Język wandalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Obszar Hiszpania, Afryka Północna
Liczba mówiących Język wymarły.
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*języki germańskie
**Języki wschodniogermańskie
***Język wandalski
Pismo/alfabet gockie
Kody języka
Kod ISO 639-2 gem
Kod ISO 639-3 xvn
IETF xvn
Glottolog brak
SIL xvn
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język wandalski – wymarły język z wschodniej podgrupy języków germańskich. Blisko spokrewniony z językiem gockim. Używany przez Wandalów w południowej Hiszpanii i Afryce Północnej.

Źródła wandalskiego są bardzo ubogie. Znana jest niewielka liczba imion pochodzących z tego języka. Pewne ślady można też napotkać w dialekcie andaluzyjskim języka hiszpańskiego.

W łacińskim poemacie z 390 r. pojawia się fragment w języku wandalskim:[1]

"eils [...] scapia matzia ia drincan!"

Fragment ten można porównać do gockiego zdania "hails! skapjam matjan jah drigkan!"
("Bądźcie pozdrowieni! Pozwólcie nam wziąć trochę jedzenia i picia!")

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Inter "eils" Goticum "scapia matzia ia drincan!" non audet quisquam dignos edicere versus (The ‘Vandal’ Epigram), Gdy Goci zaczną wrzeszczeć: Eils! Skapia matzia ia drinkan! O, jakże trudno wtedy układać dostojną poezję! (tłum. Zygmunt Kubiak, Literatura Greków i Rzymian).