Julianów Raducki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julianów Raducki
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat rawski
Gmina Rawa Mazowiecka
Liczba ludności (2006) poniżej 40 osób
Strefa numeracyjna (+48) 46
Kod pocztowy 96-200
Tablice rejestracyjne ERW
SIMC 0735730
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Julianów Raducki
Julianów Raducki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Julianów Raducki
Julianów Raducki
Ziemia51°50′14″N 20°18′35″E/51,837222 20,309722

Julianów Raduckiwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Rawa Mazowiecka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego. Nie ma w niej sołtysa, należy do sołectwa Przewodowice. Nazwa wsi pochodzi od sąsiedniego Raducza, często bywa zastępowana zwyczajową nazwą: „Budki”.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Łąki w pobliżu wsi
Droga w kierunku Raducza na przyległym do Julianowa Raduckiego poligonie, 1999
Las sosnowy na skraju wsi, 1999
Płynąca obok Julianowa Raduckiego Białka – widok z mostu oddzielającego wieś od Przewodowic

Julianów Raducki leży na Równinie Łowicko-Błońskiej w północno-wschodniej części województwa łódzkiego. Osada położona jest w odległości ok. 1,5 km na północ od drogi szybkiego ruchu E67 WarszawaKatowice, ok. 70 km na południowy zachód od stolicy. Miasto wojewódzkie, Łódź, jest odległe o ok. 65 km, zaś stolica powiatu i gminyRawa Mazowiecka o ok. 12 km.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Osada ma w dużej mierze charakter letniskowy, na stałe zamieszkuje ją niespełna 15 osób. Niegdyś zaludnienie wsi było znacznie większe, jednak w latach 60. i 70. zmniejszyło się z powodu migracji ludności do miast, głównie Warszawy i Rawy Mazowieckiej, w mniejszym stopniu także do Łodzi i Skierniewic. To stamtąd obecnie pochodzi większość osób spędzających lato w osadzie. Są to niemal wyłącznie dawni mieszkańcy wioski lub ich potomkowie.

Tu urodził się i spędził ostatnie lata życia kolarz i trener Jan Marian Rzeźnicki[1]. W czasie okupacji członek partyzantki AK. Jego starszy brat Józef – dowódca jednego z oddziałów obwodu skierniewickiego – okrążony, nie mając szansy ucieczki, odbezpieczył granat i wskutek jego wybuchu zginął.

Charakterystyka wsi[edytuj | edytuj kod]

Julianów Raducki to typowa ulicówka, długości niespełna 0,5 km, licząca ok. 30 parterowych domów, w większości murowanych. Zabudowania te stoją gęsto po obu stronach drogi, będącej osią osady. Od strony drogi szybkiego ruchu do wsi prowadzi asfaltowa szosa, przy której leżą sąsiednie Przewodowice. Szosa jednak kończy się jeszcze przed krańcem osady, a dalej na północ, do Raducza, prowadzi piaszczysta droga gruntowa.

Z powodu niewielkiego zaludnienia i ślepego charakteru drogi dojazdowej do wsi, w osadzie nie ma przystanku żadnej linii przewozowej. Brak jest też sklepu. Najbliższy przystanek (PKS) i sklep znajdują się przy szosie katowickiej, w Przewodowicach, w odległości ok. 1,5 – 2 km od Julianowa Raduckiego.

Wg podziału administracyjnego Kościoła katolickiego Julianów Raducki należy do parafii św. Antoniego Padewskiego w Babsku, wchodzącej w skład dekanatu Lubochnia, a świątynią parafialną mieszkańców Julianowa Raduckiego jest kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w oddalonym o ok. 2,5 km. Babsku.

Okolica[edytuj | edytuj kod]

Południowy skrawek miejscowości leży nad rzeczką Białką, dopływem Rawki. Most na Białce oddziela osadę od Przewodowic. Od strony północnej do wieś graniczy z sosnowym laskiem i dawnym poligonem wojskowym. Dawniej był to teren stepowy, porośnięty trawą, wrzosami i krzewinkami, obecnie w szybkim tempie zarasta młodym lasem z przewagą sosen i brzóz (na poligonie w latach 60. nakręcono część scen serialu Czterej pancerni i pies). Z pozostałych stron osada jest otoczona przez pola uprawne, z których część – wskutek długiego odłogowania – także jest porośnięta samosiejkami drzew.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marian Rzeźnicki był medalistą Mistrzostw Polski w kolarskim wyścigu ze startu wspólnego – srebrnym w 1946 oraz brązowym w 1948 i 1949