Kopalnia Srebra w Iwami Ginzan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopalnia Srebra w Iwami Ginzan[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
wewnątrz kopalni
Państwo

 Japonia

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

II, III, V

Numer ref.

1246bis

Region[b]

Azja i Pacyfik

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

2007
na 31. sesji

Dokonane zmiany

niewielka zmiana granic 2010

Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Srebra w Iwami Ginzan”
Ziemia35°06′26″N 132°26′15″E/35,107222 132,437500

Kopalnia Srebra w Iwami Ginzan (jap. 石見銀山) – największa w Japonii, znajduje się w mieście Ōda, w prefekturze Shimane. Kopalnia działała od 1526 do 1923. W 2007 obiekt został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1][2].

Kopalnia srebra w Iwami Ginzan, znajduje się na południowym wschodzie wyspy Honsiu, w terenie pagórkowatym, poprzecinanym głębokimi dolinami rzek. Tam zachowały się pozostałości rozległych kopalń oraz hut metali czynnych od XVI aż do XX wieku, a także ruiny zamków, które strzegły dostępu do kopalni. Zachowały się też drogi transportowe rudy srebra na wybrzeże oraz do miast portowych - Tomogaura, Okidomari i Yunotsu, z których statkami przewożono ją do Korei i Chin. Wysoka jakość wydobywanego tu srebra, a także bogactwo złóż przyczyniły się znacząco do rozwoju gospodarczego Japonii oraz całej Azji południowo-wschodniej w XVI i XVII wieku. W XVII wieku w kopalni wydobywano 38 ton srebra rocznie, z którego części w Japonii wytwarzano monety; płacono nim także za towary importowane z Europy. W 1969 uznano kopalnię za obiekt zabytkowy. Historyczny region górnictwa srebra zajmuje obszar 529,17 ha, a strefa ochronna wokół niego liczy 3,134 ha[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]