James McSweeney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James McSweeney
Ilustracja
James McSweeney na FFC10 w Lublanie
Pełne imię i nazwisko James Adam McSweeney
Pseudonim The Hammer (Młot)
Data i miejsce urodzenia 24 października 1980
Cork, Irlandia
Obywatelstwo  Anglia
Wzrost 193 cm
Masa ciała 111 kg
Styl walki kick-boxing
Debiut 14 lipca 2007
Kategoria wagowa półciężka, ciężka
Klub Drysdale Jiu-Jitsu/ Burning Heart Dojo/ Tiger MuayThai
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 33
Zwycięstwa 15
Przez nokauty 9
Przez poddania 6
Przez decyzje 0
Porażki 18
  1. Bilans walk aktualny na 22 czerwca 2019.

James Adam McSweeney (ur. 24 października 1980 w Cork[1]) – angielski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz kick-boxer wagi ciężkiej. Półfinalista 10 części The Ultimate Fightera. W swojej karierze walczył m.in. dla Cage Rage Championships, ONE Championship, BAMMA, UFC czy KSW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Cork w Irlandii, ale wychowany w Londynie w Anglii. McSweeney zaczął od trenowania kickboxingu gdy miał sześć lat. W wieku 15 lat opuścił szkołę i przeniósł się do Tajlandii, aby trenować w pełnym wymiarze godzin w Muay Thai. Utalentowany kickboxer i zawodnik Muay Thai zdobył wiele tytułów brytyjskich, europejskich i światowych.

W 2006 roku McSweeney przeszedł na mieszane sztuki walki i zamieszkał z trenerem "The Ultimate Fighter", Rashadem Evansem . Obaj szybko nawiązali więź po tym, jak McSweeney pomógł w przygotowaniach Evansa do walki przeciwko Forrestowi Griffinowi w grudniu 2008 roku. Podczas treningu do walki z Travisem Browne, McSweeney przeniósł swój obóz z Jackson Submission Fighting w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk do Grudge Training Center w Denver, Kolorado, aby trenować w pełnym wymiarze godzin wraz z innymi zawodnikami UFC takimi jak: Shanem Carwinem , Brendanem Schaubem czy Natem Marquardtem.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

The Ultimate Fighter[edytuj | edytuj kod]

McSweeney grał w "The Ultimate Fighter: Heavyweights" walczący u boku Team Rashad. McSweeney był pierwszym ogólnym wyborem i walczył w drugim odcinku serialu przeciwko Wesowi Shiversowi pokonując go decyzją większościową. McSweeney przeszedł do następnej rundy turnieju, walcząc z kolegą z drużyny, Mattem Mitrionem. McSweeney wygrał za pomocą duszenia gilotynowego w pierwszej rundzie. W półfinale McSweeney przegrał z byłym mistrzem wagi ciężkiej IFL Royem Nelsonem przez TKO po tym jak został złapany na pozycji krucyfiksu.

Ultimate Fighting Championship[2][edytuj | edytuj kod]

McSweeney otrzymał kolejną szansę od UFC, pomimo przegranej w The Ultimate Fighter. Walczył z Darrillm Schoonoverem na karcie Ultimate Fighter: Heavyweights Finale w Las Vegas w stanie Nevada. 5 grudnia, wygrywając przez TKO w trzeciej rundzie.

McSweeney po raz drugi wystąpił w UFC na karcie Ultimate Fighter: Team Liddell vs. Team Ortiz Finale, walcząc z niepokonanym przybyszem Travisem Browne. Walka zakończyła się zwycięstwem przez TKO dla Browne z powodu ciosów w pierwszej rundzie. McSweeney twierdzi, że został uderzony nielegalnymi łokciami i próbował odwołać się od porażki. McSweeney później postanowił odrzucić protest i skupiał się na swojej następnej walce.

McSweeney miał przejść do dywizji wagi ciężkiej na UFC 120, aby walczyć z Tomem Blackledgeiem. Jednak McSweeney zamiast tego zmierzył się z Fábio Maldonado po tym, jak Blackledge został zmuszony do wycofania się z walki. McSweeney przegrał walkę w trzeciej rundzie przez TKO z powodu ciosów.

Według informacji 20 stycznia 2011 r. Rozmowy na koncie McSweeney na Twitterze wyraźnie wskazywały, że nie jest on już częścią UFC.

ONE Championship[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku McSweeney podpisał kontrakt z azjatycką organizacją ONE Championship. W pierwszej walce zmierzył się z Chrisem Lokteffem na gali "ONE Fighting Championship: Rise of Heroes" w maju i wygrał przez pojedynek przez KO dzięki latającemu kolanu w 1. rundzie.

W swojej drugiej walce o awans McSweeney zmierzył się z Cristiano Kaminishim podczas gali "ONE FC: Reign of Champions" w sierpniu. Ponownie wygrał walkę przez KO w pierwszej rundzie[3].

W swojej trzeciej walce z awansem McSweeney zmierzył się z Rogerem Gracie na "ONE FC 23: Warrior's Way" w grudniu.  Przegrał walkę przez TKO w trzeciej rundzie[4].

Konfrontacja Sztuk Walki[edytuj | edytuj kod]

31 października 2015 w debiucie dla polskiej federacji w Anglii, podczas gali "KSW 32: Road to Wembley" pokonał przez duszenie zza pleców Marcina Różalskiego w pierwszej rundzie[5].

5 marca 2016 zawalczył z mistrzem Karolem Bedorfem o pas KSW w wadze ciężkiej. Podczas gali "KSW 34: New Order" w pierwszej rundzie Bedorf znokautował McSweeneya[6].

22 października 2017 roku miał zawalczyć na gali w Irlandii z Mariuszem Pudzianowskim w walce wieczoru[7]. Jednak z powodu choroby padaczki musiał zrezygnować z występu w Dublinie[8]. Nowym rywalem Pudziana został Jay Silva[9].

Po 2 letniej przerwie zawalczył ponownie dla polskiej federacji na gali KSW 45: Return to Wembley. Początkowo rywalem McSweeneya miał być polski król nokautu Michał Andryszak. Jednak z powodu kontuzji zrezygnował z walki[10]. Nowym rywalem został doświadczony brazylijczyk Thiago Silva[11]. 6 października uległ rywalowi jednogłośnie na punkty[12].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Lista zawodowych walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 15-18 Niemcy Hatef Moeil TKO (ciosy pięściami) 1 4:13 Mix Fight Championship 26 22.06.2019 Niemcy Hesja Pojedynek o pas mistrzowski MFC w wadze ciężkiej
Przegrana 15-17 Brazylia Thiago Silva Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 45: The Return to Wembley 06.10.2018 Wielka Brytania London
Przegrana 15-16 Brazylia Fernando Rodrigues Jr. Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Superior Challenge 17 19.05.2018 Szwecja Sztokholm Pojedynek o pas mistrzowski Superior Challenge w wadze ciężkiej
Przegrana 15-15 Australia Tai Tuivasa TKO (przerwanie przez narożnik) 1 5:00 Australian FC 17 15.10.2016 Austria Melbourne Pojedynek o pas mistrzowski AFC w wadze ciężkiej
Przegrana 15-14 Polska Karol Bedorf TKO (łokcie) 1 3:33 KSW 34: New Order 05.03.2016 Polska Warszawa Pojedynek o pas mistrzowski KSW w wadze ciężkiej
Wygrana 15-13 Polska Marcin Różalski Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:13 KSW 32: Road to Wembley 31.10.2015 Wielka Brytania London Eliminator do walki o pas mistrzowski KSW w wadze ciężkiej
Przegrana 14-13 Rosja Dienis Goltsow TKO (wysokie kopnięcie na głowę i ciosy pięściami) 2 0:46 Tech-Krep FC - Prime Selection 4: Grandmasters 24.07.2015 Rosja Krasnodar
Przegrana 14-12 Brazylia Roger Gracie TKO (frontalne kopnięcie na wątrobę i ciosy pięściami) 3 3:15 ONE FC 23: Warrior's Way 05.12.2014 Filipiny Pasay
Wygrana 14-11 Brazylia Cristiano Kaminishi KO (cios i kopnięcie na głowę leżącego przeciwnika) 1 1:17 ONE FC: Reign of Champions 29.08.2014 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj
Wygrana 13-11 Australia Chris Lokteff KO (latające kolano) 1 3:04 ONE Fighting Championship: Rise of Heroes 02.05.2014 Filipiny Pasay
Wygrana 12-11 Austria Stefan Traunmuller Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 0:35 FFC09: McSweeney vs. Traunmuller 15.11.2013 Słowenia Lublana Powrót do wagi ciężkiej
Przegrana 11-11 Stany Zjednoczone Paul Buentello TKO (kopnięcie na wątrobę) 2 2:44 Legacy FC 22 23.08.2013 Teksas Lubbock
Wygrana 11-10 Holandia Dion Staring TKO (wysokie kopnięcie na głowę i ciosy pięściami) 1 0:38 CFA 10: McSweeney vs. Staring 02.03.2013 Stany Zjednoczone Coral Gables Zdobył mistrzowski pas CFA w wadze półciężkiej
Przegrana 10-10 Szwecja Matti Mäkelä TKO (ciosy pięściami) 2 0:00 Superior Challenge 8 06.10.2012 Szwecja Malmö
Wygrana 10-9 Australia Jeff King Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:30 Shamrock Events Kings of Kombat 7 23.06.2012 Australia Melbourne
Wygrana 9-9 Australia Kym Robinson TKO (ciosy pięściami i łokciami) 1 3:03 Shamrock Events Night of Mayhem 4 14.04.2012 Australia Dandenong Powrót do wagi półciężkiej
Wygrana 8-9 Australia Felis Leniu Poddanie (duszenie zza pleców) 1 0:00 Shamrock Events Kings of Kombat 6 17.03.2012 AustraliaKeysborough Walka w wadze ciężkiej
Wygrana 7-9 Nowa Zelandia Doug Viney Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:30 Shamrock Events Kings of Kombat 5 10.12.2011 AustraliaKeysborough
Przegrana 6-9 Stany Zjednoczone Emanuel Newton Poddanie (duszenie zza pleców) 1 1:45 Superior Cage Combat 3 04.11.2011 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 6-8 Nowa Zelandia Sam Brown Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 2:25 Shamrock Events Kings of Kombat 4 20.08.2011 Australia Melbourne
Wygrana 5-8 Kanada Lee Mein TKO (ciosy pięściami) 1 2:01 Bully's Fight Night 2 22.07.2011 Kanada Lethbridge
Przegrana 4-8 Brazylia Francisco France Poddanie (klucz na rękę) 1 1:35 Crowbar MMA Spring Brawl 2011 20.04.2011 Stany Zjednoczone Fargo
Przegrana 4-7 Stany Zjednoczone Ricco Rodriguez Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 BAMMA 5: Daley vs. Shirai 26.02.2011 Wielka Brytania Manchester Pojedynek w umownym limicie do 97 kg
Przegrana 4-6 Brazylia Fábio Maldonado TKO (ciosy pięściami) 3 0:48 UFC 120 16.10.2010 Wielka Brytania London Debiut w wadze półciężkiej
Przegrana 4-5 Stany Zjednoczone Travis Browne TKO (ciosy pięściami) 1 4:32 The Ultimate Fighter: Team Liddell vs. Team Ortiz Finale 19.06.2010 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 4-4 Stany Zjednoczone Darrill Schoonover TKO (ciosy pięściami i łokciami) 3 3:20 The Ultimate Fighter: Heavyweights Finale 05.12.2009 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 3-4 Stany Zjednoczone Ricardo Romero Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:27 Ring of Combat 24 17.04.2009 Stany Zjednoczone Atlantic City
Przegrana 3-3 Południowa Afryka Neil Grove KO (ciosy pięściami) 2 1:38 UCMMA 1: Bad Breed 06.12.2008 Wielka Brytania London
Wygrana 3-2 Rosja Roman Wehbe KO (kolano) 1 0:10 Cage Rage 28 20.09.2008 Wielka Brytania London
Wygrana 2-2 Anglia Chris Cooper TKO (ciosy pięściami) 1 3:09 FX3: Fight Night 9 13.09.2008 Wielka Brytania Reading
Przegrana 1-2 Anglia Mostapha Al Turk TKO (ciosy pięściami) 1 2:06 Cage Rage 27 12.07.2008 Wielka Brytania London Eliminator do walki o pas mistrzowski Cage Rage Championships
Przegrana 1-1 Polska Robert Paczków Poddanie (duszenie smother) 1 2:09 Cage Rage 24 - Feel the Pain 01.12.2007 Wielka Brytania London
Wygrana 1-0 Anglia Mark Buchanan TKO (ciosy pięściami) 1 1:30 Cage Rage 22 14.07.2007 Wielka Brytania London Debiut w zawodowym MMA

Rekord wystawowy[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 2-1 Stany Zjednoczone Roy Nelson TKO (ciosy pięściami) 1 4:13 The Ultimate Fighter 10: Heavyweights 08.07.2009 Stany Zjednoczone Las Vegas Półfinały
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone Matt Mitrione Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 3:38 30.06.2009 Ćwierćfinały
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Wes Shivers Decyzja (większościowa) 2 5:00 05.06.2009 Wstępna walka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sherdog.com, James, Sherdog [dostęp 2019-11-01].
  2. James McSweeney | UFC, www.ufc.com [dostęp 2019-11-01] (ang.).
  3. Rabittt, ONE FC 19 Reign of Champions – wyniki | FIGHT24.PL - MMA i K-1, UFC [dostęp 2019-11-01].
  4. Yoshi, ONE FC 23: Warrior’s Way – wyniki | FIGHT24.PL - MMA i K-1, UFC [dostęp 2019-11-01].
  5. KSW 32: James McSweeney szybko poddaje Marcina Różalskiego!, MMA PL, 31 października 2015 [dostęp 2019-11-01] (pol.).
  6. KSW 34 "New Order": Karol Bedorf pokonał Jamesa McSweeney'a i obronił tytuł - zobacz zdjęcia, Onet Sport, 7 marca 2016 [dostęp 2019-11-01] (pol.).
  7. James McSweeney rywalem Mariusza Pudzianowskiego na KSW 40 w Dublinie!, MMA PL, 7 września 2017 [dostęp 2019-11-10] (pol.).
  8. KSW 40: James McSweeney NIE WYSTĄPI na KSW w Dublinie! Dlaczego? Kto go zastąpi?, www.eska.pl [dostęp 2019-11-10].
  9. KSW 40: James McSweeney NIE WYSTĄPI na KSW w Dublinie! Dlaczego? Kto go zastąpi?, www.eska.pl [dostęp 2019-11-30].
  10. Michał Andryszak kontuzjowany! Nowy, HITOWY rywal Jamesa McSweeney na KSW 45 w Londynie, MMA PL, 24 września 2018 [dostęp 2019-11-10] (pol.).
  11. KSW 45: Znany Brazylijczyk nowym rywalem McSweeneya, Polsat Sport [dostęp 2019-11-10] (pol.).
  12. Łukasz Kłosiński, KSW 45: Thiago Silva punktuje Jamesa McSweeney'a, InTheCage.pl, 6 października 2018 [dostęp 2019-11-01] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]