11 Dywizja Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 11 Dywizja Piechoty (PSZ). Zobacz też: 11 Dywizja Piechoty – stronę ujednoznaczniającą.

11 Dywizja Piechoty (11 DP) – wielka jednostka piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Dywizja została sformowana pod koniec marca 1942 roku w wyniku przemianowania Ośrodka Organizacyjnego Armii bezpośrednio przed jego ewakuacją z m. Guzar w Uzbekistanie do Iraku[1]. Dowódcą ośrodka był płk dypl. Leon Koc. 11 DP podlegała dowódcy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Ośrodek Organizacyjny Armii powstał 20 października 1941 roku z przekształcenia Ośrodka Zapasowego. Dowódcy ośrodka podporządkowano następujące oddziały i pododdziały:

  • 19 Pułk Piechoty [2]
  • 21 Pułk Piechoty
  • Zapasowy Pułk Artylerii
  • Zapasowy Batalion Łączności
  • Zapasowy Oddział Rozpoznawczy
  • 2 Kompania Żandarmerii
  • Zapasowy Batalion Sanitarny
  • Szpital
  • Zapasowa Kolumna Samochodowa
  • Park Intendentury
  • Sąd Polowy
  • Szkoła Podchorążych
  • Ośrodek Zapasowy Pomocniczej Służby Kobiet
  • Szkoła Kierowców
  • Szkoła Junaków
  • Zapasowy Batalion Drogowy
  • Kompania Dyscyplinarna
  • Komenda Uzupełnień Nr 7
  • Kompania Oficerska
  • Stacja Zborna
  • Pluton Opieki Społecznej

W maju 1942 roku, w Palestynie, Sztab i Oddział Rozpoznawczy 11 DP oraz 19 i 21 pp stały się bazą dla nowoformowanej 3 Brygady Strzelców Karpackich. 25 lipca tego roku 242 podoficerów z cenzusem zakończyło okres szkolenia podstawowego w Szkole Podchorążych byłej 11 DP.

Przypisy

  1. Szczurowski 2001 ↓, s. 207.
  2. Pierwotnie 19 i 21 pułki piechoty miały być formowane w składzie 7 DP.

Bibliografia[edytuj]

  • Witold Biegański, Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, tom 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na zachodzie. Formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad, Warszawa 1967, s. 56-57
  • Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2001, ​ISBN 83-7174-918-X​, s. 207
  • Kronika 3 Dywizji Strzelców Karpackich Nr 1 za czas od 3 V 1942 do 10 XII 1943, Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, sygn. C.292