Kościół Trójcy Świętej w Rokitnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Trójcy Świętej
Distinctive emblem for cultural property.svg A/68 z dnia 19.11.1966
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo

 Polska

Miejscowość

Rokitno

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół łaciński

Parafia

Parafia Trójcy Świętej w Rokitnie

Wezwanie

Trójca Święta

Położenie na mapie gminy Rokitno
Mapa konturowa gminy Rokitno, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Świętej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Świętej”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Świętej”
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa konturowa powiatu bialskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Świętej”
Ziemia52°07′17,4″N 23°17′36,9″E/52,121500 23,293583

Kościół Trójcy Świętejrzymskokatolicki kościół w Rokitnie, należący do parafii pod tym samym wezwaniem, zajmujący budynek dawnej cerkwi unickiej, a następnie prawosławnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze informacje o unickiej parafii w Rokitnie pochodzą z końca XVII w. W 1704 Trofim Zachor ufundował w miejscowości nową cerkiew, na miejscu której wzniesiono z kolei nową świątynię w latach 1852-1859. Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej parafia przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1918 obiekt został zrewindykowany na rzecz Kościoła katolickiego, zaś rok później stał się parafialnym kościołem[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Dawna cerkiew w Rokitnie jest budowlą drewnianą (na ceglanej podmurówce), orientowaną, szalowaną. Została zbudowana na planie krzyża, jest trójdzielna. Przedsionek kościoła jest kwadratowy, wznosi się nad nim dwukondygnacyjna wieża o konstrukcji słupowej, zwieńczona czworoboczną latarnią z dachem hełmowym. Do pomieszczenia ołtarzowego przylegają dwie kwadratowe zakrystie. We wnętrzu obiektu znajduje się chór muzyczny, całość natomiast przykryta jest stropem ze ślepą kopułą nad nawą. Obiekt sakralny nakryto dachami dwuspadowymi ze ślepą latarnią w miejscu ich przecięcia; element ten wieńczy cebulasta kopuła[1].

Wystrój wnętrza pochodzi w większości z okresu, gdy budynek użytkowali katolicy obrządku łacińskiego. Po 1919 powstały ołtarze, do skonstruowania których wykorzystano znacznie starsze, osiemnastowieczne barokowe elementy. W miejscu obrazów w ołtarzach bocznych znajdują się oleodruki, jedynie w ołtarzu głównym wystawiono dla kultu XIX-wieczny obraz Trójcy Świętej, zaś w zwieńczeniach ołtarzy bocznych znajdują się unickie obrazy św. Józefa i św. Piotra. Z XVII w. pochodzi przechowywany w kościele obraz Chrystusa u słupa, zaś z 1704 – obraz przedstawiający Ukrzyżowanie adorowane przez czterech mężczyzn, w tym fundatora wzniesionej w wymienionym roku unickiej cerkwi. Na wyposażeniu świątyni pozostają dwa krucyfiksy – z XVIII i z XIX w. Monstrancja i kielichy mszalne powstały już po przejęciu obiektu przez katolików obrządku łacińskiego. Z wyposażenia cerkwi prawosławnej w kościele pozostał Grób Pański, użytkowany jako mensa ołtarzowa[1].

W sąsiedztwie świątyni znajduje się prawosławny nagrobek zmarłego w 1906 rosyjskiego generała Iwana Jazykowa-Poleszki[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 212-213.