Kodeks 0101

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kodeks 0101
Uncial 0101 (John 1,29-30).JPG

Jan 1,29-30
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0101
Zawartość Ewangelia Jana 1 †
Data powstania VIII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa
Rozmiary 11 × 9 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks 0101 (Gregory-Aland no. 0101), ε 48 (Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VIII wiek. Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 39780) w Wiedniu[2].

Opis[edytuj]

Do dnia dzisiejszego zachował się fragment 1 karty kodeksu (11 na 9 cm) z tekstem Ewangelii Jana (1,29-30.31-32). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 14 linijek w kolumnie[2]. Pergamin jest barwy brunatnej i zachował się w złej kondycji. Kształty liter są typowe dla środowiska aleksandryjskiego i przypominają nieco koptyjską uncjałę. Skryba miał tendencję do zawężania liter epsilon oraz sigma[3].

Fragment zawiera następujące nomina sacra: ΠΝΑ (duch), ΙΝ (Jezusa) i ΙΣΛ (Izrael)[3].

Tekst[edytuj]

Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[2].

W Jana 1,30 przekazuje wariant περι; wariant wspierany jest przez Sinaiticus2, A, C3, L, Θ, Ψ, 063, f1, f13, większość bizantyjską; rękopisy tradycji aleksandryjskiej przekazują wariant ὑπὲρ (\mathfrak{P}^5, \mathfrak{P}^{66}, \mathfrak{P}^{75}, Sinaiticus*, Vaticanus, C*, WS).

recto
ΤΗΕΠ[αυρι]ΟΝΒΛΕ
ΠΕΙΤΟΝΙΝΕΡΧΟ
ΜΕΝΟΝΠΡΟΣΑΥΤΟ
ΚΑΙΛΕΓΕΙ
ΔΕΟΑΜΝΟΣΤΟΥΘΥ
ΕΝΤ[ωυδατ]ΙΒΑΠΤΙΖΩ
ΟΑΙΡΩΝΤΠΝΑΜΑΡ
verso
ΚΑΓΩ[ουκ η]ΔΕΙΝΑΥ
ΤΟΝΑΛΛΙΝΑΦΑΝΕ
ΡΩΘΗΤΩΙΣΛΔΙΑ
ΤΟΥΤΟΗΛΘΟΝΕΓΩ
 
 
ΚΑΙ[εμαρ]ΤΥΡΗΣΕ

Historia[edytuj]

Gregory datował fragment na VII wiek[4]. Obecnie INTF datuje go na VIII wiek[5]. Fragment znaleziony został w Egipcie, w Fajum[3][6].

Karl Wessely wydał tekst fragmentu metodą facsimile w 1894 roku[7]. Fragment badany był przez Gregory'ego w 1887 roku, który opublikował jego tekst w 1900[4]. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0101[1].

Tekst fragmentu ponownie został wydany przez Davida Parkera w 2007 roku[8]. W roku 2008 facsimile fragmentu wraz z transkrypcją wydali Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter. Porterowie odczytali więcej liter niż Wessely[3]. Rękopis wykorzystywany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Gregory 1908 ↓, s. 40.
  2. a b c Aland i Aland 1995 ↓, s. 121.
  3. a b c d Porter i Porter 2008 ↓, s. 157.
  4. a b Gregory 1900 ↓, s. 74-75.
  5. INTF: Kodeks 0101 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. [dostęp 30 grudnia 2011].
  6. Kodeks 0101 LDAB
  7. Wessely 1894 ↓, s. 129.
  8. Schmid, Parker i Elliott 2007 ↓, s. 115-116.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]