Paul Poupard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul Poupard
kardynał prezbiter
Paul Poupard
Herb Paul Poupard Episcopus vobis vobiscum Christianus
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1930
Bouzillé
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury
Okres sprawowania 19 kwietnia 1988 - 3 września 2007
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego
Okres sprawowania 11 marca 2006 - 25 czerwca 2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 grudnia 1954
Nominacja biskupia 2 lutego 1979
Sakra biskupia 6 kwietnia 1979
Kreacja kardynalska 25 maja 1985
Jan Paweł II
Kościół tytularny Bazylika św. Praksedy w Rzymie
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 kwietnia 1979
Konsekrator François Marty
Współkonsekratorzy André Pailler
Jean Orchampt

Paul Joseph Jean Poupard (ur. 30 sierpnia 1930 w Bouzillé) – francuski kardynał, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury oraz przewodniczący Papieskiej Komisji ds. Dialogu Międzyreligijnego.

Kształcił się w seminariach w Beaupréau i Angers, następnie na paryskiej Sorbonie, gdzie obronił doktoraty z teologii i historii. Przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1954. Pracował m.in. jako wykładowca szkoły przy francuskiej sekcji watykańskiego Sekretariatu Stanu, otrzymał honorowe tytuły papieskie - kapelana Jego Świątobliwości (1965) i prałata honorowego (1971). W latach 1972-1980 był rektorem Instytutu Katolickiego w Paryżu. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Historii Kościoła, był autorem wielu publikacji, Akademia Francuska przyznała mu Wielką Nagrodę Kardynała Grente. Otrzymał również Legię Honorową.

2 lutego 1979 Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym Paryża, ze stolicą tytularną Usula; sakry biskupiej ks. Poupardowi udzielił metropolita paryski kardynał François Marty 6 kwietnia 1979. W czerwcu 1980 Poupard został promowany do rangi arcybiskupa i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej, pełniąc obowiązki przewodniczącego Sekretariatu ds. Niewierzących. Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a w II sesji specjalnej dla Kościoła europejskiego (październik 1999) był jednym z delegatów przewodniczących.

25 maja 1985 został wyniesiony do godności kardynalskiej, z diakonią S. Eugenio. Wraz z nominacją kardynalską został pełnoprawnym przewodniczącym Sekretariatu ds. Niewierzących, a w kwietniu 1988 dodatkowo przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Kultury; zachował stanowisko przewodniczącego Rady po włączeniu do niej Sekretariatu ds. Niewierzących w marcu 1993, dopiero śmierć Jana Pawła II w kwietniu 2005 zawiesiła dalsze pełnienie przez kardynała Pouparda tej funkcji; nowy papież Benedykt XVI powierzył mu ponownie kierowanie Radą. W marcu 2006 dodatkowo objął funkcję przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego (w czerwcu 2007 papież mianował następcą Pouparda na tym stanowisku kardynała Jeana-Louisa Taurana, który objął obowiązki we wrześniu 2007). Kardynał wielokrotnie reprezentował papieża na licznych uroczystościach rocznicowych i religijnych, a także na pogrzebie kardynała Henri de Lubaca (1991). W styczniu 1996 został promowany do rangi kardynała-prezbitera bazyliki św. Praksedy w Rzymie. 3 września 2007 przestał pełnić funkcję przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury, jego następcą został abp Gianfranco Ravasi.

W 2007 został nagrodzony tytułem doktora honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[1].

30 sierpnia 2010 utracił prawo do udziału w konklawe.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Paul Poupard, W sercu Watykanu: od Jana XXIII do Jana Pawła II. Rozmowa z Marie-Joëlle Guillaume, Księgarnia św. Jacka, Katowice 2005, ​ISBN 83-7030-420-6

Linki zewnętrzne[edytuj]