Kenyon Martin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kenyon Martin
Kenyon Martin
#3 New York Knicks
silny skrzydłowy
Pseudonim K-Mart
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1977
Saginaw, USA
Wzrost 206 cm
Masa ciała 103 kg
Kariera
Aktywność od 2000
Draft 2000, numer: 1
New Jersey Nets

Kenyon Lee Martin (ur. 30 grudnia 1977 roku w Saginaw) – amerykański koszykarz grający w lidze NBA w drużynie New York Knicks

Kariera w NBA[edytuj | edytuj kod]

Został wybrany z numerem 1 przez New Jersey Nets w drafcie w 2000 roku. W pierwszym sezonie gry na zawodowych parkietach rozegrał 68 spotkań, wszystkie w pierwszym składzie. Średnio zdobywał 12 punktów w meczu i zbierał 7,4 piłek. Został wybrany do najlepszej piątki debiutantów sezonu. Kolejny rok to 73 mecze, ponownie wszystkie w pierwszej piątce. Martin poprawił zdobycze punktowe (14,9), jednak zbierał mniej piłek (5,3). Zespół New Jersey Nets z Martinem, Jasonem Kiddem czy Richardem Jeffersonem dotarł do finału NBA. Zespół Martina przegrał z Los Angeles Lakers. W trzecim sezonie Kenyon Martin ponownie wszystkie mecze rozpoczynał na parkiecie i zanotował najlepsze statystyki w dotychczasowej karierze. Zdobywał 16,7 punktów w meczu i miał 8,3 zbiórek. Zespół ponownie awansował do finału ligi, i znów przegrał. Tym razem z San Antonio Spurs. W sezonie 2003-2004 Martin zdobywał 16,7 punktów i miał ponad 9 zbiórek. Pozwoliło to na powołanie do drużyny wschodu w Meczu Gwiazd. Zdobył w nim 17 punktów, ale wschód przegrał 132-136. Na sezon 2004-2005 Martin przeszedł do Denver Nuggets. W pierwszym sezonie gry w nowej drużynie zdobywał 15,5 punktów w meczu. W następnym sezonie Martin zaliczał niecałe 13 punktów. Sezon 2006-2007 to tylko dwa rozegrane mecze i bardzo poważna kontuzja, która wykluczyła go z całego sezonu. W obecnym sezonie Martin powrócił na parkiety i jest podstawowym zawodnikiem Denver Nuggets.

Finał NBA w roku 2002[edytuj | edytuj kod]

New Jersey Nets z Kenyonem Martinem w składzie w pierwszej rundzie playoff pokonali Indianę Pacers 3:2. W półfinale konferencji wyższość Nets wygrali z Charlotte Hornets. W finale wschodu zespół Martina pokonał Boston Celtics 4:2. W finale ligi New Jersey Nets zmierzyli się z Los Angeles Lakers. W pierwszym meczu finałów rozegranym w hali Staples Center gospodarze wygrali 99:94. Martin trafił 7 rzutów z gry w tym jeden za trzy. Zdobył 21 punktów. Bohaterem meczu został Shaquille O'Neal, który zaliczył 36 punktów. W drugim meczu w Los Angeles Nets przegrali 83-106. Martin trafił 2 z 8 oddanych rzutów. Trzeci mecz finałów odbył się w New Jersey. Po remisowych trzech kwartach ostatnią część meczu trzema punktami wygrała drużyna Lakersi. Martin zdobył 26 punktów, jednak po stronie rywali duet Kobe Bryant, Shaquille O'Neal łącznie uzyskał 71 punktów. Mecz numer 4 to kolejna porażka gospodarzy, 107-113. Martin był najlepszym zawodnikiem ekipy. Zdobył 35 punktów, zebrał 11 piłek. Zespół Los Angeles Lakers zdobył tytuł mistrza NBA.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Mecz Minuty Punkty Zbiórki Asysty Przechwyty Bloki Rzuty z gry Rzuty wolne
LAL 99:94 NJN 37 21 6 2 0 1 7/22 6/9
LAL 106:83 NJN 35 6 5 2 3 0 2/8 2/4
NJN 103:106 LAL 43 26 4 4 2 2 11/17 4/6
NJN 107:113 LAL 43 35 11 2 1 1 15/28 5/7

Finał NBA w roku 2003[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej rundzie drużyna Martina wyeliminowała Milwaukee Bucks. W półfinale przyszedł czas na rewanż za ubiegłoroczny finał konferencji. Ponownie New Jersey Nets pokonali Boston Celtics. W finale eastern konference Nets uporali się w stosunku 4:0 z Detroit Pistons. W finale ligi przyszło mierzyć się z San Antonio Spurs. Podobnie jak w zeszłym roku, finał rozpoczynał się na wyjeździe. San Antonio Spurs zwyciężyli 101:89. Kenyon Martin zdobył 21 punktów i 12 zbiórek. W rewanżu Nets wygrali 87:85. Martin zdobył 14 punktów. W meczu numer 3 odbywającym się w Continental Airlines Arena Martin był najlepszym strzelcem swojej drużyny z dorobkiem 21 punktów. Zespół przegrał jednak 79:84. W czwartym meczu doszło do wyrównania stanu rywalizacji. Jednym punktem lepsi okazali się gospodarze ze wschodu. W meczu numer 5, przed własną publicznością New Jersey Nets ulegli 83:93 drużynie ostróg. W meczu numer 6, San Antonio Spurs pokonali drużynę Martina jedenastoma punktami i zostali mistrzami NBA.

Statystyki Kenyona Martina[edytuj | edytuj kod]

Mecz Minuty Punkty Zbiórki Asysty Przechwyty Bloki Rzuty z gry Rzuty wolne
SAS 101:89 NJN 33 21 12 2 1 2 10/24 1/2
SAS 85:87 NJN 33 14 5 4 2 2 6/16 2/2
NJN 79:84 SAS 42 23 11 0 4 2 8/18 7/8
NJN 77:76 SAS 40 20 13 3 1 3 7/16 6/12
NJN 83:93 SAS 38 4 9 3 1 3 2/8 0/0
SAS 88:77 NJN 39 6 10 1 1 2 3/23 0/0

Statystyki w sezonach zasadniczych[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Mecze Punkty Zbiórki Asysty Przechwyty Bloki Skuteczność z gry Skuteczność wolnych
2000-2001 New Jersey Nets 68 12,0 7,4 1,9 1,1 1,7 .445 .630
2001-2002 New Jersey Nets 73 14,9 5,3 2,6 1,2 1,7 .463 .678
2002-2003 New Jersey Nets 77 16,7 8,3 2,4 1,3 0,9 .470 .653
2003-2004 New Jersey Nets 65 16,7 9,5 2,5 1,5 1,3 .488 .684
2004-2005 Denver Nuggets 70 15,5 7,3 2,4 1,4 1,1 .490 .646
2005-2006 Denver Nuggets 56 12,9 6,3 1,4 0,8 0,9 .495 .712
2006-2007 Denver Nuggets 2 9,5 10,0 0,5 0,0 0,0 .500 .250

Statystyki w playoff[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Mecze Punkty Zbiórki Asysty Przechwyty Bloki Skuteczność z gry Skuteczność wolnych
2001-2002 New Jersey Nets 20 16,8 5,8 2,9 1,2 1,2 .424 .691
2002-2003 New Jersey Nets 20 18,9 9,4 2,9 1,5 1,5 .453 .693
2003-2004 New Jersey Nets 11 19,1 11,0 1,1 1,2 1,3 .533 .750
2004-2005 Denver Nuggets 5 12,4 5,6 1,2 1,0 1,0 .466 .615
2005-2006 Denver Nuggets 2 4,5 4,5 0,5 2,0 1,0 .308 .500

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Punkty 35 przeciwko Seattle Supersonics
Celne rzuty 14 przeciwko Dallas Mavericks
Ilość rzutów 26 przeciwko Chicago Bulls
Celne rzuty za trzy 2 (3 razy)
Oddane rzuty za trzy 4 przeciwko Milwaukee Bucks
Celne rzuty wolne 12 przeciwko Boston Celtics
Oddane rzuty wolne 17 przeciwko Philadelphia 76ers
Zbiórki w ataku 9 przeciwko Indiana Pacers
Zbiórki w obronie 18 przeciwko Los Angeles Lakers
Zbiórki razem 21 (2 razy)
Asysty 11 przeciwko Milwaukee Bucks
Przechwyty 6 przeciwko Sacramento Kings
Bloki 6 (2 razy)
Czas na boisku 47 minut przeciwko Dallas Mavericks

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]