Kazimiera Szczuka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazimiera Szczuka
Kazimiera Szczuka
Kazimiera Szczuka
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1966
Warszawa
Zawód filolog
dziennikarka
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Kazimiera Szczuka w Wikicytatach

Kazimiera Szczuka (ur. 22 czerwca 1966 w Warszawie) − polska historyczka literatury i krytyczka literacka, dziennikarka telewizyjna i działaczka feministyczna[1].

Wykładowczyni Gender studies w Instytucie Badań Literackich PAN i wydziału reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. Współzałożycielka Porozumienia Kobiet 8 marca, współorganizatorka warszawskich Manif. Jedna z założycielek (i była członkini) partii Zieloni 2004, członkini zespołu „Krytyki Politycznej” i Feminoteki. Autorka dwóch książek, publikowała między innymi w następujących periodykach: „Gazeta Wyborcza”, „Res Publica Nowa”, „Teksty Drugie”, „Zadra” oraz „Pismo Ośrodka Informacji Środowisk Kobiecych”. Autorka programów telewizyjnych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kazimiera Szczuka jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego i uczennicą Marii Janion[1]. Za swoją pracę magisterską została wyróżniona nagrodą im. Jana Józefa Lipskiego[2].

W lutym 2000 była jedną z założycielek Porozumienia Kobiet 8 Marca, które organizuje warszawskie Manify.

Jako dziennikarka telewizyjna zadebiutowała 30 kwietnia 2001 w magazynie kulturalnym Dobre książki, który prowadziła z Witoldem Beresiem i Tomaszem Łubieńskim. Od stycznia do marca 2003 była jedną z prowadzących program Pegaz. Oba programy emitowane były na antenie Telewizji Polskiej. Szerszą popularność zdobyła w 2004, kiedy to w marcu zadebiutowała jako prowadząca teleturniej wiedzy ogólnej Najsłabsze ogniwo w TVN. Styl prowadzenia (zgodny z formatem licencyjnego teleturnieju) wzbudzał w Polsce kontrowersje[2]. W tym samym roku opublikowała książkę Milczenie owieczek, dotyczącą postulowanego prawa do aborcji, antykoncepcji i edukacji seksualnej. Od 12 listopada 2004 prowadzi wraz z Krzysztofem Kłosińskim program poświęcony książkom i literaturze Wydanie II poprawione, emitowany w TVN i TVN24.

26 lutego 2006 jako jeden z gości wystąpiła w programie Kuba Wojewódzki, gdzie przedrzeźniała głos Magdaleny Buczek, niepełnosprawnej prezenterki Radia Maryja. Za emisję tego odcinka Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nałożyła na Polsat karę pieniężną w wysokości 500 000 złotych. Zdaniem KRRiT, w programie prześmiewczo odnoszono się do osób niepełnosprawnych oraz modlitw[3]. Kazimiera Szczuka tłumaczyła, że nie wiedziała o niepełnosprawności Magdaleny Buczek[4] oraz że ją przeprosiła[5].

Nieregularnie występuje w różnego rodzaju programach TV, głównie w TVN. Występowała m.in. w programie Kocham Cię Polsko! w 2009[6], odgrywała rolę eksperta w teleturnieju Milionerzy[7], była gościem specjalnym i jurorem jednego odcinka programu Top Model w 2010[8]. Była też m.in. członkiem komisji specjalnej programu telewizyjnego Opowiedz nam swoją historię wyemitowanego w TVP2 w 2010. Wypowiada się też jako gość w audycjach publicystycznych na tematy społeczne.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 otrzymała pierwsze miejsce na liście komitetu Europa Plus Twój Ruch (jako bezpartyjna kandydatka z poparciem TR) w województwie kujawsko-pomorskim[9].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ojciec, Stanisław Szczuka (1928–2011) był adwokatem, związanym od lat 50. XX wieku ze środowiskami opozycyjnymi wobec władz PRL[10]. Matka, Janina z domu Winawer, pochodząca z zasymilowanej od wielu pokoleń rodziny żydowskiej, jest lekarką[1]. Kazimiera Szczuka jest wnuczką adwokata Władysława Winawera i praprawnuczką szachisty Szymona Winawera.

Programy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: Kopciuszek, Frankenstein i inne
  • 2004: Milczenie owieczek. Rzecz o aborcji
  • 2011: Duża książka o aborcji, współautorka Katarzyna Bratkowska
  • 2012: Janion. Transe – traumy – transgresje. 1: Niedobre dziecię, współautorka Maria Janion

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Katarzyna Bielas: Feministka − wywiad z Kazimierą Szczuką. wysokieobcasy.pl, 2002-05-17. [dostęp 2014-04-10].
  2. 2,0 2,1 Maja Narbutt: Kobieta upadła, wydanie poprawione. „Rzeczpospolita”, 2006-03-25. [dostęp 2014-04-10].
  3. Polsat ukarany za program z Kazimierą Szczuką. gazeta.pl, 2006-03-16. [dostęp 2014-04-10].
  4. Dzień z życia Kazimiery Szczuki. wysokieobcasy.pl, 2005-06-17. [dostęp 2014-04-10].
  5. Kazimiera Szczuka: Czuję się jak w domu wariatów. „Dziennik Bałtycki”, 2006-08-25. [dostęp 2014-04-10].
  6. Szczuka vs Ogórek. tvp.pl. [dostęp 2014-04-10].
  7. Milionerzy powrócą na nowych zasadach. wp.pl. [dostęp 2014-04-10].
  8. Katarzyna Bielińska: Szczuka lansuje seksizm. lewica.pl, 2010-12-08. [dostęp 2014-04-10].
  9. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-04-10].
  10. Krzysztof Biernacki: Nota biograficzna Stanisława Szczuki w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2014-04-10].