Kompania Saperów SBSK

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kompania Saperów Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1943
Tradycje
Kontynuacja 3 Karpacki Batalion Saperów
Dowódcy
Pierwszy por. Antoni Otrębski
Działania zbrojne
II wojna światowa w Afryce
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich

Kompania Saperów Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (ksap) – pododdział saperów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia kompanii[edytuj]

24 czerwca 1940 roku dowódca Brygady Strzelców Karpackich wydał rozkaz sformowania kompanii saperów. Początkowo kompania składała się z dowództwa oraz 2 plutonów saperów. Dowódca kompanii początkowo został porucznik Antonii Otrębski. Kompania została wyposażona częściowo w sprzęt i pojazdy mechaniczne. Po upadu Francji w czerwcu 1940 roku kompania wraz z Brygadą udała się do Palestyny, gdzie kwaterowała w obozie Latrum na drodze Tel-Aviv do Jerozolimy. We wrześniu 1940 roku został sformowany 3 pluton saperów. Pod koniec września Brygada wraz z kompanią zostają przesunięci z Palestyny do Egiptu. Na przełomie 1940 i 1941 roku kompania saperów została rozwinięta w Oddział Saperów pod dowództwem majora Rakowskiego. Saperzy otrzymali sprzęt i wyposażenie brytyjskie. W sierpniu 1941 roku ponowna reorganizacja Brygady i w tym Oddziału Saperów, który zostaje ponownie zmniejszony do kompanii saperów. Saperzy biorą udział w obronie Tobruku, zastępując saperów australijskich. Dnia 3 maja 1942 roku ogłoszony został rozkaz Naczelnego Wodza, gen. W. Sikorskiego, o organizacji 3 Dywizji Strzelców Karpackich, utworzonej z SBSK i oddziałów polskich ewakuowanych z ZSRR. Dowództwo Oddziału Saperów rozwinęło się w Dowództwo Saperów 3 DSK, 1, 2 i 3 pluton saperów stały się trzonem formujących się 1, 2, i 3 Karpackiej Kompanii Saperów, a pluton parkowy - 3 Karpackiej Kompanii Parkowej Saperów[1].

Obsada personalna kompanii saperów[edytuj]

Oficerowie pełniący służbę w saperach SBSK w okresie do sierpnia 1941 r.:

  • kpt. Jerzy Skalski – dowódca kompanii saperów,
  • kpt. Walerian Cheładze – dowódca Kompanii Parkowej Saperów,
  • por. Henryk Woźnicki – adiutant dowódcy Oddziału Saperów,
  • ppor. Stefan Borowiński – oficer młodszy.

Kadra Oddziału Saperów SBSK w czasie kampanii libijskiej:

  • dowódca Saperów SBSK i dowódca kompanii – mjr inż. Władysław Rakowski
  • zastępca dowódcy kompanii – mjr Gracjan Kazimierz Dąbrowski
  • dowódca 1 plutonu – por. Józef Turowski (później zastępca dowódcy kompanii – kpt.)
  • dowódca 2 plutonu – ppor. Zygmunt Nowak
  • zastępca dowódcy 2 plutonu – pchor. Władysław Godzisz
  • dowódca 3 plutonu – por. Jarosław Korduba
  • zastępca dowódcy 3 plutonu – pchor. Antoni Żółkowski
  • dowódca plutonu parkowego – por. Antoni Otrębski
  • oficer techniczny – ppor. Władysław Wojnarski
  • oficer plutonu parkowego – ppor. Władysław Galatowicz
  • szef kompanii – st. sierż. Michał Włodarek
  • tłumacz – pchor. Karol Koroński
  • lekarz – pchor. dr Giersz Sosna, później ppor. dr Alfons Olejnik
  • Podchorążowie – pchor. Jan Danek, pchor. Kazimierz Emerling, pchor. inż. Delfin Grodzicki, pchor. Beno Haber, pchor. Władysław Jamroz, pchor. Kazimerz Mielczarek, pchor. Witold Zawilski.
  • dowódca plutonu pionierów 1 Batalionu Strzelców Karpackich – por. piech. Bernard Krieger
  • zastępca dowódcy plutonu pionierów – sierż. pchor. piech. Rudolf Czulak i plut. pchor. sap. Tadeusz Szeja
  • dowódca plutonu pionierów 3 Batalionu Strzelców Karpackich – ppor. piech. Jan Gruca
  • dowódca plutonu pionierów 3 Batalionu Strzelców Karpackich – ppor. sap. Zbigniew Tyczkowski
  • zastępca dowódcy plutonu pionierów – plut. pchor. sap. Henryk Hartman

Polegli na polu chwały:

  • mjr Gracjan Kazimierz Dąbrowski † 23 XII 1941 Morze Śródziemne[a]
  • sierż. Alfons Szulc † 10 XII 1941 Tobruk
  • sierż. Kazimierz Szymankiewicz † 30 VIII 1941 Tobruk
  • plut. Kazimierz Schwarz † 16 III 1942 Tobruk
  • plut. Piotr Żytyński † 14 III 1942 Tobruk
  • kpr. Jan Dederko † 14 III 1942 Tobruk
  • kpr. Władysław Grzegorzak † 10 XII 1941 Tobruk
  • kpr. Aleksander Januszkiewicz † 10 XII 1941 Tobruk
  • st. sap. Władysław Nuckowski † 10 XII 1941 Tobruk
  • st. sap. Jan Rygiel † 10 XII 1942 Tobruk
  • sap. Grzegorz Minkiewicz † 20 II 1942 Tobruk[1].

Uwagi

  1. Major Gracjan Kazimierz Dąbrowski został ranny odłamkiem bomby lotniczej w Tobruku. Został ewakuowany z Tobruku do Aleksandrii na parowcu SS Shuntien, który został storpedowany 23 grudnia 1941 roku na Morzu Śródziemnym przez niemiecki okręt podwodny U-559. Adam Szugajew, Saperzy w służbie Polsce, podał błędnie, że major Dąbrowski był ewakuowany na pokładzie SS Warszawa, która została storpedowana 26 grudnia 1941 roku w konwoju z Aleksandrii do Tobruku.

Przypisy

  1. a b Szugajew i Lutomski 1985 ↓, s. 361 – 366.

Bibliografia[edytuj]

  • Adam Szugajew, Mieczysław Lutomski: Saperzy w służbie Polsce. Londyn: Stowarzyszenie Polskich Saperów na Obczyźnie, 1985.