Kościół Trójcy Świętej w Rokitnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Trójcy Świętej
kościół parafialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg A/68 z 19.11.1966
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Rokitno
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Parafia Parafia Trójcy Świętej w Rokitnie
Wezwanie Trójca Święta
Położenie na mapie gminy Rokitno
Mapa lokalizacyjna gminy Rokitno
Kościół Trójcy Świętej
Kościół Trójcy Świętej
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Kościół Trójcy Świętej
Kościół Trójcy Świętej
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Trójcy Świętej
Kościół Trójcy Świętej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Trójcy Świętej
Kościół Trójcy Świętej
Ziemia52°07′17,4″N 23°17′36,9″E/52,121500 23,293583

Kościół Trójcy Świętejrzymskokatolicki kościół w Rokitnie, należący do parafii pod tym samym wezwaniem, zajmujący budynek dawnej cerkwi unickiej, a następnie prawosławnej.

Historia[edytuj]

Pierwsze informacje o unickiej parafii w Rokitnie pochodzą z końca XVII w. W 1704 Trofim Zachor ufundował w miejscowości nową cerkiew, na miejscu której wzniesiono z kolei nową świątynię w latach 1852-1859. Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej parafia przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1918 obiekt został zrewindykowany na rzecz Kościoła katolickiego, zaś rok później stał się parafialnym kościołem[1].

Architektura[edytuj]

Dawna cerkiew w Rokitnie jest budowlą drewnianą (na ceglanej podmurówce), orientowaną, szalowaną. Została zbudowana na planie krzyża, jest trójdzielna. Przedsionek kościoła jest kwadratowy, wznosi się nad nim dwukondygnacyjna wieża o konstrukcji słupowej, zwieńczona czworoboczną latarnią z dachem hełmowym. Do pomieszczenia ołtarzowego przylegają dwie kwadratowe zakrystie. We wnętrzu obiektu znajduje się chór muzyczny, całość natomiast przykryta jest stropem ze ślepą kopułą nad nawą. Obiekt sakralny nakryto dachami dwuspadowymi ze ślepą latarnią w miejscu ich przecięcia; element ten wieńczy cebulasta kopuła[1].

Wystrój wnętrza pochodzi w większości z okresu, gdy budynek użytkowali katolicy obrządku łacińskiego. Po 1919 powstały ołtarze, do skonstruowania których wykorzystano znacznie starsze, osiemnastowieczne barokowe elementy. W miejscu obrazów w ołtarzach bocznych znajdują się oleodruki, jedynie w ołtarzu głównym wystawiono dla kultu XIX-wieczny obraz Trójcy Świętej, zaś w zwieńczeniach ołtarzy bocznych znajdują się unickie obrazy św. Józefa i św. Piotra. Z XVII w. pochodzi przechowywany w kościele obraz Chrystusa u słupa, zaś z 1704 - obraz przedstawiający Ukrzyżowanie adorowane przez czterech mężczyzn, w tym fundatora wzniesionej w wymienionym roku unickiej cerkwi. Na wyposażeniu świątyni pozostają dwa krucyfiksy - z XVIII i z XIX w. Monstrancja i kielichy mszalne powstały już po przejęciu obiektu przez katolików obrządku łacińskiego. Z wyposażenia cerkwi prawosławnej w kościele pozostał Grób Pański, użytkowany jako mensa[1].

W sąsiedztwie świątyni znajduje się prawosławny nagrobek zmarłego w 1906 rosyjskiego generała Iwana Jazykowa-Poleszki[1].

Przypisy

  1. a b c d red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 212-213.