Jarosław Jakimowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Jakimowicz
Ilustracja
Jarosław Jakimowicz (2018)
Imię i nazwisko Jarosław Jakimowicz-Kriegl
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1969
Kutno
Zawód aktor, prezenter telewizyjny, przedsiębiorca, model
Współmałżonek

Joanna Sarapata
(1998–2010; rozwód)
Katarzyna Sykson
(od 2016)

Lata aktywności od 1994

Jarosław Jakimowicz (ur. 17 lipca 1969[1] w Kutnie) – polski model, aktor i prezenter telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kutnie[2]. Ukończył Technikum Mechaniczne[3][4] w Warszawie. Przez kilka lat mieszkał i pracował w Niemczech[5].

Kariera medialna[edytuj | edytuj kod]

Jarosław Jakimowicz (2012)

W 1994 zadebiutował na kinowym ekranie w amerykańsko-polskim dreszczowcu sensacyjnym Anioł śmierci (Beyond Forgiveness) u boku Thomasa Iana Griffitha i Artura Żmijewskiego. Popularność przyniosła mu rola Cichowskiego „Cichego” w filmie sensacyjnym Jarosława Żamojdy Młode wilki (1995), który doczekał się kontynuacji pod nazwą Młode Wilki 1/2 (1997) i przyciągnął do kin równie dużą publiczność[6]. W 1996, podczas pierwszej edycji Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, Jakimowicz odcisnął dłoń na tablicy pamiątkowej znajdującej się na Promenadzie Gwiazd[5]. Prowadził program telewizyjny TVP Polonia Brawo Bis (1997) i Kurier sensacji (1998) w Polsacie[5].

Wystąpił również gościnnie w serialach takich jak Złotopolscy (1997) jako Artur Lenart, Na dobre i na złe (2004–2005) jako Rafał Oleński, miłość Zosi z czasów licealnych czy Pierwsza miłość (2008–2009) jako Roman Korczyński, Teatrze Telewizji w spektaklu Marka Koterskiego Nas troje (2000) jako Adam Karington oraz filmach fabularnych, w tym Nic śmiesznego (1995), Poranek kojota (2001), Job, czyli ostatnia szara komórka (2006) i Wyjazd integracyjny (2011)[7]. Zajmował się także funduszami na produkcje filmowe.

W 2008 zwyciężył w piątej edycji reality show TV 4 Big Brother VIP, a jesienią tego samego roku na antenie stacji razem z Jolantą Rutowicz występował w programie J&J, czyli Jola i Jarek[5].

Od 2019 jest jednym z gospodarzy cyklu Pytanie na śniadanie Extra[8]. Od wakacji 2020 współprowadzi z Magdaleną Ogórek program społeczno-polityczny W kontrze na antenie stacji TVP Info, na antenie której jest również częstym gościem programu publicystycznego Jedziemy, prowadzonego przez Michała Rachonia[9][10].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 2019 wydał autobiografię pt. Życie jak film[11], gdzie wyznał, że brał udział w napadach na sklepy ze skórami w Niemczech, pełniąc w nich rolę kierowcy[12][13]. W wyniku społecznej krytyki opisywanych zachowań, Jakimowicz oświadczył, że jego książka wcale nie jest autobiografią, a opisywane w niej wydarzenia (kontakty z pedofilami, handel ludźmi, okradanie grobów, napady na sklepy) są przejawem jego fantazji i w rzeczywistości nie brał w nich udziału[14]. Jakimowicz wyjaśnił, że jego wcześniejsze zapewnienia o prawdziwości historii zamieszczonych w książce nie były szczere i miały jedynie na celu zwiększenie dochodów ze sprzedaży fikcyjnej autobiografii[15]. W 2021 światło dzienne ujrzała wiadomość o tym, że Jakimowicz został oskarżony o gwałt przez uczestniczkę konkursu Miss Generation 2020, którego miał dopuścić się w hotelu podczas zgrupowania przed konkursem[16]. Jakimowicz nie przyznał się do winy i dochodził swoich praw na drodze postępowania sądowego[17].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1998, po dwóch miesiącach znajomości, poślubił malarkę Joannę Sarapatę[18]. Mają syna Jovana (ur. 2000)[3]. Para rozwiodła się w 2010[19]. Z nieformalnego związku z Joanną Gołaszewską, kelnerkę pracującą w jego klubie Tonic, ma syna Jeremiasza (2001). Kiedy w 2004 okazało się, że 3-letni wówczas chłopiec cierpi na poważną wadę wątroby, Jakimowicz, jako pierwszy zgłosił się na dawcę do przeszczepu i poddał się ciężkiej operacji[5]. W 2008 w programie Big Brother VIP, Jakimowicz poznał Jolantę Rutowicz, z którą miał kilkumiesięczny romans[5]. W 2016 zawarł związek małżeński z Katarzyną Sykson[20].

Stał się członkiem Reprezentacji Artystów Polskich w piłce nożnej, która oprócz promowania zdrowej sportowej rywalizacji realizuje różne cele społeczne. Angażuje się społecznie. Bierze udział w kampaniach promujących transplantologię. W 2013 został uhonorowany przez ministra zdrowia odznaką Zasłużony Dawca Przeszczepu[21].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy
Rok Tytuł Rola Reżyser
1994 Anioł śmierci (Blood of the Innocent/Beyond Forgiveness) nie występuje w napisach Bob Misiorowski
1995 Tato kochanek Ewy Maciej Ślesicki
Nic śmiesznego operator na planie filmu Z dymem Marek Koterski
Młode wilki „Cichy” Jarosław Żamojda
1997 Młode Wilki 1/2 „Cichy”
1998 Spona „Alibaba” Waldemar Szarek
1999 Tryumf pana Kleksa Tomek Miłkowski (także głos) Krzysztof Gradowski
2001 Poranek kojota Max Olaf Lubaszenko
2006 Job, czyli ostatnia szara komórka kierowca BMW Konrad Niewolski
2011 Wyjazd integracyjny instruktor paintballa Przemysław Angerman
2012 Love or Money? (etiuda szkolna) Wacław Monika Sokół
Bokser (TV) w roli samego siebie; uczestnik programu Gwiazdy tańczą na lodzie Tomasz Blachnicki
2020 Zenek menadżer Zenka Martyniuka Jan Hryniak
Seriale
Rok Tytuł Rola Uwagi
1996 Tajemnica Sagali (Das Geheimnis des Sagala) odźwierny w Szkole Magów odc. 8-9
1997 Sposób na Alcybiadesa „Alibaba” odc. 1-3
Zaklęta Jerzy
1998 Gwiezdny Pirat Emilio, gwiezdny pirat odc. 1-7
1999 Złotopolscy Artur Lenart odc. 114-115, 120, 122, 127, 129, 131, 133, 136-138, 142, 144-149, 153, 155-156
2004–2005 Na dobre i na złe jako Rafał Oleński, miłość Zosi z czasów licealnych Rafał Oleński, miłość Zosi z czasów licealnych odc. 184, 192-193, 195, 199-205
2007 Niania Robert, policjant odc.56
2007–2008 Klan Kuba Łatowicz, dziennikarz, przyjaciel Beaty Boreckiej z liceum
2008 Glukhar Bolek Kowalczyk
2008–2009 Pierwsza miłość Roman Korczyński
2013 Hotel 52 aktor Jan Wilczyński odc. 87
2014 Komisarz Alex Łukasz Landra odc. 67
2017 Na sygnale aktor Rudolf Fejm odc. 141
Teledyski
Rok Tytuł Wykonawca
2001 Kłamstwo[22] Magda Femme
2003 „Ostatnie tango w Paryżu” Abracadabra
2004 „Nas troje” Jarosław Wasik
2017 „Jak to się stało” Playboys
„Siła” Justyna Sawicka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Jakimowicz Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-01-12].
  2. Personalidade: Jarosław Jakimowicz (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-12-04].
  3. a b Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 10, 10 marca 2016, s. 37
  4. mdz: Jakimowicz Jarosław (pol.). „Super Express”, 2009-01-24. [dostęp 2021-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-04)].
  5. a b c d e f Jarosław Jakimowicz – kim jest? Co osiągnął? (pol.). Fokus TV. [dostęp 2016-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-05)].
  6. Jarosław Jakimowicz - Actor (rum.). CinemaRx. [dostęp 2016-12-08].
  7. Jarosław Jakimowicz (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-12-08].
  8. tw: Jarosław Jakimowicz gospodarzem „Pytania na śniadanie extra” (pol.). Wirtualne Media, 2019-11-18. [dostęp 2019-11-18].
  9. Byli już Zenek i Sławomir, teraz czas na niego. TVP ma nowego ulubieńca, Jarosław Jakimowicz dostał swój program (pol.). Spider's Web, 2020-08-11. [dostęp 2020-08-12].
  10. TVP Info testuje poranny program „W kontrze”, gospodarzami Magdalena Ogórek i Jarosław Jakimowicz (pol.). Wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-08-12].
  11. Jarosław Jakimowicz: Jakimowicz. Życie jak film. Oficyna 4eM, 2019. ISBN 83-66242-21-8.
  12. Jakimowicz, 2 tys. marek i 12-letnia dziewczynka. Szokujący fragment z jego biografii [cytaty] (pol.). NaTemat.pl. [dostęp 2021-01-28].
  13. Życie jak film. Jakimowicz (pol.). Oficyna 4eM. [dostęp 2019-11-06].
  14. Jakimowicz zmyślił swoją autobiografię? „Fikcja artystyczna, która miała zwiększyć sprzedaż” (pol.). „Wprost”, 2021-01-25. [dostęp 2021-01-26].
  15. Jarosław Jakimowicz o swojej autobiografii. „To fikcja artystyczna” (pol.). plejada.pl, 2021-01-24. [dostęp 2021-02-07].
  16. Kobieta, którą miał zgwałcić Jakimowicz, przerwała milczenie. "Doszło do seksu", plejadapl, 4 lutego 2021 [dostęp 2021-07-20] (pol.).
  17. WPROST.pl, Jakimowicz pozywa Krysiaka. Dziennikarz publikuje nagranie rozmowy, Wprost, 22 stycznia 2021 [dostęp 2021-07-20] (pol.).
  18. Jaroslaw Jakimowicz and Joanna Sarapata (ang.). famousfix.com. [dostęp 2011-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-04)].
  19. Milena Majek (2018-10-23): Syn Jarka Jakimowicza skończył 18 lat. Jak dziś wygląda? (pol.). Plejada.pl. [dostęp 2018-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-04)].
  20. Tygodnik „Rewia” nr 37, 14 września 2016, s. 4
  21. Zasłużeni dawcy przeszczepów odznaczeni | Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Zdrowia - Portal Gov.pl [dostęp 2020-07-23] (pol.).
  22. Magda Femme (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2016-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-04)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]