Kodeks 0231

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kodeks 0231 (GA)
P. Antinoopolis 11
Data powstania

IV wiek

Rodzaj

Kodeks majuskułowy

Numer

0231

Zawartość

Ewangelia Mateusza 26,75-27,1.3-4 †

Język

grecki

Rozmiary

15 × 11,5 cm

Kategoria

III

Miejsce przechowywania

Ashmolean Museum

Kodeks 0231 (Gregory-Aland no. 0231) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany jest na IV wiek. Fragment przechowywany jest w Oksfordzie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do XX wieku zachował się tylko fragment jednej karty, z tekstem Ewangelii Mateusza (26,75-27,1.3-4)[1]. Przypuszcza się, że oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 15 na 11,5 cm. Tekst pisany jest dwiema kolumnami na stronę, 15 linijkami w kolumnie[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Kurt Aland zaklasyfikował tekst fragmentu do kategorii III[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

INTF datuje rękopis na IV wiek[1][2], przypuszcza się, że powstał w Egipcie[3].

Rękopis został znaleziony w Antinoopolis (El-Sheikh Ibada) w Egipcie. W 1950 roku badał go G.R. Roberts. W 1967 Giovanni Cavallo wydał jego faksymile[3].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0231[4][5].

Rękopis obecnie przechowywany jest w bibliotece Ashmolean Museum (P. Ant. 11) w Oksfordzie[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • INTF: Kodeks 0231 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2015-10-09].