Kościół św. Judy Tadeusza w Przewozie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętego Judy Tadeusza
Distinctive emblem for cultural property.svg 96/54 z dnia 8.05.1954[1]
kościół filialny
Ilustracja
widok od strony prezbiterium
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Miejscowość Przewóz
Adres Odrzańska
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Wezwanie św. Judy Tadeusza
Wspomnienie liturgiczne 28 października
Położenie na mapie gminy Cisek
Mapa konturowa gminy Cisek, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Judy Tadeusza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Judy Tadeusza”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Judy Tadeusza”
Położenie na mapie powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego
Mapa konturowa powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Judy Tadeusza”
Ziemia50°13′31,7″N 18°15′13,3″E/50,225472 18,253694

Kościół świętego Judy Tadeuszarzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nieznaszynie w dekanacie Łany diecezji opolskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia została wzniesiona w 1559 roku we wsi Gierałtowice. Remontowano ją w 1711 roku. W 1937 roku została przeniesiona do Przewozu. Pracami budowlanymi kierował Jerzy Kampa. W 2009 roku budowla została odrestaurowana razem z naprawą organów wykonaną przez firmę Nawrot.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze świątyni

Jest to budowla drewniana jednonawowa, posiadająca konstrukcję zrębową. Świątynia nie jest orientowana. Kościół posiada mniejsze prezbiterium w stosunku do nawy, zamknięte trójbocznie i na jego osi znajduje się zakrystia. Wieża w dolnej kondygnacji jest murowana i posiada kruchtę w przyziemiu, natomiast w górnej części jest drewniana i posiada konstrukcję słupową. Zwieńcza ją gontowy dach namiotowy. Budowla nakryta jest dachem dwukalenicowym, złożonym z gonteów, na dachu znajduje się ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę. Jest ona zwieńczona drewnianym dachem hełmowym i latarnią. Wnętrze świątyni jest otynkowane i nakryte stropami płaskimi. Podłoga składa się z kafli. Chór muzyczny jest podparty dwoma filarami z prostą linią parapetu i znajduje się na nim prospekt organowy z 1939 roku wykonany przez firmę Rieger. Na stropie jest namalowana polichromia przedstawiająca scenę Ostatniej Wieczerzy w nawie i Matkę Bożą w prezbiterium. Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne reprezentują styl klasycystyczny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie. 2021-09-30. s. 30. [dostęp 2017-02-27].
  2. Krasowice. Kościoły drewniane w Polsce. [dostęp 2017-02-27].