Władysław Majewski (1933–2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Majewski
Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1933
Warszawa

Data śmierci

22 maja 2002

Minister łączności
Okres

od 12 czerwca 1981
do 24 października 1987

Przynależność polityczna

Stronnictwo Demokratyczne

Poprzednik

Zbigniew Rudnicki

Następca

Janusz Kamiński[1]

Grób Władysława Majewskiego na cmentarzu Powązkowskim

Władysław Stanisław Majewski (ur. 6 kwietnia 1933 w Warszawie, zm. 22 maja 2002) – polski profesor nauk technicznych, specjalista od telekomunikacji, minister łączności w latach 1981–1987.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1950)[2][3]. W 1956 uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera łączności, a sześć lat później stopień doktora nauk technicznych otrzymał także na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. Od 1954 był zatrudniony w Katedrze Teletransmisji Przewodowej Politechniki Warszawskiej, następnie (od 1970) jako adiunkt i zastępca dyrektora ds. naukowych w Instytucie Łączności. W 1976 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1981 został dyrektorem naczelnym Instytutu Łączności[4] .

Od 1971 należał do Stronnictwa Demokratycznego. W rządach Wojciecha Jaruzelskiego i Zbigniewa Messnera pełnił obowiązki ministra łączności (1981–1987). Po odejściu z rządu powrócił do pracy w Politechnice Warszawskiej. W 1990 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od wiosny 1991 do końca życia zatrudniony w Instytucie Telekomunikacji Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej jako jego dyrektor[4].

Specjalizował się w systemach cyfrowych, telekomunikacji cyfrowej, układach cyfrowych i logicznych. Prowadził wykłady: „Układy logiczne”, „Sieci zintegrowane” i „Matematyka dyskretna”. Był członkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk i członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[4].

Zmarł po ciężkiej chorobie na wiosnę 2002. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 198, rząd 6, grób 10/11)[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Instalacje głośnikowe rozgłaszania przewodowego, Biuro Wydawnictw Polskiego Radia, Warszawa 1952
  • Władysław Majewski, Aleksander Albicki, Algebraiczna teoria automatów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980
  • Teoria układów logicznych: synteza układów logicznych metodą dekompozycji funkcji boolowskich, Warszawa 1993
  • Układy logiczne, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1999 (wydanie szóste rozszerzone)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Kamiński objął urząd ministra transportu, żeglugi i łączności.
  2. Andrzej Straszak: Początki badań naukowych i edukacji wyższej w dziedzinie automatyki w Warszawie. apw.ee.pw.edu.pl. [dostęp 2020-11-22].
  3. Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1950. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2020-11-22].
  4. a b c Władysław Majewski (1933–2002). elka.pw.edu.pl. [dostęp 2020-11-22].
  5. Cmentarz Stare Powązki: ZOFIA ŚLIWOWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]