Jerzy Geresz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Geresz
Data i miejsce urodzenia 24 września 1948
Kobylany koło Łosic
Zawód nauczyciel
Miejsce zamieszkania Kobylany
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Geresz (ur. 24 września 1948 w Kobylanach koło Łosic) – nauczyciel, działacz opozycji w PRL.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Studiował fizykę i matematykę na Uniwersytecie Warszawskim oraz matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim.

Działalność opozycyjna w PRL[edytuj | edytuj kod]

Ósmego marca 1968 roku uczestniczył w strajku na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1976 roku zaangażował się w akcję pomocy represjonowanym robotnikom Ursusa, był obserwatorem pierwszego procesu ursuskiego. W latach 1976-1977 przepisywał Komunikaty KOR. W maju 1977 roku uczestniczył w tzw. Czarnym Marszu w Krakowie po śmierci Stanisława Pyjasa. W 1977 roku był współpracownikiem warszawskiego SKS. W dniach 24-31 maja 1977 roku uczestniczył w głodówce działaczy opozycyjnych w kościele św. Marcina w Warszawie w obronie represjonowanych robotników z Radomia i Ursusa i więzionych członków KOR. W okresie 1977-1980 był współpracownikiem Biura Interwencyjnego KOR, następnie KSS „KOR”, kilkanaście razy zatrzymywany na 48 godzin na terenie całego kraju, 18 sierpnia 1979 roku skazany przez Kolegium ds. Wykroczeń w Katowicach na karę grzywny z natychmiastową zamianą na 60 dni aresztu[1]. Jesienią 1979 roku zbierał podpisy (z Maciejem Rayzacherem) ws. dostępu Kościoła do środków masowego przekazu. W latach 1979-1980 był drukarzem Wydawnictwa NOWA, drukował m.in. Biuletyn Informacyjny KSS „KOR” i Placówkę.

W okresie od listopada 1980 roku do 12 maja 1981 roku był konsultantem ds. związków rolników przy MKZ „Solidarności” Regionu Mazowsze. Od 13 grudnia 1981 roku do 8 stycznia 1982 roku internowany w Ośrodku Odosobnienia w Białej Podlaskiej i Włodawie. 24 marca 1982 roku aresztowany i oskarżony o napaść na funkcjonariusza MO i zdemolowanie samochodu milicyjnego, osadzony w Zakładzie Karnym w Chełmie, z przerwą na obserwację psychiatryczną w Abramowicach koło Lublina; 13 maja 1983 roku skazany na 1,5 roku więzienia. Od 1986 roku w Kobylanach[2].

Jest autorem wspomnień z okresu po 13 grudnia 1981 roku:

  • Stan wojenny i ja, Agencja Informacyjna Solidarności Walczącej, Warszawa, Lublin, Wrocław, 1983
  • Zaczęło się od happeningu, Wydawnictwo Metrum, Siedlce, 1988.

Po 1989 roku[edytuj | edytuj kod]

W latach 1992-1993 był nauczycielem w Szkole Podstawowej w Kobylanach, następnie bez zatrudnienia.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Friszke, Andrzej Paczkowski, NiepoKORni, Rozmowy o Komitecie Obrony Robotników, Relacje członków i współpracowników Komitetu Obrony Robotników zebrane w 1981 roku przez Andrzeja Friszke i Andrzeja Paczkowskiego, Wydawnictwo ZNAK, Kraków, 2008, ​ISBN 978-83-240-0996-1