Riksmål

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Riksmål – jedna z odmian norweskiego języka literackiego. Został opracowany przez językoznawcę Knuda Knudsena, który w połowie XIX wieku zajął się „norwegizacją” wspólnego języka duńsko-norweskiego (który de facto był językiem duńskim – Norwegia od 1397 do 1814 była w unii z Danią).

Knudsen wprowadzał stopniowo do języka coraz więcej prowincjonalizmów, a także „norwegizował” wymowę i pisownię duńskich słów. Na podstawie Zarządzenia o równouprawnieniu riksmål został w roku 1885 uznany wraz z landsmålem za język urzędowy Norwegii. W 1929 roku zmieniono jego nazwę na bokmål i dopuszczono możliwości zmian. Konserwatywna odmiana riksmål (odporna na zmiany językowe) jest w użyciu do dziś. Łącznie bokmålu i riksmålu jako formy pisanej używa obecnie 85‒90% Norwegów, z czego zdecydowana większość posługuje się bokmålem. Użytkownicy riksmålu są niewielką i bardzo konserwatywną grupą.