymał kontrakt na walki w UFC. Prezydentowi UFC Danie White'owi tak spodobała się waleczność i determinacja obu zawodników, iż postanowił również nagrodzić kontraktem Bonnara. Wrestling Observer Newsletter oraz wiele branżowych portali uznało ten pojedynek za walkę roku w MMA, a sam White uznał pojedynek Griffin vs Bonnar najlepszą walką w historii UFC.

UFC[edytuj]

Pierwsze dwie walki od podpisania kontraktu wygrał – obie przed czasem. Po tych przekonujących zwycięstwach dano mu szanse stoczenia walki z byłym mistrzem UFC wagi półciężkiej Tito Ortizem (15 kwietnia 2006 – UFC 59) którą ostatecznie przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów. Kolejny raz pojedynek z udziałem Griffina został ogłoszony walką roku – tym razem przez Fighter Spirit Magazine.

Jeszcze w tym samym roku 26 sierpnia (UFC 62) pokonał w rewanżowym pojedynku również na punkty Stephana Bonnara, a 30 grudnia przegrał przez techniczny nokaut z Keithem Jardine (UFC 66). We wrześniu 2007 roku zmierzył się z debiutującym w UFC, byłym mistrzem PRIDE w wadze średniej Brazylijczykiem Mauricio Ruą. Faworyzowany Brazylijczyk nie sprostał jednak Griffinowi i przegrał przez poddanie na 15 sekund przed końcem pojedynku.

Po zwycięstwie nad Brazylijczykiem stał się pierwszym pretendentem do pasa mistrzowskiego w wadze półciężkiej który był w posiadaniu Quintona Jacksona. Do walki doszło 5 lipca 2008 roku na UFC 86. Znów stawiany w roli „underdoga” Griffin pokonał po 25 minutowym pojedynku na punkty Jacksona i odebrał mu pas mistrzowski. Trzeci raz w karierze pojedynek Griffina został uznany za walkę roku według Wrestling Observer Newsletter. Pas mistrzowski stracił w pierwszej obronie na rzecz Rashada Evansa przegrywając z nim przez TKO na UFC 92 w grudniu 2008 roku.

Drugą porażkę z rzędu zanotował 8 sierpnia 2009 roku z rąk Brazylijczyka Andersona Silvy przez KO w 1. rundzie który normalnie walczy w kategorii niżej. Pod koniec tego samego roku stoczył drugi pojedynek z Tito Ortizem (UFC 106). Griffin zrewanżował się Ortizowowi za porażkę z 2006 roku i wygrał z nim na punkty.

Ponownie w oktagonie pojawił się dopiero po ponad roku przerwy. 5 lutego 2011 roku zmierzył się z Richem Franklinem i wygrał z nim przez jednogłośną decyzje sędziów. Jeszcze w tym samym roku 27 sierpnia zmierzył się ponownie z Brazylijczykiem Mauricio Ruą – z którym w 2007 roku wygrał. Tym razem pojedynek miał miejsce w kraju kawy – Brazylii. Mając za sobą praktycznie całą widownie po swojej stronie Rua pokonał przez nokaut Griffina już na początku 1. rundy.

Po tej przegranej przez prawie rok był nieaktywny. Dopiero 7 lipca 2012 zmierzył się z mającym ostatnią walkę w kontrakcie w UFC Tito Ortizem. W tym pożegnalnym pojedynku dla Ortiza zwyciężył Griffin na punkty chociaż był dwukrotnie nokdaunowany przez swojego rywala. Pod koniec roku miało dość do rewanżowego pojedynku z Chaelem Sonnenem ale ostatecznie walka nie doszła do skutku. W maju 2013 roku Griffin ogłosił zakończenie kariery MMA[1].

6 lipca został włączony do Galerii Sław UFC razem ze Stephanem Bonnarem[2].

Osiągnięcia[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Griffin jest żonaty z Jaime Logiudice od 2009 roku. Para ma córkę która urodziła się w sierpniu 2011 roku (na 9 dni przed pojedynkiem Griffina z Ruą w Rio de Janeiro)[3]. W 2010 roku napisał książkę pod tytułem “ Be Ready When the Shit Goes Down: A Survival Guide to the Apocalypse”[4].

Przypisy

  1. Forrest Griffin zakończył karierę (pol.). mmarocks.pl, 26.05.2013.
  2. Forrest Griffin and Stephan Bonnar inducted into UFC Hall of Fame (ang.). bloodyelbow.com, 08.07.2013.
  3. Griffin won't blame distractions for defeat (ang.). espn.co.uk, 29.08.2011.
  4. Forrest Griffin napisał książkę… (pol.). mma.pl, 16.06.2010.

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Quinton Jackson
Mistrz UFC wagi półciężkiej
5 lipca 2008 – 27 grudnia 2008
Następca
Rashad Evans