Chuck Liddell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chuck Liddell
Charles David Liddell[1]
Chuck Liddell
Pseudonim The Iceman[1]
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1969[1]
Santa Barbara[1]
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 188[1] cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki kenpō, kick-boxing, zapasy
Kategoria wagowa półciężka
Klub The Pit
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 29
Zwycięstwa 21
Przez nokauty 13
Przez poddania 1
Przez decyzje 7
Porażki 8
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 12.06.2010.

Chuck Liddell, właśc. Charles David Liddell[2][3][1] (ur. 17 grudnia 1969 w Santa Barbara) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki[3], były mistrz UFC w wadze półciężkiej (do 93 kg)[3].

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę w MMA rozpoczął w 1998 roku, kiedy na gali UFC 17 pokonał przez decyzję Noe Hernandeza. Następnie odniósł serię zwycięstw nad uznanymi zawodnikami jak Kevin Randleman, Vitor Belfort czy Renato Sobral. Dzięki tym walkom dał się poznać jako świetny uderzacz (striker), który skutecznie potrafi bronić się przed obaleniami. Wkrótce stał się głównym pretendentem do walki o tytuł z mistrzem wagi półciężkiej Tito Ortizem. Ortiz unikał jednak tego starcia. Aby zmusić go do walki, władze UFC zaaranżowały w czerwcu 2003 roku pojedynek o tymczasowy pas mistrzowski i wyznaczyły do niego Liddella oraz byłego mistrza wagi ciężkiej Randy’ego Couture’a[4]. Liddell przegrał przez techniczny nokaut.

W 2003 roku wystartował w turnieju PRIDE Middleweight Grand Prix 2003. W pierwszych rundach pokonał Alistaira Overeema oraz Guya Mezgera, po czym w półfinale doznał dotkliwej porażki z Quintonem Jacksonem.

Po powrocie do UFC wreszcie zmierzył się z Tito Ortizem, który kilka miesięcy wcześniej stracił pas mistrzowski na rzecz Couture’a. Liddell wygrał przez techniczny nokaut i ponownie stał się głównym pretendentem do walki o mistrzostwo. Zanim do niej doszło, został trenerem jednej z drużyn w pierwszym sezonie reality show The Ultimate Fighter. Trenerem drugiej został Couture[5] i po zakończeniu programu obaj zawodnicy starli się ze sobą w walce o pas mistrzowski. Doszło do niej w kwietniu 2005 roku. Chuck Liddel już w pierwszej rundzie znokautował rywala[6]. Następnie pokonał przez nokaut Jeremy’ego Horna, rewanżując się mu za pierwszą w karierze porażkę, po czym stanął do trzeciej walki z Couture'em. Również tym razem zwyciężył przed czasem, zyskując dzięki temu status supergwiazdy UFC.

Ponowne zwycięstwa nad Renato Sobralem i Tito Ortizem potwierdziły jego absolutną dominację w wadze półciężkiej. W maju 2007 roku doszło do walki rewanżowej z Quintonem Jacksonem. Liddell uchodził z zdecydowanego faworyta, jednak przegrał przez techniczny nokaut i stracił mistrzostwo[7]. Kilka miesięcy później przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów z Keithem Jardinem, a następnie, w grudniu 2007 roku, stanął do długo oczekiwanej walki z byłym mistrzem wagi średniej Pride FC, Wanderleiem Silvą. Wygrał ją przez decyzję. W kolejnych dwóch pojedynkach został jednak ciężko znokautowany przez Rashada Evansa i Maurício Ruę, co doprowadziło do przerwania jego kariery MMA na ponad rok. Powrócił w czerwcu 2010 roku podczas gali UFC 115. Poniósł wtedy trzecią z rzędu porażkę przez nokaut, tym razem z Richem Franklinem.

29 grudnia 2010 roku ogłosił zakończenie sportowej kariery. Pozostał jednak związany z UFC. Objął stanowisko wiceprezydenta tej organizacji ds. rozwoju[8].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

Kickboxing:

  • 1996-1997: amatorski mistrz USA IKF w wadze superciężkiej[11][12]
  • mistrz USA WKA w wadze ciężkiej[11][12]
  • mistrz Ameryki Północnej USMTA w formule muay thai w wadze ciężkiej[11][12]

Taniec[edytuj | edytuj kod]

Od 21 września 2009 do 13 października 2009 roku brał udział w programie Dancing with the Stars[13], w którym zajął 11. miejsce. Jego partnerką była Anna Trebunskaya[14].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Spotykał się z Miss Howard TV – Marią Venus[15], aktorką porno Jayden Jaymes[15] i aktorką Juliette Lewis (w maju 2004)[16]. Od roku 2004 do marca 2006 był związany z piosenkarką Willą Ford[15]. W latach 2007-2009 był w związku z Erin Wilson[15]. Ze związku z zawodniczką MMA Casey Nolandem ma dwoje dzieci: córkę Tristę i syna Cade'a[17]. 4 grudnia 2010 zaręczył się z Heidi Northcott[15], z którą ma dwójkę dzieci: córkę Ginewrę (ur. 2011) i syna Charlesa Davida Liddella Jr. (ur. 2013)[17].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser
1981 Listonosz zawsze dzwoni dwa razy skaut Bob Rafelson
2001 Super zioło twardziel Jesse Dylan
2003 Od kołyski aż po grób wojownik w klatce Andrzej Bartkowiak
2006 Noc kawalerów lodziarz Eric Bernt
2007 Podwójna tożsamość Maddog John Herzfeld
2008 Drillbit Taylor: Ochroniarz amator w roli samego siebie Steven Brill
2009 The Ballad of G.I. Joe Gung-Ho Daniel Strange
2013 Kick-Ass 2 w roli samego siebie Jeff Wadlow
Fight Life James Z. Feng
2015 Oddział wyrzutków (War Pigs) sierżant McGreevy Ryan Little
Więzienie w ogniu (Riot) Balam John Lyde
2017 A Violent Man Marco Reign Matthew Berkowitz
Altitude Rawbones Alex Merkin

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola
2006 Blade: The Series Graft
2007 Ekipa w roli samego siebie
Punk'd
2009 Simpsonowie
Dancing with the Stars
2011 Zabójcze umysły: Okiem sprawcy Martinez
Blue Mountain State w roli samego siebie
The Being Frank Show
Hawaii Five-0
2013 Kości
2017 Workaholics wujek Mike

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Personalidade: Chuck Liddell (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-12-26].
  2. Chuck Liddell (17 de Dezembro de 1969) (port.). Filmow. [dostęp 2017-12-26].
  3. a b c Chuck Liddell (ang.). Listal. [dostęp 2017-12-26].
  4. Joe Reilly (2004-03-09): UFC 47 Profile: Tito Ortiz (ang.). Wrestling 101. [dostęp 2004-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  5. Ivan Trembow (2005-08-11): UFC, KOTC, and K-1 Salary Breakdown (ang.). MMA Weekly. [dostęp 2005-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  6. (2005-07-22): UFC 52: Couture vs. Liddell II (ang.). The Oratory. [dostęp 2005-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  7. Damon Martin (2007-05-27): UFC 71 Review: Rampage Makes it 2-for-2 (ang.). MMA Weekly. [dostęp 2005-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  8. Dann Stupp (2010-12-29): Chuck Liddell's UFC retirement official, named executive VP of business development (ang.). MMAjunkie.com. [dostęp 2017-11-22].
  9. Full Contact Fighter (2000-07-10): International Fighting Championshipswarrior’s Challenge Ix (ang.). FCFighter.com. [dostęp 2012-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-26)].
  10. a b c Lista walk MMA (ang.). Sherdog. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  11. a b c Cliff Montgomery: How Chuck Liddell Trains / How Chuck Liddell Fights – Learn from the 'Iceman' (ang.). ExtremeProSports.com. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  12. a b c Marc Wickert (2004-03-02): Chuck Liddell Part 1 (ang.). Fight Times Magazine. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  13. Chuck Liddell Joins ABC’s ‘Dancing With the Stars’ (ang.). CagePotato. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  14. Katie Bosland, Katie Escherich (2009-09-14): KO: Ultimate Fighter Chuck Liddell Voted Off 'Dancing With the Stars' (ang.). ABC News. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].
  15. a b c d e Chuck Liddell Dating History (ang.). FamousFix. [dostęp 2017-12-26].
  16. Juliette Lewis w bazie Notable Names Database (ang.)
  17. a b Ryan Neville (2015-08-11): Chuck Liddell glad to spend more time with his children and wife Heidi since retirement (ang.). HitBerry. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-26)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Randy Couture
Mistrz UFC wagi półciężkiej
16 kwietnia 2005 – 26 maja 2007
Następca
Quinton Jackson