Klisino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°18′15″N 17°48′51″E
- błąd 39 m
WD 50°18'13"N, 17°48'42"E
- błąd 39 m
Odległość 199 m
Klisino
wieś
Ilustracja
Kościół w Klisinie
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat głubczycki
Gmina Głubczyce
Liczba ludności (2011) 641
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-118[1]
Tablice rejestracyjne OGL
SIMC 0494261
Położenie na mapie gminy Głubczyce
Mapa konturowa gminy Głubczyce, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Klisino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Klisino”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Klisino”
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa konturowa powiatu głubczyckiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Klisino”
Ziemia50°18′15″N 17°48′51″E/50,304167 17,814167

Klisino (niem. Gläsen)wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, na ziemi prudnickiej.

Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik)[2].

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Klisino[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0494278 Klisinko przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1245, z dokumentu księcia opolsko-raciborskiego Mieszka Otyłego. Kolejnymi właścicielami wsi byli: biskup ołomuniecki Brunon z Schauenburga, jego stolnik Herbord, a od drugiej połowy XIII wieku król czeski Przemysł Ottokar II Wielki i wchodziła w skład klucza dóbr królewskich. W XIV i XV wieku majątek Klisino przechodził w ręce kolejnych panów (m.in Larischów). Od XVI wieku właścicielem Klisina był hrabia von Cobb, a także arystokratyczna rodzina Mettichów z Prudnika. Wieś wchodziła w skład dóbr zamku w Łące Prudnickiej. W połowie XVII wieku nowymi właścicielami wsi był ród von Herberstein. W XVIII wieku dwór przejęła rodzina von Gruttschreiber. Na początku XIX wieku właścicielem wsi został Anton Forni, a następnie nabył ją baron Alexander von Prittwitz. 3 maja 1921, po wykonaniu akcji „Mosty” w Racławicach Śląskich rozpoczynającej III powstanie śląskie, w Klisinie skryli się prudniccy powstańcy. Ostatnim przedwojennym właścicielem wsi był Johannes von Eiche-Polwitz. W czasie II wojny światowej wieś została zajęta przez Armię Czerwoną około 24 marca 1945r. (w tym dniu zajęto Głubczyce).

W latach 1945-54 siedziba gminy Klisino. Miejscowość uzyskała tytuł Najpiękniejszej Wsi Opolskiej w konkursie Piękna Wieś Opolska 2009[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół par. pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, pochodzący z XVI wieku, pierwotnie drewniany, przebudowany na murowany w latach 1867-1869. Znajdują się w nim kamienne płyty nagrobne restauratorów kościoła (m.in. Władysława von Tschetschau-Mettich) oraz płaskorzeźba Fryderyka von Reichenbacha – koniuszego biskupów wrocławskich
  • plebania, z 1855 r.
  • zespół pałacowy, z poł. XVII w., XVIII/XIX w., XX w.:
  • dom nr 42 (d. 11), z XIX w., nie istnieje.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Bank Danych o Lasach – Mapa, bdl.lasy.gov.pl [dostęp 2021-01-23].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Jan Wac, Klisino - najpiękniejsza wieś, w: Kalendarz Głubczycki 2010, Rada Miejska w Głubczycach, 2010, s. 36, ISSN 1231-4803
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 24. [dostęp 28.11.2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]