Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zahorowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Zahorów
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja lubelsko-chełmska
Wezwanie Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Wspomnienie liturgiczne 29 czerwca/12 lipca
Położenie na mapie gminy Piszczac
Mapa lokalizacyjna gminy Piszczac
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Ziemia51°55′23,2″N 23°29′21,5″E/51,923100 23,489300

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zahorowieprawosławna cerkiew parafialna. Należy do dekanatu Biała Podlaska diecezji lubelsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Kamień węgielny pod budowę świątyni został położony 28 kwietnia 1991, dwa lata po reaktywowaniu istniejącej w I poł. XX w. parafii prawosławnej. 1 sierpnia 1993 gotowy budynek poświęcił arcybiskup lubelski i chełmski Abel. Jednorzędowy ikonostas we wnętrzu świątyni wykonał mieszkaniec Zahorowa Aleksy Chwesiuk, zaś ikony napisał Eugeniusz Świniarczuk z Kowla. W 2008 w budynku pojawiła się tablica pamiątkowa przedstawiająca cerkiew w Zahorowie zniszczoną w czasie akcji rewindykacyjno-polonizacyjnej w 1938[1].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. A. Bobryk, I. Kochan, Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2010, ss.140–141

Linki zewnętrzne[edytuj]