Kodeks 054

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barberini
Data powstania VIII wiek
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 054
Zawartość Ewangelia Jana
Język grecki
Rozmiary 29 × 18,5 cm
Typ tekstu tekst bizantyński
Kategoria V
Miejsce przechowywania Biblioteka Watykańska

Kodeks 054 (Gregory-Aland no. 054), ε 59 (von Soden)[1], Codex Barberini – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na VIII wiek[2].

Opis[edytuj]

Kodeks stanowiony jest przez 6 pergaminowych kart, o rozmiarach 29 na 18,5 cm. Zawiera tekst Ewangelii Jana 16,3-19,41. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 36 linijek w kolumnie, najczęściej 27 liter w linijce. Majuskuła jest przeciętnej wielkości, pergamin gruby, atrament brunatny. Litery są grube, pochylone w prawo. Inicjały pisane są czarnym atramentem[3].

Tekst jest dzielony według Sekcji Ammoniusza, ale bez odniesień do do kanonów Euzebiusza.

Grecki tekst kodeksu reprezentuje tekst bizantyjski, z pewną liczbą obcych naleciałości. Kurt Aland zaklasyfikował go do Kategorii V[2].

Wraz z minuskułem 392 stanowi ten sam rękopis (054 - 1-6 folios, 392 - 7-391 folios).

Kodeks został znaleziony przez kardynała Francesco Barberini (1597–1679) (stąd nazwa kodeksu)[4]. Obecnie kodeks przechowywany jest w Bibliotece Watykańskiej (Barberini Gr. 521)[2].

Tekst kodeksu został opublikowany przez Tischendorfa w 1846 roku (Monumenta sacra)[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 37.
  2. a b c K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 118. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. C. R. Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1900, vol. 1, p. 83.
  4. F. H. A. Scrivener, A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament, Cambridge 1861, p. 119.
  5. C. Tischendorf, Monumenta sacra (1846), Prolegomena, p. 13; Text pp. 37 ff. and plate, no. 5.

Bibliografia[edytuj]