Janusz Pawłowski (1932–2011)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Pawłowski
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1932
Kasina Wielka
Data śmierci marzec 2011
Minister pracy i polityki socjalnej
Okres od 16 kwietnia 1987
do 11 lutego 1988[1]
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Stanisław Gębala
Następca Ireneusz Sekuła

Janusz Pawłowski (ur. 9 lutego 1932 w Kasinie Wielkiej, zm. w marcu 2011[2]) – polski ekonomista i polityk. Minister pracy, płac i spraw socjalnych (1987) i minister pracy i polityki socjalnej (1987–1988).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej, w 1976 ukończył studia na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Pracował w przemyśle spożywczym od 1950 do 1980, w tym na stanowisku zastępcy szefa produkcji w Zakładach Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w Tymbarku (1952–1964), a od 1965 do 1977 naczelnika wydziału spraw pracowniczych w Zjednoczeniu Przemysłu Owocowo-Warzywnego w Warszawie. W latach 1977–1980 pracował na analogicznym stanowisku w Centrali Przemysłu Mięsnego, jak również w Branżowym Ośrodku Organizacji i Normowania Pracy jako kierownik.

Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 przeszedł do pracy w administracji państwowej, do 1983 jako wicedyrektor, do 1984 dyrektor departamentu i w stopniu podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych. W 1987 został ministrem pracy, płac i spraw socjalnych, a następnie i ministrem pracy i polityki socjalnej (1987–1988) w rządzie Zbigniewa Messnera.

Po zakończeniu sprawowania urzędu został pełnomocnikiem ministra przemysłu ds. współpracy z organizacjami związkowymi i samorządowymi. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw ekologii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 24 października 1987 jako minister pracy, płac i spraw socjalnych.
  2. Janusz Pawłowski, Warszawa, 18.03.2011 - kondolencje, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2018-01-31] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]