Hashima (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hashima
端島
Widok Hashimy z morza
Widok Hashimy z morza
Kontynent Azja
Państwo  Japonia
Akwen Morze Wschodniochińskie
Populacja (2012)
 • liczba ludności

0
Położenie na mapie prefektury Nagasaki
Mapa lokalizacyjna prefektury Nagasaki
Hashima端島
Hashima
端島
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Hashima端島
Hashima
端島
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Hashima端島
Hashima
端島
Ziemia 32°37′40″N 129°44′18″E/32,627778 129,738333

Hashima (jap. 端島 Wyspa Graniczna?, potocznie zwana Gunkan-jima, 軍艦島, Wyspa - Okręt Wojenny) – japońska, opuszczona wyspa na Morzu Wschodniochińskim, położona około 15 km od Nagasaki i wchodząca w skład prefektury, której to miasto jest stolicą.

Opis wyspy[edytuj]

Wyspa jest podłużnym, sztucznie rozbudowanym i otoczonym betonowym falochronem skalistym tworem, mającym 0,48 km długości i 0,16 km szerokości. Jej powierzchnia wynosi 0,063 km², zaś linia brzegowa ma długość około 1 km. Znajdują się na niej liczne, niezamieszkałe bloki i pozostałości kopalni węgla.

Historia[edytuj]

Schemat pokazujący stopniowe, sztuczne powiększanie wyspy

Przed końcem XIX wieku Hashima była po prostu wystającym z morza kawałkiem skały, porośniętym gdzieniegdzie małą roślinnością, służącym głównie za miejsce gniazdowania ptaków morskich. Czasami była używana jako tymczasowe schronienie przez rybaków z Nagasaki i okolicznych wysp.

Pierwsi stali osadnicy pojawili się na wyspie w 1887 roku, kiedy odkryto na niej złoża węgla kamiennego. Z czasem wyspa ulegała stopniowemu, sztucznemu powiększeniu przy pomocy materiału pozostałego po kopaniu kolejnych szybów. W latach 30. XX wieku wyspa stała się poważnym ośrodkiem przemysłowym; oprócz kopalni znajdowała się na niej fabryka sprzętu zbrojeniowego.

Hashima na XIX-wiecznej, japońskiej pocztówce
Hashima w 1930 roku

Na Hashimie węgiel wydobywano ze złóż, znajdujących się na głębokości 600 metrów poniżej poziomu morza. W okresie od 1943 do 1945 roku do pracy przymusowej w kopalni należącej do koncernu Mitsubishi przywieziono wielu Chińczyków i Koreańczyków. Wielu z nich zmarło z powodu ciężkich warunków pracy.

W czasach największej świetności wyspy znajdowało się na niej 30 budynków mieszkalnych, 25 sklepów, 2 szpitale, szkoła, 2 baseny, a także cmentarz. W 1959 roku liczba mieszkańców osiągnęła 5259 osób, co przy niewielkiej powierzchni wyspy dawało bardzo wysoką gęstość zaludnienia - w tamtym czasie Hashima była jednym z najgęściej zaludnionych miejsc na ziemi.[1][2]

W latach 70. węgiel stracił swoje znaczenie w japońskiej gospodarce na rzecz pochodzącej z importu ropy naftowej, toteż w 1974 roku Mitsubishi zdecydowało o zamknięciu kopalni na Hashimie. W ciągu kilku tygodni to jedno z najgęściej zaludnionych miejsc na świecie całkowicie opustoszało, stając się "miastem duchów". Z biegiem lat zaczął obowiązywać zakaz wchodzenia na teren wyspy, którego złamanie było surowo karane. Japoński rząd starał się w ten sposób chronić pozostałe na wyspie wyposażenie i infrastrukturę przed szabrownikami.

Ponieważ w ostatnich latach zainteresowanie tajemniczą wyspą wzrosło, w 2008 roku zasugerowano wpisanie Hashimy na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Propozycja ta została przyjęta niejednoznacznie z powodu historycznych kontrowersji z przeszłości wyspy. Władze Korei Południowej otwarcie sprzeciwiały się temu pomysłowi, powołując się na cierpienia koreańskich robotników przymusowych w czasie II wojny światowej i fakt, że ci, którzy ocaleli nie otrzymali od Mitsubishi i japońskiego rządu żadnej rekompensaty za poniesione krzywdy. Jednak w 2015 roku, na 39. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, wyspa Hashima została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa w ramach kategorii "Przedmiot działalności rewolucji przemysłowej epoki Meiji: metalurgia, przemysł stoczniowy i górnictwo węgla kamiennego".[3]

Obecnie wizyty na wyspie są dozwolone, ale dla ruchu turystycznego otwarte są tylko miejsca specjalnie przystosowane pod kątem bezpieczeństwa. Istnieją także plany stworzenia na wyspie muzeum kultury i życia górników z Hashimy, ale do realizacji tych planów potrzeba ogromnych inwestycji finansowych (prawie wszystkie budynki na wyspie są w złym stanie).

W kulturze[edytuj]

  • w 2009 roku w jednym z serii filmów dokumentalnych Life After People ("Świat bez ludzi") wyspa została pokazana jako przykład tego, jak mogłoby wyglądać miasto opuszczone przez ludzi 35 lat temu.
  • w 2011 roku wyspa posłużyła jako baza do wygenerowanej komputerowo, oraz odtworzonej w Pinewood Studios scenografii, w której nakręcono część zdjęć do filmu o Jamesie BondzieSkyfall[4]
  • w 2013 roku tajski reżyser Piyapan Chupetch nakręcił horror Hashima Project ((taj.) ฮา ชิ มะ โปร เจ ก ต์), którego akcja odbywa się na tej wyspie.

Galeria[edytuj]

Przypisy[edytuj]