Lietuvos Geležinkeliai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lietuvos Geležinkeliai
Ilustracja
Państwo  Litwa
Siedziba Mindaugo g. 12-14
LT-03603 Vilnius
Data założenia pierwsza linia 1860
jako Kolej Litewska 1919, 1991
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Stasys Dailydka
Zatrudnienie 10 505 osób (2011)
brak współrzędnych
Strona internetowa
VILLINUS RAILWAY STATION LITHUANIA SEP 2013 (9903269833).jpg
Budynek Zarządu Lietuvos Geležinkeliai w Wilnie
Lokomotywy Siemens ER20 CF w barwach Kolei Litewskich
Pociągi (po lewej PESA 620M) w barwach Kolei Litewskich na stacji w Wilnie

Lietuvos Geležinkeliai (LG) ((pol.) Koleje Litewskie)litewski narodowy przewoźnik kolejowy. Przedsiębiorstwo zarządza siecią kolejową o rozstawie 1520 mm (1745,8 km) jak i 1435 mm (21,8 km ); łącznie 1767,2 km[1], w tym 1377,2 km linii jednotorowych, 388,3 km linii dwutorowych i 2,1 km linii trójtorowych, 122 km to linie zelektryfikowane. Lietuvos Geležinkeliai dysponuje 68[2] czynnymi stacjami, na których wykonuje się operacje handlowe.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Geležinkelių infrastruktūros direkcija (Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej)
    • UAB Geležinkelio tiesimo centras (Centrum Budownictwa Kolejowego), Landwarów, pow. Troki
    • UAB Gelmagis, Šilėnai, Szawle – spółka napraw infrastruktury
    • UAB Gelsita, Poniewież – spółka napraw infrastruktury
  • Keleivių vežimo direkcija (Dyrekcja Przewozów Pasażerskich)
  • Krovinių vežimo direkcija (Dyrekcja Przewozów Towarowych)
    • UAB Vilniaus lokomotyvu remonto depas (Wileński Zakład Naprawy Lokomotyw), Wilno
  • UAB Gelsauga, Wilno – spółka ochrony kolei

Koleje Litewskie utrzymują też w swojej strukturze Muzeum Kolejnictwa (Geležinkelių muziejus).

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Kompleks budynków powstał w latach 18601914 dla zarządu Kolei Poleskiej (Полесская железная дорога); arch. Tadeusz Maria hr. Rostworowski.

Użytkownikami budynków następnie, ułożone w układzie chronologicznym, były m.in.:

  • Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Kolei Wojskowych w Wilnie (Militäreisenbahn-Direktion Wilna) (1915–)
  • Dowództwo Kolei Wojskowych Litewskich (1919)
  • Dyrekcja Wileńska Kolei Państwowych (1919–1922)
  • Dyrekcja Kolei Państwowych w Wilnie (1922–1929)
  • Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych Wilno (1929–1939)
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1940 ?)
  • Балтийская железная дорога (Kolej Nadbałtycka), Wilno (1940–)
  • agenda Północnej Dyrekcji Kolejowej (Haupteisenbahndirektion Nord), Ryga (1941)
  • Eisenbahnbezirksdirektion Litauen (Dyrekcja Rejonowa Kolei Litwa) (1943); lub Kowno
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1944–1953)
  • agenda Kolei Bałtyckich (Балтийская железная дорога), Ryga (1953–1956)
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1956–1963)
  • agenda Kolei Przybałtyckich (Прибалтийская железная дорога), Ryga (1963–1992)
  • Lietuvos Geležinkeliai (Koleje Litewskie) (od 1992)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publiczna infrastruktura kolejowa Sprawozdanie o stanie sieci na lata 2014-2015 (str. 7) (ang.). Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej Kolei Litewskich, 12.04.2013. [dostęp 2013-12-14].
  2. Inne źródło randburg.com. [dostęp 2013-12-14]. podaje na 2001 rok liczbę stacji towatowych 97, a pasażerskich 157