Jacek Saryusz-Wolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Saryusz-Wolski
Jacek Saryusz-Wolski (12189288995).jpg
Data i miejsce urodzenia 19 września 1948
Łódź
Poseł do PE VIII kadencji
Okres od 1 lipca 2014
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Za Zasługi I klasy (Ukraina) Order Zwycięstwa Świętego Jerzego (Gruzja)

Jacek Emil Saryusz-Wolski (ur. 19 września 1948 w Łodzi) – polski ekonomista, polityk i urzędnik państwowy, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Pochodzi z rodziny w przeszłości pieczętującej się herbem Jelita[1].

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Odbył też studia podyplomowe w Centre Européen Universitaire w Nancy. W latach 70. zajmował się naukowo Wspólnotami Europejskimi na Uniwersytecie Łódzkim. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W latach 80. był adiunktem w Zakładzie Ekonomii Politycznej Socjalizmu Uniwersytetu Łódzkiego[2]. Na przełomie lat 80. i 90. kierował Ośrodkiem Badań Europejskich Uniwersytetu Łódzkiego.

W 1991 został pierwszym pełnomocnikiem ds. integracji europejskiej i pomocy zagranicznej po stworzeniu tego urzędu przez premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego. Funkcję tę pełnił do 1996 mimo częstych zmian rządów i większości parlamentarnych. Do pracy rządowej powrócił w 2000, kiedy premier Jerzy Buzek mianował go sekretarzem Komitetu Integracji Europejskiej. Pełniąc tę funkcję, brał udział w negocjacjach podczas szczytu w Nicei w grudniu 2000. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001.

W 2003 został międzynarodowym sekretarzem Platformy Obywatelskiej. 13 czerwca 2004 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego z listy tej partii w okręgu nr 6 obejmującym województwo łódzkie, otrzymując 66 589 głosów (16,92%, najlepszy wynik w okręgu). Od 20 lipca 2004 do 16 stycznia 2007 (przez połowę kadencji) pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego z ramienia EPL-ED. W 2006 został wybrany na wiceprzewodniczącego zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej i na wiceprzewodniczącego Europejskiej Partii Ludowej. W 2007 objął stanowisko przewodniczącego komisji spraw zagranicznych Parlamentu Europejskiego. W VI kadencji był również członkiem-zastępcą w komisji budżetowej oraz członkiem delegacji PE na Federację Rosyjską i Afganistan. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję[3]. Funkcje wiceprzewodniczącego i członka zarządu krajowego PO pełnił do października 2010. W 2014 po raz trzeci został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego[4].

Został także dyrektorem Instytutu Unii Europejskiej w Collegium Civitas, przewodniczącym Centrum Europejskiego Natolin i Fundacji Kolegium Europejskie, członkiem Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego, wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie i zastępcą przewodniczącego rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[5].

Odznaczenia[edytuj]

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003)[6], francuską Legią Honorową (2003)[7], ukraińskim Orderem Za Zasługi I stopnia (2006)[8], gruzińskim Orderem Zwycięstwa Świętego Jerzego (2013)[9].

Przypisy

  1. Jacek Saryusz-Wolski – życiorys. wp.pl, 26 maja 2009. [dostęp 2011-09-27].
  2. Uniwersytet Łódzki, Skład Osobowy, Rok Akademicki 1984/1985, Łódź 1985, ISBN 83-7016-084-0
  3. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r.. [dostęp 2011-09-27].
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
  5. Rada Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. pism.pl. [dostęp 2015-11-21].
  6. M.P. z 2004 r. Nr 12, poz. 188
  7. Saryusz-Wolski Kawalerem Legii Honorowej. wp.pl, 12 lutego 2003. [dostęp 2011-12-10].
  8. Указ Президента України № 698/2006 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 2011-09-27].
  9. Polscy europosłowie otrzymali gruzińskie odznaczenia państwowe. rp.pl, 7 listopada 2013. [dostęp 2015-08-29].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]