Gwary zachodniowielkopolskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gwary zachodniowielkopolskie – grupa gwar języka polskiego, którą charakteryzuje[1] między innymi:

  • silna dyftongizacja, w tym y, np. dobryj, żyjcie (dobry, życie), duoebryj kuot niszczyj myszyj
  • obniżenie artykulacji lub dyftongizacja u, np. lůdzie, sůknia, bódynek, bóudynek, ómar, óumar (budynek, umarł)
  • forma czasu przeszłego typu ja niozym
  • postać -yg (-ig), -ych (-ich) dopełniacza liczby pojedynczej przymiotników i zaimków w rodzaju męskim i nijakim, np. tyg dobryg chłopa
  • końcówka -me pierwszej osoby liczby mnogiej czasu teraźniejszego, np. siedzime

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Dubisz, Halina Karaś, Nijola Kolis: Dialekty i gwary polskie. Wyd. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1995. ISBN 83-2140989-X.