Jacques Martin (kardynał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacques Martin
kardynał diakon
Simpliciter et confidenter
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1908
Amiens
Data i miejsce śmierci 27 września 1992
Watykan
prefekt Domu Papieskiego
Okres sprawowania 1969 - 1986
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 października 1934
Nominacja biskupia 5 stycznia 1964
Sakra biskupia 11 lutego 1964
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1988
Jan Paweł II
Kościół tytularny Sacro Cuore di Cristo Re
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 lutego 1964
Konsekrator Paolo Marella
Współkonsekratorzy Angelo Dell’Acqua
Paul-Pierre Philippe

Jacques Martin (ur. 26 sierpnia 1908 w Amiens, zm. 27 września 1992 w Watykanie), francuski duchowny katolicki, prefekt Domu Papieskiego, kardynał.

Studiował na uniwersytecie w Strasburgu, następnie we Francuskim Seminarium w Rzymie; święcenia kapłańskie przyjął 14 października 1934. Kontynuował studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (gdzie obronił doktorat z teologii), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim (obronił tamże doktorat z prawa kanonicznego) oraz w Papieskiej Akademii Duchownej. W 1938 wstąpił do służby dyplomatycznej Watykanu, w maju t.r. wchodził w skład delegacji papieskiej na 34. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Budapeszcie. Otrzymał kilka tytułów honorowych - nadzwyczajnego tajnego szambelana (1941), papieskiego prałata domowego (1951), nadzwyczajnego protonotariusza apostolskiego (infułata) i kanonika przy Bazylice Watykańskiej (1958). W 1954 reprezentował papieża Piusa XII na obchodach 25-lecia koronacji cesarza Etiopii Haile Selassie I. W styczniu 1964 towarzyszył Pawłowi VI w jego pielgrzymce do Ziemi Świętej.

Paweł VI mianował go biskupem tytularnym Neapoli do Palestrina w styczniu 1964; sakry biskupiej udzielił Martinowi kardynał Paolo Marella 11 lutego 1964 w Watykanie. W kwietniu 1969 Martin został powołany na stanowisko prefekta Domu Papieskiego. W grudniu 1986 przeszedł w stan spoczynku, odbierając jednocześnie nominację na arcybiskupa tytularnego.

W czerwcu 1988 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z tytułem diakona Sacro Cuore di Cristo Re. Zaledwie dwa miesiące po tej nominacji kardynał Martin ukończył 80 lat, co oznaczało utratę prawa udziału w konklawe. Zmarł we wrześniu 1992; początkowo został pochowany na cmentarzu Campo Verano w Rzymie, w grudniu 1997 spoczął w bazylice Sacro Cuore di Cristo Re w Rzymie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]