Języki wschodniogermańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Języki wschodniogermańskie
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna języki indoeuropejskie
Podział język burgundzki

język gocki
język longobardzki
język wandalski

Kody rodziny językowej
ISO 639-5 gme
Występowanie
Germanic dialects ca. AD 1.png
Zasięg języków wschodniogermańskich około 1 roku n.e.

     języki wschodniogermańskie

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Języki wschodniogermańskie – grupa wymarłych języków indoeuropejskich z germańskiej rodziny językowej. Jedyny wschodniogermański język znany z tekstów to gocki. Inne języki z tej grupy to wandalski, burgundzki i longobardzki.

Uważa się, że plemiona wschodniogermańskie opuściły Skandynawię i osiedliły się nad Odrą i Wisłą w latach 600300 p.n.e., skąd w latach około 300–500 n.e., w czasie wielkiej wędrówki ludów, wyruszyły w głąb Cesarstwa Rzymskiego.

Język gocki był w użyciu na Krymie do XVIII wieku.