Języki wschodniogermańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostgermanische
Liczba mówiących wymarły
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*języki germańskie
**języki wschodniogermańskie
Kody języka
ISO 639-5 gme
IETF gme
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Języki wschodniogermańskie − grupa wymarłych języków indoeuropejskich z germańskiej rodziny językowej. Jedyny wschodniogermański język znany z tekstów to gocki. Inne języki z tej grupy to wandalski, burgundzki i longobardzki.

Uważa się, że plemiona wschodniogermańskie opuściły Skandynawię i osiedliły się nad Odrą i Wisłą w latach 600-300 p.n.e., skąd w latach około 300–500 n.e., w czasie wielkiej wędrówki ludów, wyruszyły w głąb Cesarstwa Rzymskiego.

Język gocki był w użyciu na Krymie do XVIII wieku.