Jon Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy zawodnika MMA. Zobacz też: Jonathan Jones – lekkoatleta.
MMA pictogram.svg Jon Jones
Jones w 2014
Jones w 2014
Pseudonim Bones[1]
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1987[1]
Rochester
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone[1]
Wzrost 193 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki zapasy, boks tajski
Kategoria wagowa półciężka[1]
Klub Jackson Wink MMA Academy
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 24[1]
Zwycięstwa 22
Przez nokauty 9
Przez poddania 6
Przez decyzje 7
Porażki 1
Remisy 0
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 29.07.2017.

Jonathan Dwight „Jon” Jones[2] (ur. 19 lipca 1987 w Rochester) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz Ultimate Fighting Championship w wadze półciężkiej w latach 2011-2015.

Kariera MMA[edytuj]

Zawodowo walczy od kwietnia 2008 roku. Wygrawszy w ciągu 4 miesięcy sześć walk z rzędu przed czasem, podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship (UFC) – największą organizacją MMA na świecie[1]. Zadebiutował w niej w sierpniu 2008 roku w wygranym pojedynku z Brazylijczykiem Andre Gusmao (UFC 87)[1].

Po zwycięstwach w dwóch kolejnych walkach, zmierzył się w grudniu 2009 roku z Mattem Hamillem. Pomimo że osiągnął znaczną przewagę nad rywalem, przegrał przez dyskwalifikację, gdy pod koniec pierwszej rundy zadał niezgodny z regułami cios łokciem. Była to jego pierwsza i jak dotąd jedyna porażka w karierze MMA[3].

W kolejnych trzech walkach odniósł szybkie zwycięstwa przed czasem nad Brandonem Verą, Uładzimirem Maciuszenką i Ryanem Baderem, dzięki czemu otrzymał szansę walki z mistrzem UFC w wadze półciężkiej, Maurício Ruą. Odbyła się ona 19 marca 2011 roku w Newark, podczas gali UFC 128. Jones od początku pojedynku przejął inicjatywę, doprowadzając do obalenia Brazylijczyka, a następnie kontrolując walkę w parterze. Pod znakiem jego dominacji stała również druga runda. W końcu, w trzeciej doprowadził do nokdaunu Ruy ciosem sierpowym w wątrobę. Chwilę potem sędzia ringowy zdecydował się zatrzymać walkę, ogłaszając zwycięstwo Amerykanina przez TKO. Tym samym Jones w wieku 23 lat został najmłodszym mistrzem w historii UFC[4].

W swojej pierwszej obronie tytułu, 24 września 2011 roku na gali UFC 135, pokonał przez poddanie byłego mistrza wagi półciężkiej, Quintona Jacksona. Od samego początku kontrolował walkę, wykorzystując przewagę warunków fizycznych oraz wykonując efektowne niskie i wysokie kopnięcia. W 4. rundzie, po uzyskaniu obalenia, poddał rywala, dusząc go zza pleców[5]. 10 grudnia 2011 roku po raz drugi obronił pas mistrzowski, poddając Brazylijczyka Lyoto Machidę duszeniem gilotynowym. 21 kwietnia 2012 na gali UFC 145, w trzeciej obronie tytułu wygrał przez jednogłośną decyzję ze swoim byłym sparingpartnerem, Rashadem Evansem – była to pierwsza walka Jonesa trwająca 5 rund[6].

Kolejnym jego przeciwnikiem miał być Dan Henderson gali UFC 151, ale Henderson nie mógł wystąpić z uwagi na kontuzję kolana 7 dni przed galą. Chael Sonnen jako jedyny zaproponował, że pomimo krótkiego okresu będzie walczył z Jonem Jonesem, ale Jon Jones odmówił, tłumacząc, że nie jest to dobre dla jego kariery Z powodu odmowy Jonesa galę UFC 151 odwołano[7][8]. Jon Jones przyjął ofertę walki z Vitorem Belfortem na UFC 152 i ostatecznie zwyciężył przez poddanie (klucz na rękę – americana) w 4. rundzie[9].

Podczas kwietniowej gali UFC 159 zmierzył się z Chaelem Sonnenem który chciał walczyć z Jonesem podczas UFC 151 w zastępstwie kontuzjowanego Dana Hendersona. Jones od razu ruszył do ataku – już w pierwszej rundzie obalił Sonnena i obijał swojego rywala w parterze. Sędzia przerwał walkę i ogłosił zwycięstwo Jonesa przez nokaut techniczny[10]. Jones podczas próby sprowadzenia przeciwnika do parteru złamał duży palec u lewej stopy[11].

W swojej kolejnej obronie pasa 21 września 2013 podczas gali UFC 165 w Toronto Jon Jones zmierzył się ze Szwedem Alexandrem Gustafssonem wygrywając jednogłośną decyzją sędziów[12].

26 kwietnia 2014 na UFC 172 Bones wygrał jednogłośnie na punkty pięciorundowy z Gloverem Teixeirą[13]. Następnym sukcesem okazała się wygrana z dotąd niezwyciężonym Danielem „DC” Cormierem 3 stycznia 2015 na UFC 182 z którym zwyciężył jednogłośnie na punkty[14].

26 kwietnia 2015 roku Jones brał udział w wypadku samochodowym w miejscowości Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. Zgodnie z zeznaniami świadków, Jon wjechał na skrzyżowanie na czerwonym świetle powodując wypadek i zderzenie trzech pojazdów, a następnie uciekł z miejsca zdarzenia. Po chwili wrócił, ale tylko po plik gotówki pozostawiony w samochodzie. W zderzeniu ucierpiała kobieta w ciąży – po przewiezieniu do szpitala okazało się, że ma złamaną rękę i nadgarstek. Na szczęście dziecku nic się nie stało. W pozostawionym przez Jonesa SUVie funkcjonariusze policji znaleźli marihuanę, a on sam zgłosił się na komisariat dzień później. Po wpłacie 2500 USD kaucji został wypuszczony na wolność. Za ucieczkę z miejsca wypadku i nie udzielenie pierwszej pomocy Jonesowi groziło do 3 lat pozbawienia wolności. W związku z tymi wydarzeniami, prezydent UFC Dana White zadecydował o zawieszeniu sportowca w prawach zawodnika UFC oraz o odebraniu Jonesowi pasa mistrzowskiego w wadze półciężkiej. Jon nie wystąpi również w walce wieczoru na UFC 187 gdzie miał po raz kolejny bronić tytułu. Na gali UFC 187 o tytuł mistrza wagi półciężkiej stoczyli ze sobą pojedynek Anthony Johnson oraz Daniel Cormier. Oprócz surowych konsekwencji ze strony UFC, również firma Reebok zerwała z Jonem kontrakt sponsorski w trybie natychmiastowym[15].

29 września 2015 Jones przyznał się spowodowania i ucieczki z miejsca wypadku. Nałożono na niego 18 miesięczny dozór policyjny oraz zobowiązano go do odbycia 72 prac społecznych i charytatywnych[16]. 23 kwietnia 2016 stoczył wygrany pojedynek na punkty z Ovince Saint Preux o tymczasowe mistrzostwo kategorii do 93 kg[17]. Jego kolejny pojedynek zaplanowano na 9 lipca 2016 gdzie podczas jubileuszowej gali UFC 200 miał zmierzyć się z Danielem Cormierem o zunifikowane mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej jednak ostatecznie do walki nie doszło gdyż 7 lipca 2016 roku został usunięty z karty walk gali. Powodem jego usunięcia było potencjalne naruszenie zasad polityki antydopingowej USADA[18].

7 listopada 2016 komisja zawiesiła Jonesa na rok w związku z pozytywnym wynikiem antydopingowym który wykazał w jego organizmie zabronione substancję, klomifen i letrozol[19]. Ponadto został mu odebrany również tymczasowy pas wagi półciężkiej[20].

Po odbyciu zawieszenia 29 lipca 2017 na UFC 214 stoczył zaległy pojedynek z Cormierem o mistrzostwo wagi półciężkiej, który ostatecznie wygrał, nokautując obrońce tytułu w trzeciej rundzie[21].

22 sierpnia 2017 amerykańskie media branżowe poinformowały o ponownym naruszeniu polityki antydopingowej przez Jonesa[22][23]. 13 września 2017 USADA potwierdziła, że w próbce Jonesa którą oddał zaraz przed galą UFC 214 znaleziono zabronioną substancję - turinabol[24]. W związku z recydywą Komisja Sportowa Stanu Kalifornia ukarała Amerykanina czteroletnim zawieszeniem, odebraniem pasa mistrzowskiego oraz zmianą wyniku walki na nierozstrzygnięty[24][25].

Osiągnięcia[edytuj]

Mieszane sztuki walki:

Zapasy:

Lista walk MMA[edytuj]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Gala Data Miejsce Uwagi
No contest 22-1-0 (1) Stany Zjednoczone Daniel Cormier Zmiana wyniku walki przez Komisję Sportową Stanu Kalifornia 3 3:01 UFC 214: Jones vs. Cormier 29 lipca 2017 Stany Zjednoczone Anaheim, Kalifornia Walka o mistrzostwo UFC wagi półciężkiej. Początkowo zwycięstwo Jonesa przez KO. W związku z pozytywnym wynikiem antydopingowym po gali, wynik walki zmieniono na no contest.
Wygrana 22-1-0 Stany Zjednoczone Ovince Saint Preux Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 197: Jones vs. Saint Preux 23 kwietnia 2016 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada zdobył tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 21-1-0 Stany Zjednoczone Daniel Cormier Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 182 3 stycznia 2015 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru
Wygrana 20-1-0 Brazylia Glover Teixeira Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 172 Kwiecień 26,

2014

Stany Zjednoczone Baltimore, Maryland, obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 19-1-0 Szwecja Alexander Gustafsson Decyzja(jednogłośna) 5 5:00 UFC 165 Wrzesień 21, 2013 Kanada Toronto, Ontario obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 18-1-0 Stany Zjednoczone Chael Sonnen TKO (ciosy pięściami i łokciami) 1 4:33 UFC 159 Kwiecień 27, 2013 Stany Zjednoczone Newark, New Jersey obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 17-1-0 Stany Zjednoczone Vitor Belfort Poddanie (klucz na rękę) 4 0:54 UFC 152 Wrzesień 22, 2012 Kanada Toronto, Ontario obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej, poddanie wieczoru
Wygrana 16-1-0 Stany Zjednoczone Rashad Evans Decyzja(jednogłośna) 5 5:00 UFC 145 Kwiecień 21, 2012 Stany Zjednoczone Atlanta, Georgia obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 15-1-0 Brazylia Lyoto Machida Techniczne poddanie (duszenie gilotynowe) 2 4:26 UFC 140 Grudzień 10, 2011 Kanada Toronto, Ontario obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru
Wygrana 14-1-0 Stany Zjednoczone Quinton Jackson Poddanie (duszenie zza pleców) 4 1:14 UFC 135 Wrzesień 24, 2011 Stany Zjednoczone Denver, Kolorado obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru
Wygrana 13-1-0 Brazylia Maurício Rua TKO (ciosy pięściami i uderzenie kolanami) 3 2:23 UFC 128 Marzec 19, 2011 Stany Zjednoczone Newark, New Jersey zdobył mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 12-1-0 Stany Zjednoczone Ryan Bader Poddanie (duszenie gilotynowe) 2 4:20 UFC 126 Luty 5, 2011 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada
Wygrana 11-1-0 Białoruś Uładzymir Maciuszenko TKO (uderzenia łokciami) 1 1:52 UFC Live: Jones vs. Matyushenko Sierpień 1, 2010 Stany Zjednoczone San Diego, Kalifornia
Wygrana 10-1-0 Stany Zjednoczone Brandon Vera TKO (uderzenia łokciami i ciosy pięściami) 1 3:19 UFC Live: Vera vs. Jones Marzec 21, 2010 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 9-1-0 Stany Zjednoczone Matt Hamill Dyskwalfikacja (nielegalne łokcie) 1 4:14 The Ultimate Fighter 10 Finale Grudzień 5, 2009 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada
Wygrana 9-0-0 Stany Zjednoczone Jake O'Brien Poddanie (Duszenie gilotynowe) 2 2:43 UFC 100 Lipiec 11, 2009 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada
Wygrana 8-0-0 Stany Zjednoczone Stephan Bonnar Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 94 Styczeń 31, 2009 Stany Zjednoczone Las Vegas, Nevada
Wygrana 7-0-0 Brazylia Andre Gusmao Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 87 Sierpień 9, 2008 Stany Zjednoczone Minneapolis, Minnesota
Wygrana 6-0-0 Stany Zjednoczone Moises Gabin TKO (ciosy pięściami) 2 1:58 Battle Cage Xtreme 5 Lipiec 12, 2008 Stany Zjednoczone Atlantic City, New Jersey
Wygrana 5-0-0 Stany Zjednoczone Parker Porter KO (cios pięścią) 1 0:36 World Championship Fighting 3 Czerwiec 20, 2008 Stany Zjednoczone Wilmington, Massachusetts
Wygrana 4-0-0 Stany Zjednoczone Ryan Verrett KO (ciosy pięściami) 1 0:14 USFL: War in the Woods 3 Maj 9, 2008 Stany Zjednoczone Ledyard, Connecticut
Wygrana 3-0-0 Brazylia Anthony Pina Poddanie (Duszenie gilotynowe) 1 1:15 Ice Fighter Kwiecień 25, 2008 Brazylia Worcester, Massachusetts
Wygrana 2-0-0 Brazylia Carlos Eduardo KO (ciosy pięściami) 3 0:24 Battle Cage Xtreme 4 Kwiecień 19, 2008 Stany Zjednoczone Atlantic City, New Jersey
Wygrana 1-0-0 Stany Zjednoczone Brad Bernard TKO (ciosy pięściami) 1 1:32 FFP: Untamed 20 Kwiecień 12, 2008 Stany Zjednoczone Boxborough, Massachusetts

Przypisy

  1. a b c d e f g Statystyki i rekord MMA Jon Jonesa (ang.). sherdog.com. [dostęp 2011-10-02].
  2. Statystyki i rekord MMA Jon Jonesa na tapology.com (ang.). tapology.com. [dostęp 2017-07-30].
  3. Michael David Smith: Jon Jones Disqualified for Illegal Elbow, Matt Hamill Wins (ang.). mmafighting.com, 5 grudnia 2009. [dostęp 20 marca 2011].
  4. Brian Knapp: ‘Bones’ Takes Throne by Force at UFC 128 (ang.). sherdog.com, 20 marca 2011. [dostęp 20 marca 2011].
  5. Brian Knapp: Stellar Jones Chokes Rampage (ang.). sherdog.com, 24 września 2011. [dostęp 24 września 2011].
  6. UFC 145 results: Rashad Evans no match for champ Jon Jones in grudge match (ang.). mmajunkie.com, 2012-04-22. [dostęp 2017-07-30].
  7. Dave Doyle: UFC 151 Canceled After Dan Henderson Injury; Jon Jones to Fight Lyoto Machida at UFC 152 (ang.). mmafighting.com, 2012-08-23. [dostęp 2017-07-30].
  8. Wojsław Rysiewski: Henderson kontuzjowany, UFC 151 odwołane, Jones vs Machida na UFC 152 (pol.). mmarocks.pl, 2012-08-23. [dostęp 2017-07-30].
  9. UFC 152 Results: ‘Jones vs. Belfort’ Play-by-Play & Updates (ang.). sherdog.com, 2012-09-22. [dostęp 2017-07-30].
  10. Mike Bohn: UFC 159 results recap: Biggest winner, loser from ‘Jones vs. Sonnen’ in Newark (ang.). mmamania.com, 2013-04-28. [dostęp 2017-07-30].
  11. Thomas Myers: Jon Jones broken toe: 'Bones' felt a 'pop' during UFC 159 fight with Chael Sonnen, thought foot 'got caught in a hole' (ang.). mmamania.com, 2013-04-28. [dostęp 2017-07-30].
  12. Bryan Tucker: UFC 165 Results: Jones vs. Gustafsson (ang.). mmafighting.com, 2013-09-21. [dostęp 2017-07-30].
  13. UFC 172 Results: ‘Jones vs. Teixeira’ Play-by-Play & Updates (ang.). sherdog.com, 2014-04-26. [dostęp 2017-07-30].
  14. UFC 182 Results: ‘Jones vs. Cormier’ Play-by-Play & Updates (ang.). sherdog.com, 2015-01-03. [dostęp 2017-07-30].
  15. http://sport.wp.pl/kat,60960,page,3,title,Jon-Jones-mistrz-UFC-ktorego-zniszczyly-skandale,wid,17559377,wiadomosc.html?ticaid=114ebe.
  16. Jesse Holland: Ex-UFC champ Jon Jones pleads guilty, sentenced to probation (not jail) for April hit-and-run (ang.). mmamania.com. [dostęp 2017-07-30].
  17. Steven Marrocco: UFC 197 results: Jon Jones tops Ovince Saint Preux to set up rematch with Cormier (ang.). mmajunkie.com, 2016-04-24. [dostęp 2017-07-30].
  18. Karol Dąbrowski: Jon Jones naruszył politykę antydopingową. Walka z Danielem Cormierem odwołana (pol.). mmanews.pl, 07.07.2016.
  19. Damon Martin: Jon Jones suspended one year by USADA for doping violation (ang.). foxsports.com, 2016-11-15. [dostęp 2017-07-30].
  20. Bartłomiej Stachura: Jon Jones pozbawiony pasa mistrzowskiego (pol.). lowking.pl, 09.11.2016.
  21. Bartłomiej Zubkiewicz: Jon Jones nokautuje Daniela Cormiera, „Bones” wraca na tron! (pol.). mmarocks.pl, 2017-07-30. [dostęp 2017-07-30].
  22. on Jones na dopingu po UFC 214 (pol.). fightsport.pl, 2017-08-23. [dostęp 2017-09-14].
  23. Marc Raimondi: Jon Jones failed drug test at UFC 214 (ang.). mmafighting.com, 2017-08-22. [dostęp 2017-09-14].
  24. a b Marc Raimondi: Jon Jones vs. Daniel Cormier at UFC 214 overturned to no-contest (ang.). mmafighting.com, 2017-09-13. [dostęp 2017-09-14].
  25. Bartłomiej Zubkiewicz: Daniel Cormier powraca na tron kategorii półciężkiej UFC (pol.). mmarocks.pl, 2017-09-14. [dostęp 2017-09-14].
  26. Josh Sandin: Jon Jones retains title (pol.). ictritons.com, 2012-04-24. [dostęp 2017-07-30].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Maurício Rua
Mistrz UFC wagi półciężkiej
19 marca 2011 – 28 kwietnia 2015
(pozbawiony tytułu)
Następca
Daniel Cormier
Poprzednik
Tymczasowy mistrz UFC wagi półciężkiej
23 kwietnia 2016 – 9 listopada 2016
(pozbawiony tytułu)
Następca