Przejdź do zawartości

Jerzy Łapiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Łapiński
Ilustracja
Imię i nazwisko

Jerzy Gaździński-Łapiński

Data i miejsce urodzenia

2 listopada 1940
Lublin

Data i miejsce śmierci

13 maja 2020
Nowy Dwór Mazowiecki

Zawód

aktor

Lata aktywności

1960–2020

Zespół artystyczny
Teatr Narodowy w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Jerzy Antoni Gaździński-Łapiński (ur. 2 listopada 1940 w Lublinie, zm. 13 maja 2020 w Nowym Dworze Mazowieckim) – polski aktor filmowy i teatralny.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]
Grób Jerzego Łapińskiego na cmentarzu Bródnowskim

Urodził się w rodzinie Ryszarda Gaździńskiego, inżyniera rolnika, i Krystyny Łapińskiej-Gaździńskiej (1920–1967), aktorki[1]. Miał dwóch braci[2]. Ze strony matki był wnukiem aktora Stanisława Łapińskiego, po którym przyjął nazwisko. W 1963 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi, następnie mieszkał w Chotomowie pod Warszawą. Występował w wielu teatrach, m.in. w Teatrze Ziemi Łódzkiej (1963–1965), Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1965–1967), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1967–1968), Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1968–1997) i Teatrze Narodowym w Warszawie.

Najdłużej był związany z Teatrem Wybrzeże. Na gdańskiej scenie zadebiutował rolą Kamerzysty i Pana III w „Rzeczy listopadowej” Ernesta Brylla w reżyserii Marka Okopińskiego. Do jego najwybitniejszych ról w Teatrze Wybrzeże należą m.in. Ignacy w „Ślubie” Witolda Gombrowicza, Król Ignacy w „Iwonie, Księżniczce Burgunda” Witolda Gombrowicza, Malvolio w „Wieczorze Trzech Króli” Williama Shakespeare’a, Ojciec w „Historii” Witolda Gombrowicza, Biskup w „Balkonie” Jeana Geneta oraz Książę w „Operetce” Witolda Gombrowicza (wszystkie wyreżyserowane przez Ryszarda Majora)[3].

Mieszkał w Chotomowie[4]. Zmarł 13 maja 2020 w wieku 79 lat[5][6][7][8], pochowany 19 maja 2020 na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[9] (kwatera 24G-6-26)[10].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Dubbing

[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
  • Nagroda na XIX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Narcyza w sztuce Wychowanki A. Fredry (1979)[18]
  • Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego za rolę Dyktatora w spektaklu Szkarłatna wyspa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1982)[19]
  • Nagroda redakcji „Nowości” na XXV Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Ojca w spektaklu Ślub W. Gombrowicza w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1983)[19]
  • Nagroda aktorska na XXVI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Otto Helda w spektaklu Już prawie nic (1984)[19]
  • Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (1989)[20]
  • Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w dziedzinie twórczości aktorskiej, za rolę w Krzesłach E. Ionesco (1993)[2]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Krystyna Łapińska-Gaździńska (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-05-14].
  2. a b ŁAPIŃSKI JERZY, aktor – Encyklopedia Gdańska [online], gdansk.gedanopedia.pl [dostęp 2024-12-21].
  3. Nie żyje aktor Jerzy Łapiński. Przez prawie 30 lat występował w Teatrze Wybrzeże. trojmiasto.wyborcza.pl, 2020-05-14. [dostęp 2020-05-15].
  4. Zmarł Jerzy Łapiński. Aktor miał 79 lat. kurierjablonny.pl, 15 maja 2020. [dostęp 2022-07-21].
  5. Jerzy Łapiński w bazie filmpolski.pl
  6. Nie żyje Jerzy Łapiński. Miał 79 lat. onet.pl, 2020-05-14. [dostęp 2020-05-14].
  7. JMK, KF: Zmarł aktor Jerzy Łapiński. Współpracował z Teatrem Telewizji. tvp.info. [dostęp 2020-05-14]. (pol.).
  8. Nie żyje Jerzy Łapiński, miał 79 lat. "Nie mogę uwierzyć, że już nigdy nie staniemy razem na scenie". TVN24. [dostęp 2020-05-15].
  9. Jerzy Łapiński nie żyje. Aktor spoczął na Cmentarzu Bródnowskim. gwiazdy.wp.pl. [dostęp 2020-05-20].
  10. Cmentarze Bródzieńskie [online], brodnowski.grobonet.com [dostęp 2024-12-21].
  11. M.P. z 2016 r. poz. 27 „za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej”.
  12. Odznaczenia od Prezydenta RP dla osób związanych z Teatrem Narodowym w Warszawie wręczone w Międzynarodowy Dzień Teatru. prezydent.pl, 27 marca 2017. [dostęp 2025-06-02].
  13. M.P. z 1997 r. nr 12, poz. 90 „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”.
  14. Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 370, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-12-01]. 
  15. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-12-21] (pol.).
  16. Odznaczenia państwowe i odznaki honorowe przyznane w latach 1977–1983. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 339, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-25]. 
  17. Miłosława Bukowska-Schielmann. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1986. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 11, s. 322, 1988. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2025-12-12]. 
  18. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 192, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-11]. 
  19. a b c Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1981–1984. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 9, s. 203–204, 212, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-29]. 
  20. Laureaci Nagrody Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” [online], bip.gdansk.pl [dostęp 2024-12-21].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]