Kazimiera Szczuka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimiera Szczuka
Kazimiera Szczuka
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1966
Warszawa
Zawód dziennikarka, krytyczka literacka
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Partia Zieloni, Twój Ruch

Kazimiera Szczuka (ur. 22 czerwca 1966 w Warszawie) − polska krytyczka literacka, historyczka literatury, nauczycielka akademicka, dziennikarka, prezenterka telewizyjna i działaczka feministyczna[1] oraz polityk.

Życiorys[edytuj]

Jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego, uczestniczyła w seminarium magisterskim prowadzonym przez Marię Janion[1][2]. Za swoją pracę magisterską została wyróżniona w konkursie prac magisterskich im. Jana Józefa Lipskiego[2].

Zawodowo związana z dziennikarstwem. Publikowała w takich gazetach i czasopismach jak „Gazeta Wyborcza”, „Res Publica Nowa”, „Teksty Drugie”, „Zadra” oraz „Pismo Ośrodka Informacji Środowisk Kobiecych”. Została wykładowczynią gender studies w Instytucie Badań Literackich PAN oraz na wydziale reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie.

Jako dziennikarka telewizyjna zadebiutowała 30 kwietnia 2001 w magazynie kulturalnym Dobre książki, który prowadziła z Witoldem Beresiem i Tomaszem Łubieńskim. Od stycznia do marca 2003 była jedną z prowadzących program Pegaz. Oba programy emitowane były na antenie Telewizji Polskiej. Szerszą popularność zdobyła w 2004, kiedy to w marcu zadebiutowała jako prowadząca teleturniej wiedzy ogólnej Najsłabsze ogniwo w TVN. Styl prowadzenia (zgodny z formatem licencyjnego teleturnieju) wzbudzał w Polsce pewne kontrowersje[2]. W tym samym roku opublikowała książkę Milczenie owieczek, dotyczącą postulowanego prawa do aborcji, antykoncepcji i edukacji seksualnej. W 2004 wraz z Krzysztofem Kłosińskim została prowadzącą program poświęcony książkom i literaturze pt. Wydanie II poprawione, emitowany w TVN i TVN24.

Okazjonalnie występuje w różnego rodzaju programach telewizyjnych, m.in. w programie Kocham Cię Polsko! w 2009[3], odgrywała rolę eksperta w teleturnieju Milionerzy[4], była gościem specjalnym i jurorem jednego odcinka programu Top Model w 2010[5]. Była też m.in. członkinią komisji specjalnej programu telewizyjnego Opowiedz nam swoją historię wyemitowanego w TVP2 w 2010. 26 lutego 2006 była gościem w programie Kuba Wojewódzki, gdzie przedrzeźniała głos Magdaleny Buczek, niepełnosprawnej prezenterki Radia Maryja. Za emisję tego odcinka Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nałożyła na Polsat karę pieniężną w wysokości 500 tys. złotych, motywując to prześmiewczym odnoszeniem się do osób niepełnosprawnych oraz modlitw[6]. Kazimiera Szczuka tłumaczyła, że nie wiedziała o niepełnosprawności Magdaleny Buczek[7] oraz że ją przeprosiła[8].

W 2000 była wśród twórczyń inicjatywy Porozumienie Kobiet 8 Marca, które zajęło się organizowaniem warszawskich Manif. Była wśród założycieli partii Zieloni 2004, z której kilka lat później wystąpiła. Weszła w skład zespołu „Krytyki Politycznej” i Feminoteki.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 Kazimiera Szczuka bezskutecznie ubiegała się o mandat europosłanki z pierwszego miejsca na liście komitetu Europa Plus Twój Ruch (jako bezpartyjna kandydatka z poparciem TR) w województwie kujawsko-pomorskim, uzyskując 10 515 głosów[9]. W lutym 2015 wstąpiła do Twojego Ruchu[10]. W październiku tego samego roku jako przedstawicielka TR otworzyła listę wyborczą Zjednoczonej Lewicy do Sejmu w okręgu krakowskim[11]. Koalicja ta nie osiągnęła progu wyborczego. Kilka tygodni później Kazimiera Szczuka oznajmiła odejście z TR[12].

Rodzina[edytuj]

Ojciec, Stanisław Szczuka (1928–2011) był adwokatem i działaczem opozycji w PRL[13]. Matka, Janina z domu Winawer, pochodząca z zasymilowanej od wielu pokoleń rodziny żydowskiej, została lekarką[1]. Kazimiera Szczuka jest wnuczką adwokata Władysława Winawera i praprawnuczką szachisty Szymona Winawera.

Programy telewizyjne[edytuj]

Publikacje książkowe[edytuj]

  • Kopciuszek, Frankenstein i inne, eFKa, Kraków 2001
  • Milczenie owieczek. Rzecz o aborcji, W.A.B., Warszawa 2004
  • Duża książka o aborcji (współautorka z Katarzyną Bratkowską, Czarna Owca, Warszawa 2011
  • Janion. Transe – traumy – transgresje. 1: Niedobre dziecię (współautorka z Marią Janion), Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2012
  • Janion. Transe – traumy – transgresje. 2: Profesor Misia (współautorka z Marią Janion), Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2012

Przypisy

  1. a b c Katarzyna Bielas: Feministka − wywiad z Kazimierą Szczuką. wysokieobcasy.pl, 2002-05-17. [dostęp 2014-04-10].
  2. a b c Maja Narbutt: Kobieta upadła, wydanie poprawione. „Rzeczpospolita”, 2006-03-25. [dostęp 2014-04-10].
  3. Szczuka vs Ogórek. tvp.pl. [dostęp 2014-04-10].
  4. 'Milionerzy' powrócą na nowych zasadach. wp.pl. [dostęp 2014-04-10].
  5. Kazimiera Szczuka: Czas na feministyczny cud w Polsce. wyborcza.pl, 2014-02-10. [dostęp 2015-10-10].
  6. Polsat ukarany za wypowiedź Szczuki. wprost.pl, 2006-03-16. [dostęp 2015-10-10].
  7. drukuj 14 stycznia 2010, 17:13 Polsat płaci pół miliona za szyderstwa z Madzi Buczek. tvn24.pl, 2010-01-14. [dostęp 2015-10-10].
  8. Kazimiera Szczuka: Czuję się jak w domu wariatów. wiadomosci24.pl, 2006-08-25. [dostęp 2014-04-10].
  9. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-30].
  10. Kazimiera Szczuka dołącza do Twojego Ruchu. onet.pl, 2015-02-17. [dostęp 2015-02-17].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-10].
  12. Michał Wróblewski: Miller milczy, Kwaśniewski dostrzega efekt partii Razem na największym od lat seminarium o przyszłości lewicy. 300polityka.pl, 2015-12-01. [dostęp 2015-12-06].
  13. Krzysztof Biernacki: Stanisław Szczuka. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2014-04-10].